jump to navigation

Στο καλό Τζίμη… Ιανουαρίου 20, 2018

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, Μουσική, Τέχνη, Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
add a comment
Έφυγε κι ο Τζίμης ο Πανούσης, ο Τζιμάκος του «Ναγκασάκι» και του «Κάγκελα παντού», με άμεση ανάκληση από τον Δημιουργό. Γράφτηκαν και άρθρα περί μεταστροφής του, μετάνοιάς του κτλ. Είδαμε και φωτογραφίες του από επισκέψεις σε Ορθόδοξα μοναστήρια. Μάλιστα σε ένα στην Άνδρο πήγαινε τακτικά. Ο «Νεκρός για τον κόσμο» τα έχει μαζέψει όλα αυτά εδώ.
Προσωπικά δεν ξέρω αν ο Τζιμάκος εκτός από πνευματικές ανησυχίες, που φαίνεται ότι είχε, είχε και μετάνοια, μεταστροφή κτλ. Αυτό το ξέρει ο Θεός. Και ο πνευματικός του, αν είχε. Εγώ εύχομαι να τα είχε, όχι μόνο επειδή ως χριστιανός οφείλω να το εύχομαι για κάθε άνθρωπο, αλλά επειδή τον διέκρινε μια ευαισθησία που με άγγιζε πολύ βαθιά. Μου άρεσε η αμεσότητά του, μου άρεσαν κάποια τραγούδια του, ιδιαίτερα κάποιοι στίχοι του, μου άρεσε η φωνή του, έβρισκα κάποιες κριτικές του πολύ σοβαρές και αμερόληπτες και ισορροπημένες – ειδικά αναφορικά με τις προδοσίες του Κ.Κ.Ε. Μου άρεσε που εντόπιζε προβλήματα εκεί που δεν τα έβλεπαν άλλοι – δείτε για παράδειγμα, το σχόλιό του για τη χρήση φούντας στην τελευταία του συνέντευξη εδώ.
Το Τζιμάκο τον εκτιμούσα, κι άκουγα τα τραγούδια του που μου άρεσαν και κάποιες ραδιοφωνικές εκπομπές του. Δεν πήγα ποτέ να τον δω σε ζωντανή εμφάνιση, με τη σκέψη ότι μπορεί να βλαστημήσει και να με ξενερώσει, όπως έκανε στο γνωστό τραγούδι με τις «Μουσικές Ταξιαρχίες»: «Κι εγώ σ’ αγαπώ… κτλ». Αλλά θα μου λείψει. Όπως είπε ένας χριστιανός φίλος: «Προσωπικά, νιώθω να μου λείπει ΚΑΘΕ άνθρωπος που φεύγει, έστω και αν δεν συμφωνούσα μαζί του, έστω και αν δεν γούσταρα τους τρόπους του. Δεν ξέρω αν μπορείτε να καταλάβετε πώς νιώθω όταν λέω: «μου λείπει». Σαν να έχει αφήσει πίσω του ένα «κενό» ο ΚΑΘΕ άνθρωπος που  φεύγει, ακόμα και άγνωστος αν είναι. Ειλικρινά ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ!»
Θα συναντηθούμε όμως… Υπάρχει ένα τραγούδι σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, που το εκφράζει τέλεια αυτό. Η ειρωνεία στην περίπτωσή μας είναι, ότι αυτό το τραγούδι το τραγουδά ο Γιώργος Νταλάρας, η μεγάλη «συμπάθεια» του Τζίμη.
Ορίστε κι ένα απόσπασμα από εκπομπή, όπου ο Τζιμάκος αναφέρεται στη δήθεν Αριστερά.
Όπως βλέπω, τα επίμαχα αποσπάσματα τα έχει απομονώσει κάποιος Χρυσαυγίτης, και όσον αφορά αυτή του τη δουλειά, του λέω μπράβο, ασχέτως για ποιο λόγο το έκανε… Πριν φανταστεί κανείς περαστικός που δεν με ξέρει, ότι έχω συμπάθεια στη Χρυσή Αυγή και γενικότερα στον εθνικοσοσιαλισμό, ας ρίξει μια ματιά εδώ. Και εδώ. Και εδώ.
Καλή ψυχή λοιπόν για τον Τζίμη, που βαπτίστηκε Δημήτριος, αδέλφια μου του έθνους που προσκυνά σώβρακα και φανέλες. Ο Κύριος ας τον ελεήσει κι ας παρηγορεί τους δικούς του, που δεν τον έχουν πια σωματικά κοντά τους. Κι εμείς ας σκεφτούμε ότι δεν είναι καθόλου απίθανο να φύγουμε από δω όπως ο Τζίμης, με ξαφνική ανάκληση. Τόσοι και τόσοι φεύγουν καθημερινά, τόσοι και τόσοι φύγανε στο πρωτοπόρο Ναγκασάκι. Οπότε ας λάβουμε τα μέτρα μας…
Advertisements

Μπορεί να κάνει γιόγκα ο Χριστιανός; Ιανουαρίου 13, 2018

Posted by expaganus in παγανισμός, Επικαιρότητα, Εκπαίδευση, Ελευθερία συνείδησης, Θρησκευτική ελευθερία, Ορθοδοξία, Σύγχρονα προβλήματα.
Tags: , , , , , , , , , ,
add a comment

Συχνά λαμβάνω διάφορα ερωτήματα σχετικά με τη γιόγκα, του τύπου «μήπως δεν είναι κακό να κάνει γιόγκα ένας χριστιανός αν δεν κάνει και διαλογισμό;», αλλά και διάφορα για τις πολεμικές τέχνες, κυρίως μετά το άρθρο μου για τον δήθεν  «Ανώνυμο μοναχό», «γνώστη περί των πολεμικών τεχνών», που έστειλε παντού επιστολή κατά της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας .

Και μέσα σε όλα αυτά, αναγνώστης μου έστειλε ιστοσελίδα με απομαγνητοφώνηση ραδιοφωνικής εκπομπής του Καλβινιστή Βαπτιστή πάστορα John Piper, υπό τον τίτλο «Είναι η Γιόγκα αμαρτωλή;» για να την αξιοποιήσω όπως θέλω.

Για να σας πω την αλήθεια, με ξένισε το ότι ο πάστορας αυτός είναι καλβινιστής βαπτιστής, καθώς η Ορθοδοξία έχει τεράστιες δογματικές διαφορές με αυτή την ομολογία. Όταν μάλιστα έψαξα λίγο γι’ αυτόν, διάβασα στη Βικιπαίδεια ότι «επιβεβαιώνει το χαρακτηριστικό καλβινικό δόγμα του διπλού απόλυτου προορισμού», οπότε έφριξα. Όμως δεν μπόρεσα να μην εκτιμήσω τα πολλά ωραία σημεία του κειμένου. Θα σας αφήσω να τα εκτιμήσετε κι εσείς, αφού πρώτα σας συστήσω να διαβάσετε τα εξής:

«Γιά τή γῆ πού καταράστηκε ὁ Θεός στήν ἐργασία τοῦ Ἀδάμ»  (Μάξιμος Ομολογητής)

Η σημασία του Αντιλύτρου

Το προπατορικό αμάρτημα (π. Ιωάννης Ρωμανίδης)

Λέει λοιπόν ο πάστορας (σε δική μου βιαστική μετάφραση):

Έχουμε 60 emails από ακροατές στη Σκωτία, τις ΗΠΑ και την Ινδία που όλοι θέλουν να μάθουν για τη γιόγκα. Είναι απλή σωματική άσκηση ή αναπόφευκτη συμμετοχή στην ανατολική πνευματικότητα; Ένας ακροατής, ο Todd, γράφει: «Ως επαγγελματίας στον τομέα της υγείας ενδιαφέρομαι για τα οφέλη των ανατολικών πρακτικών όπως η γιόγκα και το tai chi για τα τεκμηριωμένα οφέλη που έχουν για την υγεία. Μπορεί ένας Χριστιανός να ασκεί τέτοια πράγματα με ρίζες στο μυστικισμό με καλή συνείδηση;»
Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα ήθελα να πω είναι ότι υπάρχουν δύο είδη προσεγγίσεων στις αμφισβητούμενες πρακτικές στη ζωή. Θα έλεγα τη μια, μινιμαλιστική προσέγγιση στην αγιότητα και την ευσέβεια. Και την άλλη μαξιμαλιστική.

Στην πρώτη περίπτωση, η τυπική ερώτησή σας είναι: «Λοιπόν, τι το κακό έχει αυτό;» Θα ήταν κατάλληλη για ταινίες και μουσική, και τα παιδιά συχνά ρωτούν τους γονείς τους, «Τι το κακό έχει αυτό;» Και η άλλη προσέγγιση δεν είναι να ρωτήσετε κυρίως, «Τι το κακό έχει αυτό;», αλλά, «Θα με κάνει να μοιάζω περισσότερο με τον Χριστό; Θα με κάνει πιο αφοσιωμένο στον Ιησού; Θα είμαι πιο ισχυρός και γεμάτος από το Άγιο Πνεύμα; Θα είμαι πιο αποτελεσματικός στην προσευχή εξαιτίας αυτού; Θα με κάνει πιο τολμηρό στη μαρτυρία ή θα με εξασθενήσει; Θα με βοηθήσει να έχω περισσότερη πνευματική διάκριση αναφορικά με τους τρόπους του Σατανά στον κόσμο και θα με βοηθήσει να θησαυρίσω θησαυρούς στον ουρανό; Θα με βοηθήσει να βρω χαρά στο Θεό και όλα αυτά που Εκείνος είναι για μένα στον Ιησού;»

Μπορείτε να δείτε ότι υπάρχουν δύο είδη προσεγγίσεων στη ζωή. Θέλω να μεγιστοποιήσω τη θεοσέβειά μου και την αγιότητά μου, προσεγγίζοντας όλο και περισσότερο το Θεό, και η άλλη είναι να προσπαθείς απλώς να κάνεις όσα πράγματα μπορείς να κάνεις χωρίς να ολισθήσεις σαφώς στην αμαρτία. Επομένως δεν θέλω να πω ότι κάθε φορά που αντιμετωπίζετε μια αμφισβητήσιμη δραστηριότητα, θα επιλέξετε να την απαρνηθείτε, διότι έχετε ζυγίσει τα πράγματα μ’ αυτόν τον τρόπο. Θέλω απλώς οι άνθρωποι να προσεγγίσουν τις ερωτήσεις με μεγαλύτερο πάθος για την ευσέβεια και να μην σκέφτονται μινιμαλιστικά. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να πω.

Δεύτερον, θα ήθελα να πω ότι τόσο η γιόγκα όσο και το tai chi, από τα λίγα που ξέρω και τη μικρή έρευνα που έχω κάνει, έχουν τις ρίζες τους στις ανατολικές κοσμοθεωρίες, και στις ρίζες αυτές είναι βαθιά αντιθετικές προς μια χριστιανική κατανόηση του Θεού και του τρόπου με τον οποίο εργάζεται στον κόσμο. Έτσι η γιόγκα είναι για το σώμα ό,τι είναι η μάντρα για το στόμα – έτσι θα το έθετα ούτως ή άλλως. Μία εξήγηση λέει ότι για το μάντρα: «Πρέπει κανείς να ψάλλει μια λέξη ή μια φράση μέχρι εκείνος ή εκείνη να ξεπεράσει το νου και τα συναισθήματα, και στη διαδικασία βρίσκεται και επιτυγχάνεται το υπερσυνείδητο.» Σημειώστε τη χρήση της «λέξης» σε εκείνο τον «μαντροειδή» τρόπο για να μπορέσει να κινηθεί προς την υπερσυνειδητότητα. Με άλλα λόγια, οι ασκήσεις γιόγκα είναι μια επέκταση από αυτό το είδος της λεκτικής επανάληψης και φιλοσοφία του πώς κάποιος προχωρά σωματικά, συναισθηματικά και διανοητικά σε αυτήν την υπερσυνειδησία.

Έτσι η γιόγκα επικεντρώνεται στην αρμονία μεταξύ του νου και του σώματος. Η γιόγκα αντλεί τη φιλοσοφία της από μια ινδική μεταφυσική πεποίθηση. Και η λέξη γιόγκα προέρχεται από τη σανσκριτική γλώσσα και σημαίνει «συγχώνευση» ή «ένωση». Και ο απώτερος στόχος αυτής της φιλοσοφίας είναι να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ του νου και του σώματος και να επιτύχει ένα είδος αυτο-διαφώτισης μέσω της χρήσης των μάντρα και μέσω της χρήσης ορισμένων σωματικών ασκήσεων ή στάσεων διαλογισμού. Για να επιτύχει αυτή την κατάσταση, η γιόγκα χρησιμοποιεί την αναπνοή, τη στάση, τη χαλάρωση και τον διαλογισμό για να επιτύχει μια υγιή, ζωηρά ισορροπημένη προσέγγιση στη ζωή. Αυτό θα ήταν πάνω κάτω ο τρόπος που θα το έλεγαν σε πολλά μέρη στο διαδίκτυο.

Για παράδειγμα, αν πάτε στην ιστοσελίδα του YWCA της Μινεάπολης και κάνετε κλικ στην επιλογή «Μαθήματα Fitness», μπορείτε να πάρετε 22 αναφορές στη γιόγκα, όπως γιόγκα για αρχάριους, γιόγκα για νέους, χορός νέων και γιόγκα, γιόγκα για όλους. Και είναι το ίδιο με το tai chi, αν και λίγο λιγότερο. Το Tai chi έχει κινεζικές θρησκευτικές ή μεταφυσικές ρίζες και ένας ορισμός λέει ότι το tai chi θεωρείται η ύψιστη νοητή αρχή από την οποία ρέει η ύπαρξη, η υπέρτατη θεμελιώδης αρχή.

Αυτό σημαίνει η λέξη tai chi. Η υπέρτατη θεμελιώδης αρχή δημιουργεί το Γιανγκ και το Γιν. Η κίνηση δημιουργεί γιανγκ και όταν η δραστηριότητά της φτάσει στο όριο, γίνεται ήρεμη. Και μέσα από την ηρεμία η υπέρτατη θεμελιώδης αρχή δημιουργεί το γιν. Και όταν η ηρεμία φτάσει στο όριο της, υπάρχει μια επιστροφή στην κίνηση και η κίνηση και η ηρεμία στην εναλλαγή τους καθίστανται η κάθε μία πηγή της άλλης και οι μετασχηματισμοί του γιανγκ και η ένωση του γιν παράγουν τα πάντα και αυτά με τη σειρά τους, παράγουν και αναπαράγονται και αυτό κάνει τη διαδικασία ατελείωτη. Αυτά πάνω-κάτω έχω μάθει στη μικρή μου έρευνα.

Οι Χριστιανοί έχουν μια ριζικά διαφορετική κοσμοθεωρία από την άποψη που διαμορφώνεται από τη γιόγκα, την άποψη που διαμορφώνεται από το tai chi. Η προσέγγισή μας προς την Ιστορία και προς τον Θεό και προς την ευημερία είναι ριζικά διαφορετική. Στον Χριστιανισμό η πρόοδος προς την ολότητα προκαλείται από έναν Θεό ο οποίος επικοινωνεί καταληπτά μέσω της γλώσσας για να γίνει κατανοητός, μέσω ενός προσώπου, του Ιησού Χριστού, ο οποίος γίνεται καθ’ ολοκληρίαν άνθρωπος και μιλάει για να γίνει κατανοητός από το νου και όχι την ακύρωση του νου – ξεπερνώντας αντικειμενικά, μέσω του θανάτου και της ανάστασής του, έναν πραγματικό Σατανά και μια πραγματική ενοχή ενώπιον του Θεού, μέσω ενός πραγματικού μηνύματος ευαγγελίου για εμάς, μια για πάντα στην ιστορία με ιστορικά γεγονότα πίσω από αυτό, μέσω της κατανόησης αυτού του μηνύματος συνειδητά στο μυαλό μας, μέσω της πίστης στον Χριστό, μέσω της εγκατοίκησης του Αγίου Πνεύματος, μέσω των υποσχέσεων που κατανοήθηκαν και έγιναν πιστευτές, μέσω της χαρούμενης περισυλλογής σχετικά με αυτές τις αντικειμενικές υποσχέσεις, μέσω της μεταμόρφωσης του Αγίου Πνεύματος, μέσω αντικειμενικού λόγου που κατανοείται καθώς στοχαζόμαστε σε προοδευτική ομοιότητα με τον Χριστό, όπως βλέπουμε τη δόξα του στο λόγο και στο ευαγγέλιο, μέσω ουσιαστικών έργων που οδηγούν στη βοήθεια άλλων ανθρώπων και μέσω μιας ζωής μεταμορφωμένης ευσέβειας στην αιώνια ζωή όπου ο Θεός είναι η χαρά μας για πάντα.

Αυτός είναι ο Χριστιανισμός. Και είναι τελείως διαφορετικός από το είδος της κοσμοθεωρίας που βρίσκεται πίσω από τις διαλογιστικές, σωματικές και συναισθηματικές και διανοητικές πρακτικές που απορρέουν από τη γιόγκα και το tai chi. Γι ‘αυτό, σκεφτείτε την χριστιανική ολότητα της υγείας και του σώματος. Αν ρωτάτε: «Πώς αυτό σχετίζεται με το σώμα; Πώς αυτό σχετίζεται με την άσκηση και τα πράγματα που κάνετε με το σώμα σας;» Θα έλεγα ότι η χριστιανική ολότητα της υγείας του σώματος είναι μια φρόνιμη και ρεαλιστική άποψη που χαρακτηρίζεται από αυτά τα γεγονότα:

1) Είμαστε πεπτωκότες και σωματικά κάτω από μια κατάρα και συναισθηματικά και διανοητικά κάτω από μια κατάρα που έχει πέσει σε ολόκληρη τη δημιουργία. Και, ως εκ τούτου, όλοι θα πεθάνουμε.

2) Θα αναστηθούμε από τους νεκρούς αν έχουμε πίστη στον Ιησού και αυτή είναι η υγεία στην οποία στοχεύουμε τελικά κυρίως. Θα είμαστε απόλυτα υγιείς – σώμα, ψυχή και μυαλό – στους νέους ουρανούς και τη νέα γη μετά την ανάσταση, και αυτή είναι η δόξα μας – αυτή είναι η ελπίδα μας.

3) Εν τω μεταξύ, η εξωτερική μας φύση «διαφθείρεται», αλλά η εσωτερική μας φύση «ανακαινούται καθημερινά» (Β΄ προς Κορινθίους 4:16).

4) Η σωματική άσκηση έχει μικρή αξία, όπως λέει ο Παύλος στην Α΄ προς Τιμόθεον 4: 8. Αλλά η πνευματική άσκηση έχει αξία με κάθε τρόπο, με τον τρόπο που περιέγραψα πριν από ένα λεπτό.

5) Δεν πρέπει να βλάπτουμε άσκοπα το σώμα μας που είναι ο ναός του Αγίου Πνεύματος και πρέπει να επιδιώξουμε τη μέγιστη χρησιμότητά τους στους στόχους που μας έδωσε ο Θεός. Έτσι η σωματική υγεία είναι υπέροχη, αλλά δεν είναι ο στόχος. Είναι ένα μέσο για πολύ μεγαλύτερους στόχους και ένα εξειδικευμένο μέσο σε αυτό, επειδή υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από το να έχεις ένα σώμα που είναι super fit.

6) Μπορούμε να πετύχουμε τους μεγαλύτερους στόχους μας πεθαίνοντας, διακινδυνεύοντας τη ζωή μας και κολλώντας Έμπολα ή ελονοσία ή ογκοκερκίαση σε κάποια ιεραποστολική δραστηριότητα. Δεν πασχίζουμε για μέγιστη σωματική ευεξία. Αυτός είναι ένας δευτερεύων χρήσιμος στόχος ως μέσο για κάτι μεγαλύτερο. Και μπορεί να διακυβευτεί σκόπιμα, με το να διακινδυνεύσουμε τη ζωή μας για χάρη κάποιου άλλου.

7) Έτσι, κάθε σωματική αγωγή που αρχίζει να παίρνει τη θέση της αναζήτησης της αγιότητας και της θυσιαστικής υπηρεσίας με την οποία μπορούμε να θυσιάσουμε τη ζωή μας αρχίζει, πιθανότατα, να γίνεται θρησκεία για μας. Και νομίζω ότι η γιόγκα και το tai chi έχουν ήδη δηλωθεί από τα ίδια τους τα ονόματα επ’αυτού του σημείου. Έχουν υψώσει τη σημαία της ανατολικής κοσμοθεωρίας με τα ίδια τα ονόματα yoga και tai chi.

Έτσι, κατά την κρίση μου, σε αυτό το σημείο, καθώς υπολογίζω να μεγιστοποιήσω παρά να ελαχιστοποιήσω την επιδίωξη των στόχων του Θεού και την άνθηση της ψυχής μου, θα πήγαινα από άλλο δρόμο και θα έβρισκα άλλο είδος άσκησης.

Για πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση σχετικά με τη γιόγκα, δείτε αυτό:

Γιόγκα: επιστήμη ή λατρεία θεών; (Θεόδωρος Ρηγινιώτης)

Αλλά και αυτό, όπου τα σχόλια έχει γράψει η αφεντιά μου:

Η Γιόγκα και ο Διαλογισμός είναι ασυμβίβαστα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, την προσευχή και γενικότερα με την χριστιανική ζωή (Μιχαήλ Χούλης)

Αρέσει σε %d bloggers: