jump to navigation

Εκκλησία, κορωνοϊός και απαγορεύσεις 20 Μαρτίου, 2020

Posted by expaganus in Θρησκευτική ελευθερία, Θαύματα/ανεξήγητα, Ορθοδοξία, Προσευχές, Σύγχρονα προβλήματα, κλήρος.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
add a comment

Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής εύχομαι σε όλες και σε όλους.

Το άρθρο που επέλεξα να αναδημοσιεύσω για το κρίσιμο θέμα των ημερών μας από το euxh.gr με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, γνωρίζω όμως ότι θα δυσαρεστήσει κάποιους. Ποτέ δεν προσπάθησα να είμαι ευχάριστος… Καλώ όσους δυσαρεστηθούν να το διαβάσουν μια δεύτερη φορά με ψυχραιμία και να το ξανασκεφτούν. Στη Μητρόπολη Κορέας που έχει λάβει τα αυστηρότερα μέτρα τελούνται κανονικά οι ακολουθίες, στη Ρωσία που έχει λάβει επίσης αυστηρά και για πολλούς σκανδαλιστικά το ίδιο… Ενώ εμείς οι έξυπνοι με τους λεονταρισμούς και τις «ομολογίες πίστεως» που μόνο τον εγωισμό μας τρέφουν, δώσαμε δικαιώματα στον Καίσαρα και στον κάθε άγευστο της πίστης άνθρωπο να μας χαρακτηρίσει απειλή για τη δημόσια υγεία, με αποτέλεσμα να απαγορευτούν οι ακολουθίες και να μην μπορούμε να συμμετέχουμε στη Θεία Μετάληψη.

Εκκλησία, κορωνοϊός και απαγορεύσεις

Της Μαρίας Δημητριάδου

Πολλά ακούμε τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τη λήψη μέτρων για την προφύλαξη από τον κορωνοϊό στις εκκλησίες. Άλλοι ανησυχούν για τη δημόσια υγεία, άλλοι για τη δική τους, άλλοι για τη διαφύλαξη της Ορθόδοξης πίστης και δόγματος, άλλοι για πολλά από αυτά ή και για όλα αυτά.

Σχετικά με την προστασία από τον κορωνοϊό κατά την τέλεση της λατρευτικής ζωής, οι απόψεις διΐστανται. Τα αυστηρότερα μέτρα προστασίας πήρε εξ’ αρχής η Μητρόπολη Κορέας:

«1.     Κατά την διάρκεια της θείας Λατρείας στους Ιερούς Ναούς μας όλοι οι πιστοί θα φορούν μάσκες.

  1. Πριν την είσοδό τους στον ναό θα απολυμαίνουν τα χέρια τους με απολυμαντικό που υπάρχει στην είσοδο του ναού.
  2. Δεν θα χαιρετούν κανέναν με χειραψία.
  3. Δεν θα φιλούν το χέρι των κληρικών.
  4. Δεν θα φιλούν τις εικόνες αλλά θα τις προσκυνούν τιμητικά με υπόκλιση.
  5. Δεν θα χρησιμοποιούν τα λειτουργικά βιβλία κατά την ώρα της προσευχής.
  6. Το Αντίδωρον θα το λαμβάνουν όχι από τον λειτουργό, αλλά μόνοι τους κατά την έξοδό τους από τον ναό.
  7. Δεν θα παρατίθεται το κοινό γεύμα αγάπης μετά την θ. Λειτουργία της Κυριακής.
  8. Δεν θα γίνονται οι διάφορες συναντήσεις πιστών και κατηχουμένων.

Ευχόμενοι σύντομα να ξεπεραστεί η κρίση στην χώρα μας και σε παγκόσμιο επίπεδο, ας παρακαλούμε με ταπεινό φρόνημα και πνεύμα μετανοίας τον Φιλάνθρωπο Κύριό μας να δείξει το έλεός Του και να μας απαλλάξει από  το σοβαρό αυτό πρόβλημα.»[1]

Η Εκκλησία της Κύπρου όρισε παύση των ακολουθιών και αποχή από τη Θεία Κοινωνία για τρεις εβδομάδες[2], ενώ ο Μόρφου Νεόφυτος δήλωσε ότι θα συνεχίσει όπως ξέραμε μέχρι τώρα.[3] Η Εκκλησία της Ελλάδος ήθελε χρονικό και ποσοτικό περιορισμό των ακολουθιών[4]. Η Εκκλησία της Κρήτης ήθελε τις λειτουργίες να γίνονται κεκλεισμένων των θυρών[5], ενώ αναφορά σε Θεία Κοινωνία δεν είδα (αν κάποιος ξέρει περισσότερα, αν για παράδειγμα ξέρει ότι ήταν αποδεκτό να κοινωνούν ιερείς τους πιστούς στα σπίτια τους, ας το καταθέσει στα σχόλια). Η Εκκλησία της Ρωσίας επέβαλε αυστηρά υγειονομικά μέτρα:

«Μετά από το τέλος κάθε λειτουργίας, δεν θα επιτρέπεται στους πιστούς να φιλάνε τον σταυρό, ενώ ο ίδιος κανόνας ισχύει και για τις εικόνες, οι οποίες θα πρέπει να καθαρίζονται με απολυμαντικά υγρά συστηματικά. Η θεία μετάληψη θα πραγματοποιείται με κουταλάκια μιας χρήσεως, το αντίδωρο θα πρέπει όταν διανέμεται οι κληρικοί να φοράνε γάντια μιας χρήσεως όπως δεν θα επιτρέπεται να δίνουν το χέρι τους για φίλημα στους πιστούς.

Επίσης οι ιερείς όπως και οι ηγούμενοι και ηγουμένισσες των μοναστηριών και όσοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους χώρους αυτούς, θα πρέπει να τηρούν απαρέγκλιτα του κανόνες υγιεινής και να απολυμαίνουν τα χέρια τους κατά την διάρκεια της ημέρας, τουλάχιστον μια φορά ανά δύο ώρες. Παράλληλα θα πρέπει να φροντίζουν ώστε να εξαερίζονται οι ναοί και οι λατρευτικοί χώροι των μοναστηριών, και μάλιστα να υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εξαερισμού. Επίσης θα πρέπει να καθαρίζονται με απολυμαντικά διαλύματα τα έπιπλα κοινής χρήσεως που υπάρχουν στους ναούς, καθώς και τα πόμολα των θυρών.»[6]

Εδώ στην Ελλάδα όπως ξέρουμε, μετά την ανακοίνωση της απόφασης της Ιεράς Συνόδου η κυβέρνηση απαγόρευσε όλες τις συναθροίσεις σε χώρους λατρείας. Ειδικότερα για την Ορθόδοξη Εκκλησία αυτό σημαίνει απαγόρευση της εξομολόγησης, της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας άρα και τη συμμετοχή στη Θεία Μετάληψη. Επιτρέπεται η μετάδοση ιερών ακολουθιών τηλεοπτικά – σε αυτή την περίπτωση προφανώς οι τελούντες τη Θεία Λειτουργία καταλύουν Σώμα και Αίμα μόνοι τους. Οι ναοί ως κτίρια, παραμένουν ανοικτοί για «ατομική προσευχή».[7] Οι Ιερές Μονές δεν δέχονται επισκέπτες και οι ακολουθίες τελούνται μόνο για τους μοναχούς/μονάζουσες.

Τις εξελίξεις αυτές ακολούθησε ο κλασικός διχασμός του εκκλησιαστικού σώματος: Κάποιοι φωνάζουν ότι θα «αποτειχιστούν» από την Εκκλησία της Ελλάδος για να συνεχίσουν τις ακολουθίες όπως πρώτα. Άλλοι κατηγορούν την Εκκλησία της Ρωσίας, ότι δεχόμενη τα κουταλάκια ή και τις απολυμάνσεις της λαβίδας σε οινόπνευμα πριν κοινωνήσει ο επόμενος πιστός, δέχεται ότι δεν είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού στο Άγιο Ποτήριο, αλλά πρόκειται για απλό ψωμί και κρασί που μπορεί να μεταδίδει ασθένειες κτλ. Άλλοι λένε ότι μόνο η Θεία Κοινωνία δεν μεταδίδει ασθένειες, ενώ ο ασπασμός των εικόνων μπορεί και να μεταδίδει. Άλλοι, ότι από τη στιγμή που κάποιος βρίσκεται μέσα στο ναό, ειδικά εκεί μέσα δεν αρρωσταίνει, άρα δεν υπάρχει λόγος για ιδιαίτερες απολυμάνσεις και μέτρα προστασίας. Έχει τεθεί και θέμα παραβίασης της θρησκευτικής ελευθερίας λόγω της απαγόρευσης των ακολουθιών, με νομικά επιχειρήματα.[8]

Πάνω σε όλα αυτά, ακολουθούν μερικές σκέψεις. Ξεκινάμε αποδεχόμενοι ως γεγονός, το ότι ο κορωνοϊός προκαλεί σοβαρή, ακόμα και θανατηφόρα ασθένεια σε πολλούς ανθρώπους και μεταδίδεται πολύ εύκολα.

  • Σίγουρα αποτελεί παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας η απαγόρευση των ακολουθιών και της συμμετοχής στη Θεία Ευχαριστία. Όμως από την άλλη, όταν «κυκλοφορεί» μια σοβαρή ασθένεια, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι ο εκκλησιασμός δεν την μεταδίδει, θα πρέπει να λάβουμε μέτρα να ησυχάσει η συνείδηση και αυτών που δεν είναι σίγουροι, ώστε να μην αντιμετωπίζουν τους συμμετέχοντες στον εκκλησιασμό σαν πιθανούς φορείς της μόνο και μόνο επειδή εκκλησιάζονται. Δηλαδή, η λήψη μέτρων δεν είναι μόνο θέμα υπευθυνότητας του χριστιανού αναφορικά με την υγεία των συνανθρώπων του, είναι και θέμα κοινωνικής ειρήνης.
  • Ως χριστιανοί, γνωρίζουμε μετά από αιώνες συμμετοχής του εκκλησιαστικού σώματος στη Θεία Ευχαριστία, ότι ειδικά από το Μυστήριο αυτό ΔΕΝ μεταδίδονται ασθένειες. Γνωρίζουμε ότι οι ιερείς μας μετά τη Θεία Λειτουργία καταλύουν ό,τι έχει μείνει στο Άγιο Ποτήριο, με την ίδια λαβίδα που χρησιμοποίησαν όλοι οι συμμετέχοντες, κι όμως δεν αρρωσταίνουν με μεγαλύτερη συχνότητα από τον υπόλοιπο κόσμο. Γνωρίζουμε για τον ιερέα που λειτουργούσε επί 10 χρόνια στη Σπιναλόγκα και ποτέ δεν κόλλησε λέπρα. Γνωρίζουμε για τον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς που έφαγε τη Θεία Κοινωνία αφού την έφτυσε ετοιμοθάνατη γυναίκα με λύσσα, για τον ιερομόναχο Βενέδικτο Πετράκη που έφαγε τη Θεία Κοινωνία αφού την έφτυσε ετοιμοθάνατος φυματικός, που έκανε αιμόπτυση, κι όμως δεν έπαθαν τίποτα.[9] Μερικοί ίσως γνωρίζουμε ότι υπάρχει και επιστημονική μελέτη γι’ αυτό το θέμα.[10] ΟΜΩΣ, αυτή μας την πεποίθηση δεν την συμμερίζονται οι μη πιστοί άνθρωποι. Οι οποίοι μπορούν να θεωρήσουν ότι οι συγκεκριμένοι ιερείς, ή άλλοι που ίσως τους αναφέρουμε σε συζήτηση, είχαν έναν πολύ ισχυρό οργανισμό, ειδικά αντισώματα για συγκεκριμένες νόσους κ.α. Και ο Θεός μας, που είναι άρχοντας και δεν θέλει κανείς να Τον ακολουθεί με το ζόρι, δεν τους επιβάλλεται κάνοντας το θαύμα τόσο ξεκάθαρο, ώστε να μην μπορούν να το αρνηθούν, αλλά τους αφήνει πάντα ελεύθερους να επιλέξουν τι θα πιστεύουν για το θέμα. ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ, δεν υπάρχει τρόπος να αποδείξουμε πότε ακριβώς κολλάει κάποιος μια ασθένεια, άρα δεν υπάρχει τρόπος να αποδείξουμε κι ότι κάποιος που θα νοσήσει από μια ασθένεια επειδή ήρθε σε επαφή με φορέα της το απόγευμα της Δευτέρας, δεν το έπαθε αυτό επειδή κοινώνησε το πρωί της Κυριακής. Έχοντας υπόψη όλα αυτά, θα δεχόμουν αδιαμαρτύρητα να αλλάξει προσωρινά ο τρόπος μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας, για να μην σκανδαλίζονται οι μη πιστοί άνθρωποι και να μην ανησυχούν, θεωρώντας ότι συμμετέχοντας στο Μυστήριο υπονομεύουμε την υγεία τους. Εξάλλου, ο τρόπος της Θείας Μετάληψης που ισχύει σήμερα εφαρμόζεται από τον 9ο αιώνα. Πριν είχαμε την ξεχωριστή μετάληψη του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου, όπως κάνουμε και σήμερα στη Λειτουργία του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.[11] Οπότε δεν έχω καμία ένσταση στα μέτρα που έλαβαν λόγω του κορωνοϊού, η Μητρόπολη Κορέας και η Εκκλησία της Ρωσίας. Έχω όμως ένσταση στα μέτρα που έλαβε η Εκκλησία της Κύπρου απαγορεύοντας τη Θεία Κοινωνία για τρεις εβδομάδες. Και γι’ αυτό θα αναφέρω τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος όχι μόνο συνιστούσε πολύ συχνή συμμετοχή στο Μυστήριο, αλλά δεν ήταν αντίθετος σε πρακτικές τη εποχής του να μεταλαμβάνουν οι πιστοί και μόνοι τους, με μερίδες Θείας Κοινωνίας που διατηρούσαν στο σπίτι τους.[12] Ταπεινά φρονώ ότι αυτό δεν είναι αδύνατον να γίνει και τώρα, τουλάχιστον με τους πιστούς αυτούς που έχουν πνευματικό πατέρα στον οποίο εξομολογούνται, και ο οποίος τους δίνει την άδεια να κοινωνούν. Μάλιστα, σήμερα ίσως να είναι και πολύ πιο εύκολο.
  • Ενώ για τη Θεία Μετάληψη έχουμε ξεκάθαρο δόγμα ότι δεν μεταδίδει ασθένειες, και πληθώρα περιστατικών που το αποδεικνύουν, δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο απ’ όσο γνωρίζω, σχετικά με τον εκκλησιασμό και τον ασπασμό των εικόνων και του Τιμίου Σταυρού. Αλλά και να υπήρχε, νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να ακολουθήσουμε τα μέτρα που λήφθηκαν στην Κορέα και τη Ρωσία, ώστε να αναπαυθούν και οι μη χριστιανοί συνάνθρωποί μας. Όπως δεν θέλουμε να επιβάλλεται σ’ εμάς απαγόρευση της λατρείας μας, έτσι δεν δικαιούμαστε να απαιτούμε να συμμετέχουμε στη λατρεία μας με τρόπο που θεωρείται επικίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Δεν νομίζω ότι η άρνησή μας να εφαρμόσουμε μέτρα, με τα οποία και η λατρεία μας θα τελείται και οι συνάνθρωποί μας θα αισθάνονται ασφαλείς, συνιστά ομολογία πίστεως.
  • Τέλος, συντάσσομαι με τη θέση του καθηγητή Κυριάκου Κυριαζόπουλου να εφαρμοστούν από την πολιτεία «μέσα που δεν θα ανέστελλαν, δηλ. δεν θα απαγόρευαν προσωρινά, αλλά θα περιόριζαν λιγότερο σοβαρά το θεμελιώδες δικαίωμα των θρησκευμάτων στην ελευθερία λατρείας στη συλλογική της διάσταση, λόγω των προληπτικών μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορωνοϊό».[13] Νομίζω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αρνηθεί η κυβέρνηση την τέλεση των ακολουθιών, αν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών με τη δυνατότητα μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας στα σπίτια των πιστών, ή αν τελούνται με μέτρα σαν αυτά που λήφθηκαν στην Κορέα και τη Ρωσία. Ή ακόμα, αν υπάρξει ένας τρίτος τρόπος που να συνδυάζει πρακτικές από όλα τα παραδείγματα και τις επεκτείνει – αν για παράδειγμα, οι πιστοί μεταλαμβάνουν στα σπίτια από τους ιερείς χωρίς τη χρήση κοινής λαβίδας ή αν απαγορευθεί ο ασπασμός των εικόνων και εκτός των ακολουθιών, όταν οι πιστοί προσέρχονται στο ναό για «ατομική προσευχή». Κι αυτό επειδή θεωρώ ότι το ζητούμενο δεν είναι η επιμονή διατήρησης μιας συγκεκριμένης παράδοσης, η οποία μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες κι έχει ήδη προσαρμοστεί πολλές φορές μέχρι τώρα, αλλά η διαφύλαξη του πυρήνα της πίστης μας και της λειτουργικής μας ζωής σε δύσκολους καιρούς.

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 

[1] Οδηγίες για την προστασία εκ του κορονοϊού (Μητρόπολη Κορέας), https://ierapostoli.wordpress.com/2020/03/04/instructions-for-protection-against-coronavirus-metropolis-of-south-korea/

[2] Κορωνοϊός Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου: Αποχή 3 εβδομάδες για τους πιστούς από ακολουθίεςhttps://orthodoxia.online/ekklisia/koronoios-iera-archiepiskopi-kyproy-apochi-3-evdomades-gia-toys-pistoys-apo-akoloythies

[3] «Aνταρσία» από τον Μητροπολίτη Μόρφου που καλεί σε συνέχιση των Ακολουθιώνhttps://www.alphanews.live/cyprus/antarsia-apo-ton-mitropoliti-morfoy-poy-kalei-se-synehisi-ton-akoloythion

[4] Καρανάσιος, Σπύρος, Κορωνοϊός, Εκκλησία: Αναβάλλονται οι καθημερινές Λειτουργίες, γάμοι και βαφτίσεις, https://tvstar.gr/ellada-articles/114280-koronoios-ekklisia-anavallontai-oi-kathimerines-leitourgies-gamoi-kai-vaftiseis

[5] Κορωνοϊός: Χωρίς πιστούς οι λειτουργίες στην Εκκλησία της Κρήτης – Η απόφαση, https://www.skai.gr/news/greece/koronoios-xoris-pistous-oi-leitourgies-stin-ekklisia-tis-kritis-i-apofasi

[6] Κορονοϊός: Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εφαρμόζει αυστηρά μέτρα υγειονομικής προστασίας,  https://www.news247.gr/kosmos/koronoios-i-rosiki-orthodoxi-ekklisia-efarmozei-aystira-metra-ygeionomikis-prostasias.7604392.html

[7] Αναστέλλονται όλες οι θρησκευτικές λειτουργίες με απόφαση της κυβέρνησης,  https://www.kathimerini.gr/1069449/article/epikairothta/politikh/anastellontai-oles-oi-8rhskeytikes-leitoyrgies-me-apofash-ths-kyvernhshs

[8] Κυριαζόπουλος, Κυριάκος, «Η προσωρινή απαγόρευση της λατρείας, για την προστασία της υγείας, παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία», https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/35960-i-prosorini-apagoreusi-tis-latreias-gia-tin-prostasia-tis-ugeias-parabiazei-ti-thriskeutiki-eleutheria

[9] 1. Ο Ιωάννης Μαξίμοβιτς και η γυναίκα με τη λύσσα

 

Θα διηγηθούμε ένα γεγονός που παρουσιάζει την ακλόνητη πίστη του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς Επισκόπου Σαγγάης, Βρυξελλών και Σαν Φρανσίσκο (+1966) στον Χριστό, το οποίο διηγείται η Ο. Σκοπικιένκο κι έχει επιβεβαιωθεί από πολλά άτομα της Σαγγάης.

 

“Κάποια κυρία Νενχίκοβα υπέστει δάγκωμα από λυσσασμένο σκυλί. Προφανώς δεν πήρε την κατάστασή της στα σοβαρά κι αμέλησε τα εμβόλια κατά της λύσσας, με αποτέλεσμα μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, να προσβληθεί από αυτήν την τρομερή ασθένεια. Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς έμαθε το γεγονός κι έσπευσε να συναντήσει την ετοιμοθάνατη γυναίκα. Αμέσως την κοινώνησε, αλλά όμως αυτή έπαθε κρίση λόγω της ασθένειας της λύσσας, άρχισε να αφρίζει από το στόμα κι έφτυσε τη Θεία Κοινωνία που μόλις είχε λάβει. Επειδή όμως η Θεία Κοινωνία δεν επιτρέπεται να πέσει κάτω, ο Άγιος έσκυψε αμέσως, μάζεψε τα Τίμια Δώρα, που μόλις είχε φτύσει κάτω στο πάτωμα η άρρωστη γυναίκα και τα έφαγε εκείνος! Αμέσως οι γύρω του, του είπαν: «Βλαντίκα τι κάνεις εκεί; Η λύσσα είναι τρομερά κολλητική». Ο Βλαντίκα όμως, ειρηνικά τους απάντησε: «Δεν θα πάθω απολύτως τίποτα, γιατί είναι τα άχραντα Δώρα, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού». Κι έγινε ακριβώς όπως το είπε, δεν έπαθε απολύτως τίποτα!

 

(«Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, Επίσκοπος Σαγγάης και Σαν Φρανσίσκο», Συλλογικό έργο, Εκδόσεις Αγ. Νεκταρίου Δωρίδος, http://www.catacomves.gr/agios-ioannis-maximovits-nf54)

 

  1. Ο π. Βενέδικτος Πετράκης και ο ετοιμοθάνατος φυματικός

 

Στα Ιωάννινα, κοντά στο ναό των Άγιων Αναργύρων του Κάστρου μέσα στο κάστρο του Αλή Πασά, ήταν το μικρό Φθισιατρείο με τους ετοιμοθάνατους φυματικούς.

Στα χρόνια 1938 – 1940 μετά τη Θεία Λειτουργία, ο Πατέρας Βενέδικτος Πετράκης πήγαινε κάθε Τετάρτη κι όποτε άλλοτε χρειαζόταν και κοινωνούσε τους αρρώστους.

Μία μέρα κοινώνησε και έναν φυματικό ετοιμοθάνατο. Εκείνος αμέσως, μόλις εκοινώνησε, έκαμε αιμόπτυση. Ο Πατέρας Βενέδικτος με την Αγία Λαβίδα μάζεψε την αιμόπτυση, που είχε και την Θεία Κοινωνία μέσα και την έφαγε.

Οι γιατροί που το είδαν τρόμαξαν και φώναξαν:

– Μα! Είναι στα καλά του αυτός ο παπάς ή τρελάθηκε;! Πάει αυτός…! Θα του έλθει αμέσως καλπάζουσα!

Τόση δυστυχώς πίστη είχαν εκείνοι. Που να είχαν την πίστη του Πατρός Βενέδικτου. Ο Πατέρας Βενέδικτος δεν τους έδωσε σημασία και φυσικά δεν έπαθε τίποτα. Εγνώριζε ότι στην Θεία Κοινωνία είναι ο Χριστός, ο Θεός που είναι «πυρ καταναλίσκον».

 

(Βασιλόπουλος, Χαράλαμπος, «Βενέδικτος Πετράκης, ο φλογερός ιεροκήρυξ», Εκδόσεις Ορθόδοξος τύπος, σελ.21, http://books.orthodoxostypos.gr/product/βενεδικτοσ-πετρακησ/)

 

[10] Μάτσος, Γιώργος, Θεία Κοινωνία και Επιστήμη,  https://www.antibaro.gr/article/26282?fbclid=IwAR1UI1JKFhB5-0HQYAcYrt1PfHcL0aBMkXaH4Tmmlv-x6EJ912768xfH0qA

[11] Ζαραβέλας, Γεώργιος, Η εισαγωγή και η χρήση της λαβίδας στη Θεία Κοινωνία,   https://proskynitis.blogspot.com/2020/03/blog-post_82.html

[12] Χαρώνης, Βασίλειος, Παιδαγωγική Ανθρωπολογία Μεγάλου Βασιλείου, Ιδιωτική έκδοση https://www.ebooks.gr/gr/παιδαγωγικη-ανθρωπολογια-μεγαλου-βασιλειου-367762.html. Απόσπασμα: 999. Ακόμη λοιπόν και το να κοινωνεί κανείς καθημερινά το άγιο Σώμα και Αίμα του Χρίστου είναι καλό και ωφέλιμο, εφόσον ο Ίδιος λέει σαφώς: «Εκείνος που τρώει τη Σάρκα μου (με το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας) και πίνει το Αίμα μου έχει ζωή αιώνια»1. Γιατί ποιος αμφιβάλλει ότι το να μετέχει κανείς συνεχώς στη ζωή (που είναι ο Χριστός) δεν είναι τίποτε άλλο παρά να ζει μια πλούσια και γεμάτη από όλα τα είδη των αγαθών ζωή; Εμείς πάντως κοινωνούμε τέσσερις φορές την εβδομάδα, δηλαδή Κυριακή, Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο, αλλά επίσης και τις άλλες ημέρες, όταν υπάρχει μνήμη κάποιου Αγίου. Εξάλλου το να εξαναγκάζεται κανείς στις περιόδους διωγμού, εφόσον δεν υπάρχει ιερεύς και μάλιστα λειτουργός, να λαμβάνει με τα δικά του χέρια την θεία Κοινωνία, είναι περιττό να αποδείξω ότι αυτό δεν είναι καθόλου αξιόμεμπτο, αφού την πρακτική αυτή έχει κατοχυρώσει μακρά συνήθεια με τα ίδια τα γεγονότα. Πράγματι όλοι όσοι μονάζουν στην έρημο, όπου δεν υπάρχει ιερεύς, μεταλαμβάνουν μόνοι τους από τη θεία Κοινωνία που διατηρούν στα ερημητήρια τους. Στην Αλεξάνδρεια δε και σ’ όλη την Αίγυπτο ακόμη και κάθε λαϊκός έχει συνήθως Κοινωνία στο σπίτι του και μεταλαμβάνει οποτεδήποτε θέλει… «Άλλωστε και στην Εκκλησία ο ιερεύς παραδίδει την αγία Μερίδα και εκείνος που την δέχεται την κρατεί με όλη την ελευθερία και έτσι την πλησιάζει στο στόμα του με το δικό του χέρι. Το ίδιο είναι λοιπόν κατ’ ουσίαν, είτε μία Μερίδα δεχθεί κανείς από τον ιερέα είτε πολλές Μερίδες μαζί 2.   [Επιστ. 93, Προς Καισαρίαν Πατρικίαν περί Κοινωνίας, ΕΠΕ3, 502-504 ΒΕΠ55,124-125ΜG 32, 484-485). Ι.Ιω. 6,54. https://www.sostis.gr/blog/item/1695-i-theia-koinwnia-megalou-basileiou

[13] Κυριαζόπουλος, Κυριάκος, «Η προσωρινή απαγόρευση της λατρείας, για την προστασία της υγείας, παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία», https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/35960-i-prosorini-apagoreusi-tis-latreias-gia-tin-prostasia-tis-ugeias-parabiazei-ti-thriskeutiki-eleutheria

Πηγή: https://euxh.gr/theologia/orthodoxia/ekklisia-koronoios-kai-apagoreyseis

Ο Ζουγκλάκιας και οι δαιμονοδιάλογοι των παπικών 7 Νοεμβρίου, 2014

Posted by expaganus in Θαύματα/ανεξήγητα, Τέχνη.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
add a comment

Πρόσφατα παρακολούθησα με φίλους το θρίλερ «Deliver us from evil» δηλ. «ρύσαι ημάς από του πονηρού» που στα ελληνικά αποδόθηκε ως «Ξόρκισε το κακό». Εκεί βλέπουμε έναν παπικό δαιμονολόγο/εξορκιστή να κάνει κάτι που συνηθίζουν οι παπικοί εξορκιστές: Διάλογο με το δαιμόνιο επιμένοντας να μάθει το όνομά του. Όσοι έχουν δει την ταινία «Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ» θα θυμούνται τη σχετική σκηνή.

Ο διάλογος αυτός δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο αυτοσχεδιασμό. Στο Καθολικό Πρακτορείο Ειδήσεων εδώ, υπάρχουν λεπτομέρειες για τέτοιους διαλόγους  από έναν αρμόδιο να μιλήσει για το θέμα, έναν Αμερικανό παπικό ιερέα ο οποίος «εστάλη από τον επίσκοπό του να πλαισιώσει το έργο των έξι επίσημων εξορκιστών της επισκοπής της Ρώμης. Σε πρακτικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι εμπλέκεται σε περίπου τρεις εξορκισμούς την ημέρα.’«

Στο ερώτημα, αν «ένας εξορκιστής διαλέγεται με τον διάβολο«, ο εκπαιδευόμενος εξορκιστής απαντά:

«Ναι, τους θέτω μια σειρά από ερωτήματα: «Ποιο είναι το όνομά σου;», εφόσον όταν χρησιμοποιείται το όνομά του σε μια εντολή, τον αποδυναμώνει.»

Μόλις ένας δαίμονας δίνει το όνομά του, τότε ο εξορκιστής του λέει να «βγει» και, επίσης, μπορεί να ρωτήσει «πώς μπήκε μέσα και πότε πρόκειται να φύγει Το κλειδί είναι να περιοριστεί ο διάλογος, δήλωσε ο εκπαιδευόμενος εξορκιστής. «Δεν θέλουμε να τους θέτουμε ερωτήσεις μόνο από περιέργεια, αυτό δεν είναι υγιές.«

Ας μη νομίσει κανείς ότι αυτά τα λέει ο εκπαιδευόμενος λόγω απειρίας. Στην Καθολική Εφημερίδα της Βοστώνης εδώ διαβάζουμε σχετική συνέντευξη άλλου, πολύ πιο έμπειρου εξορκιστή σε δημοσιογράφο της Sunday Telegraph:

«Ο πατέρας Gabriele Amorth {Γκαμπριέλε Άμορτ} είναι πράγματι ο εξορκιστής, ο αρχαιότερος και πλέον σεβαστός. Ιερέας για 50 χρόνια, είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης των έξι εξορκιστών της πόλης  (που διορίζονται από τον καρδινάλιο στον οποίο ο Πάπας μεταβιβάζει το αξίωμα του Βικαρίου της Ρώμης) και επίτιμος πρόεδρος εφ’ όρου ζωής του Διεθνούς Συνδέσμου εξορκιστών. …

«Μιλάω με το διάβολο κάθε μέρα», λέει, χαμογελώντας πλατιά σαν καλοκάγαθο τέρας. «Του μιλάω Λατινικά. Απαντάει στα ιταλικά. Παλεύω μαζί του, μέρα με τη μέρα, για 14 χρόνια. … Οι δαίμονες είναι προσεκτικοί όταν μιλούν και πρέπει να αναγκαστούν να μιλήσουν. Όταν οι δαίμονες είναι εθελοντικά ομιλητικοί είναι ένα τέχνασμα για να αποσπάσουν την προσοχή του εξορκιστή. Δεν πρέπει ποτέ να ρωτάμε άχρηστες ερωτήσεις από περιέργεια. Αλλά πρέπει να τους ανακρίνουμε προσεκτικά. Πρέπει πάντα να ξεκινάμε ζητώντας το όνομα του δαίμονα. «

«Και αυτός απαντάειΡωτώ.
Ο πατέρας Άμορτ γνέφει. «Ναι, μέσα από τον ασθενή, αλλά με μια παράξενη, αφύσικη φωνή. Αν είναι ο ίδιος ο Διάβολος, λέει «είμαι ο Σατανάς, ή ο Εωσφόρος, ή ο Βεελζεβούλ. Ρωτάμε αν είναι μόνος του ή αν υπάρχουν και άλλοι μαζί του. Συνήθως υπάρχουν δύο ή πέντε, 20 ή 30. Πρέπει να προσδιορίσουμε ποσοτικά τον αριθμό τους. Ρωτάμε πότε και πώς μπήκαν στο συγκεκριμένο σώμα. Μαθαίνουμε αν η παρουσία τους οφείλεται σε ένα ξόρκι και τις ιδιαιτερότητες του εν λόγω ξορκιού
Λοιπόν,  αυτή η εμμονή με το όνομα του δαίμονα και η δοξασία ότι αν το μάθουμε ο δαίμονας γίνεται πιο ανίσχυρος απέναντι στις εντολές μας μου θυμίζει την αποκρυφιστική δοξασία, ότι αν γνωρίζουμε το απόκρυφο όνομα ενός «μυημένου στο πνευματικό μονοπάτι» (κοινώς, ενός αποκρυφιστή) μπορούμε να τον βλάψουμε.
Δεύτερον, ο δαίμονας μπορεί κάλλιστα να δώσει ένα ψεύτικο όνομα. Δεν τον λέει άδικα ο Κύριος «πατέρα του ψεύδους». Για τον ίδιο λόγο προφανώς δεν πρέπει να τον ανακρίνουμε, καθώς είναι ικανός να συκοφαντήσει αθώους ότι π.χ. έκαναν μάγια στον δαιμονισμένο και του έδωσαν δικαίωμα να μπει.
Σε τελευταία ανάλυση, τι μας νοιάζει πώς τον λένε; Ο σκοπός του εξορκισμού είναι να αφήσει ο δαίμονας τον άνθρωπο ήσυχο, και αυτό γίνεται με τη δύναμη του Θεού και όχι με τις δικές μας γνώσεις. Και ο Θεός έτσι κι αλλιώς γνωρίζει το όνομα του δαίμονα, και δεν του επέτρεψε να μπει στο αγαπημένο πλάσμα Του για να εντρυφούν οι… εξορκιστές στη δαιμονολογία.
Στην Ορθοδοξία υπάρχουν επτά εξορκιστικές ευχές, «ποὺ ἀποδίδονται οἱ μὲν τρεῖς πρῶτες εὐχὲς στὸν Μέγα Βασίλειο, οἱ δὲ ἄλλες τέσσερις στὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸ Χρυσόστομο»*, δεν υπάρχει όμως πουθενά διάλογος με τα δαιμόνια.
«Οἱ Ἐξορκισμοὶ … διαβάζονται ἀπὸ τὸν ἱερέα. Κατὰ παράδοσιν στὴν Ἐκκλησία μας οἱ εὐχὲς τῶν Ἐξορκισμῶν διαβάζονται ἀφοῦ πρῶτα προηγηθεῖ τὸ ἱερὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως καὶ ἀπαραιτήτως τῆς Θείας Λειτουργίας. Ὁ πνευματικὸς θὰ συμβουλεύσει ἐὰν ὁ ἀσθενὴς θὰ μεταλάβει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Οἱ Ἐξορκισμοὶ δὲν ἀποτελοῦν ὑπόθεση κοινοῦ θεάματος. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, κι ἀφοῦ φύγει ὅλος ὁ κόσμος ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναό, ὁ ἱερέας θὰ διαβάσει τοὺς Ἐξορκισμοὺς εἰς τὸν ἀσθενοῦντα ἀπὸ Ὡραίας Πύλης ἔχοντας στὰ χέρια του ἀπὸ τὴ μιὰ τὸν Τίμιον Σταυρὸν κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ Εὐχολόγιον, τὸ λειτουργικὸ βιβλίο ποὺ περιέχει τὶς ἐξορκιστικὲς εὐχές. Ὁ ἀσθενῶν θὰ πρέπει νὰ εἶναι γονατισμένος ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως καὶ ὁ ἱερέας ἀφοῦ βάλει τὸ ἐπιτραχήλιον του ἐπάνω στὸ κεφάλι τοῦ ἀσθενοῦντος θὰ διαβάσει τὶς εὐχὲς μετὰ πολλῆς συναισθήσεως, εὐλαβείας καὶ ἁπλότητας. Ἐπειδὴ εἰς τὸ Εὐχολόγιον δὲν περιλαμβάνεται ὁλόκληρη ἡ ἀκολουθία γιὰ τὴν περίπτωση τῶν Ἐξορκισμῶν θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε ὁ ἱερέας νὰ βάλει Εὐλογητός, Τρισάγιον, Ἀπολυτίκια τῶν Ἁγίων ἰαματικῶν καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων, τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ, Ἐκτενής μὲ τὸ αἴτημα ὑπὲρ ὑγείας καὶ ἀναρρώσεως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ, Ἐκφώνησις Ὅτι ἐλεήμων, Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν κι εὐθὺς οἱ εὐχὲς τῶν Ἐξορκισμῶν καὶ στὸ τέλος Ἀπόλυσις καὶ ἀσπασμὸς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπὸ τὸν ἀσθενοῦντα. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἀναγνώσεως τῶν Ἐξορκιστικῶν εὐχῶν ὁ ἱερέας ἔχει μονίμως ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ ἀσθενοῦντος τὸν Τίμιον Σταυρὸν καὶ μάλιστα πολλὲς φορὲς σχηματίζοντας τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ.
Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν Ἐξορκισμῶν κάποιου ἀσθενοῦντος ὀφείλουν νὰ παρευρίσκονται τὰ οἰκεία πρόσωπά του, δηλ. οἱ γονεῖς, τὰ ἀδέλφια του, σύζυγος καὶ παιδιά. Ἅπαντα τὰ παρευρισκόμενα πρόσωπα πρέπει νὰ εἶναι ἐξομολογημένα, νὰ ἔχουν συμμετάσχει στὴν Θεία Κοινωνία, νὰ ἔχουν τηρήσει αὐστηρὴ νηστεία καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἀναγνώσεως τῶν εὐχῶν νὰ εἶναι ἅπαντες γονατισμένοι καὶ προσευχόμενοι ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως τῆς ὑγείας τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ. Μόνον μ’ αὐτὸν τὸν προσευχητικὸ τρόπο μπορεῖ νὰ βοηθηθεῖ κάποιος ἀσθενὴς ποὺ ἐλαύνεται ὑπὸ δαιμονίων γιὰ νὰ ἐλευθερωθεῖ ἀπ’ αὐτά.**
Όταν ο γέροντας Παΐσιος ρωτήθηκε αν βοηθιούνται οι δαιμονισμένοι με τους εξορκισμούς, απάντησε:

«Ανάλογα. Οι εξορκισμοί βοηθούν, όταν διαβάζονται σε ένα παιδάκι δαιμονισμένο που δεν έδωσε δικαιώματα και δεν ξέρει από εξομολόγηση ή σε έναν μεγάλο που έχασε τα λογικά του και δεν μπορεί να εξομολογηθεί. Όταν έχει τα λογικά του ο δαιμονισμένος, πρέπει πρώτα να βοηθηθεί να βρει σε τι έφταιξε και δαιμονίστηκε, να μετανοήσει, να εξομολογηθεί και μετά, αν χρειαστεί, να του διαβάσουν εξορκισμούς. Γιατί και μόνο με την συγχωρητική ευχή, μπορεί να φύγει το δαιμόνιο. … Νοερώς είναι καλύτερα {να διαβάζονται οι εξορκισμοί}. Βασικά οι εξορκισμοί πρέπει να διαβάζονται με πόνο, με ταπείνωση, όχι με υπερηφάνεια. Όταν οι ιερείς λένε δυνατά και υπερήφανα το  «έξελθε πνεύμα ακάθαρτον», αγριεύει ο διάβολος, θυμώνει, εκμεταλλεύεται τον εγωισμό του δαιμονισμένου και μπορεί να του πει: «για δες, σε κάνει ρεζίλι στον κόσμο· κοπάνα τον αυτόν τον παπά», οπότε ο δαιμονισμένος αρχίζει να χτυπάει τον παπά. Έτσι δεν φεύγει το δαιμόνιο, αλλά φεύγει ο παπάς με το ευχολόγιο του… Μια φορά ένας ιερέας είπε σε έναν δαιμονισμένο: «ΣΕ διατάζω, ακάθαρτο πνεύμα, να φύγεις από αυτόν τον άνθρωπο!». «Ε, γι’ αυτό κι εγώ δεν φεύγω…» του λέει ο διάβολος με το στόμα του δαιμονισμένου. Γι’ αυτό λέω στους ιερείς, όταν διαβάζουν εξορκισμούς, ποτέ να μην φωνάζουν: «έξελθε, ακάθαρτον πνεύμα…», λες και τα δαιμόνια δεν ακούν! Αλλά και οι συγγενείς του δαιμονισμένου δεν χρειάζεται να πουν σε άλλους ότι θα καλέσουν τον παπά να διαβάσει εξορκισμούς. Καλύτερα να πουν ότι θα διαβάσει μια παράκληση, και ας  διαβάσει τους εξορκισμούς με χαμηλή φωνή.***

 Ο π. Α. Μυτιληναίος σε ομιλία του είχε αναφερθεί σε ανθρώπους που κυκλοφορούσαν κασέτες με συνομιλίες με δαιμονισμένους:

«Μήπως, μπορούμε να ρωτάμε τους δαίμονες, δια μέσου των δαιμονιζομένων, διάφορα πράγματα; … Ακούστε πάνω σε αυτό, τι λέγει ο ιερός Χρυσόστομος: ‘’Ο Κύριος εφείδου και λαλείν εκώλυεν (τους δαίμονας), μήποτε μετά της αληθείας και την ιδίαν κακία ενεισπύρωσιν’’. Δεν επέτρεπε, λέγει, δεν επέτρεπε ο Κύριος να ομιλούν οι δαίμονες, τους το απαγόρευε ο Κύριος. Ώστε, να μην πουν μαζί με μια αλήθεια και το σπόρο του κακού ή του ψεύδους. Και συνεχίζει: ‘’Και ίνα και ημάς συνετίσειν, μηδέποτε τοις τοιούτοις προσέχειν, καν δοκόσι τα αληθή λέγειν’’. Και μας δίδαξε ο Κύριος ότι δεν πρέπει να φθάνομε να ερωτούμε τους δαίμονες, και αν ακόμη υποτεθεί ότι μπορεί να λέγουν κάτι το αληθινό. … Και συνεχίζει: ‘’Και γαρ απρεπές, έχοντας ημάς τα αγίας Γραφάς και την παρά του Σωτήρος ελευθερίαν, διδάσκεστε παρά του διαβόλου του μη τηρήσαντος την ιδίαν τάξιν’’.»

Σας θυμίζει η ταπεινή προσευχητική προσέγγιση που περιγράφουν τα προηγούμενα Ορθόδοξα κείμενα την αγριωπή ερώτηση «πες μου το όνομά σου δαίμονα» και το «μιλάω με το διάβολο κάθε μέρα, παλεύω μαζί του εδώ και 14 χρόνια» που μοιάζει σαν καύχηση; Και, τι νόημα έχει από τη μια να λέμε ότι δεν πρέπει να κάνουμε στους δαίμονες ερωτήσεις λόγω περιέργειας, κι από την άλλη να θέλουμε να τους αναγκάσουμε να μιλήσουν και να ρωτάμε το όνομά τους και διάφορα άλλα, μέσα από τα οποία μπορεί να πέσουμε σε παγίδες;

 Στην ταινία “Ρύσαι ημάς από του πονηρού”, το δαιμόνιο απαντάει στον παπικό εξορκιστή ότι τον λένε Jungler, ο μεταφραστής το αποδίδει “Ζουγκλάκιας”, και η τρομακτική ταινία αποκτά έναν φαιδρό χαρακτήρα. Ομως πάλι καλά. Με το βήμα που παρέχουν οι παπικοί εξορκιστές στα δαιμόνια να λένε ό,τι παραμύθι κατέβει στον πολυμήχανο νου τους, η απάντηση θα μπορούσε να είναι πολύ φαιδρότερη…

 

Υ.Γ. Ο εξορκιστής Άμορτ λέει στη συνέντευξή του διάφορα πράγματα για τα δαιμόνια, όπως ότι το να αφήσει ένας δαίμονας ένα σώμα και να πάει πίσω στην κόλαση σημαίνει να πεθάνει για πάντα και να χάσει κάθε ικανότητα να παρενοχλεί ανθρώπους στο μέλλον κ.α. Προφανώς, τα λεγόμενά του προέρχονται από πληροφορίες που δίνουν στους εξορκιστές τα ίδια τα δαιμόνια, οπότε δεν είναι να τα πιστεύει κανείς.

Ο εξορκιστής Γκαμπριέλε Άμορτ σε πρόσφατη εμφάνισή του στην ιταλική τηλεόραση

Ο εξορκιστής Γκαμπριέλε Άμορτ σε πρόσφατη εμφάνισή του στην ιταλική τηλεόραση.

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

* και ** http://www.orthmad.gr/faq/%CE%B5%E1%BD%90%CF%87%E1%BD%B2%CF%82-%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD-%E1%BC%90%CE%BE%CE%BF%CF%81%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%E1%BF%B6%CE%BD-%E1%BC%90%CF%80%E1%BD%B6-%CF%80%CE%B1%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD-%E1%BD%91%CF%80%E1%BD%B8-%CE%B4%CE%B1%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6-%E1%BC%90%CF%80%E1%BD%B6-%CF%80%E1%BE%B6%CF%83%CE%B1%CE%BD-%E1%BC%80%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD

*** http://www.oodegr.com/oode/asynithista/apokryfismos/mavres_dynameis.htm#_Toc113189270

Δείτε το άρθρο “Μια συνέντευξη με τον π. Γκαμπριέλε Άμορτ, τον κορυφαίο εξορκιστή της Εκκλησίας” στον Τζάιλς Μπράντρεθ της Σάντεϊ Τέλεγκραφ εδώ: http://www.boston-catholic-journal.com/an-interview-with-father-gabriele-amorth-the-church%27s-leading-exorcist.htm

Δείτε τη συνέντευξη του εκπαιδευόμενου εξορκιστή εδώ: http://www.catholicnewsagency.com/news/american-exorcist-in-training-shares-his-experience/

*Όλα τα άρθρα αποσπάσματα των οποίων παραθέτω, έχουν ημερομηνία ανάκτησης 07/11/2014.*

Πήραμε το χρυσό! 12 Αυγούστου, 2012

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, Θαύματα/ανεξήγητα.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
8 Σχόλια

Πολλή γκρίνια έχω ακούσει για την παρουσία της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, όπως και για την απουσία κάποιων αθλητών που θα έπρεπε να είναι εκεί. Μη νομίζετε ότι χαίρομαι για την κατάσταση του ελληνικού αθλητισμού και για το ότι χρήματα που έπρεπε να πάνε σ’ αυτόν, για να ωφεληθεί ο λαός μας όχι απλά για να μαζέψουμε μετάλλια σε αγώνες, τελικά πήγαν σε κάποιες άλλες άπατες τσέπες… Και με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και τα λίγα μετάλλια που με θυσίες κατέκτησαν οι αθλητές μας, σαν θαύμα μου φαίνονται.

Όμως υπάρχει και η διαπίστωση ότι πήραμε το χρυσό.

Ονειρεύεσαι βρε Expaganus, θα μου πείτε… Πού είδες να παίρνουμε χρυσό; Το είδα εδώ κι εδώ και σε πολλές άλλες σελίδες, όπου μπορείτε να το δείτε κι εσείς… Και το κέρδισε αυτή η κυρία. Γιατί δεν μπορούμε να περιοριζόμαστε στο τι κάνει η χώρα μας και να ξεχνάμε ότι είμαστε μέλη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και σαν τέτοιοι ανήκουμε σε ένα άλλο, ευρύτερο «έθνος» ή αν προτιμάτε «γένος». Όπως άλλωστε επιβεβαίωναν και οι μάρτυρές μας, που όταν συλλαμβάνονταν επειδή δεν απέδιδαν τιμές στο θεοποιημένο επικεφαλή του Ρωμαϊκού κράτους και τα άλλα πιο παραδοσιακά είδωλα, έδιναν σταθερά την ίδια απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις: «πώς σε λένε;» «Χριστιανό». «Τι δουλειά κάνεις;» «Είμαι χριστιανός». Και τη συνέχεια την ξέρετε.

Ένας φίλος που συζητούσα πριν ανεβάσω το ποστ έλεγε ότι η Ολυμπιονίκης Μεσερέτ Ντεφάρ είναι κόπτισσα και δεν υπάρχει λόγος να χαίρομαι για τη νίκη της. Να του πω του φίλου από δω, ότι είδα την Μεσερέτ να περιγράφεται ως «χριστιανή Ορθόδοξη» και σε ρωμαιοκαθολικές σελίδες. Και στην πραγματικότητα, δεν χαίρομαι για τη «νίκη» της, με τη στενή έννοια. Χαίρομαι γιατί η Μεσερέτ πήρε απάντηση στις προσευχές της, δυνάμωσε η πίστη της και με την ομολογία της έδειξε σε όλο τον κόσμο πού πρέπει να απευθύνεται για ό,τι αφορά τη ζωή του: στην τριαδική Θεότητα – τη μόνη πηγή ζωής, ελέους και φωτισμού, που εισακούει και πραγματοποιεί τις προσευχές που η Θεοτόκος και Υπέρμαχος Στρατηγός απευθύνει για όλους εμάς τους ανθρώπους.

Με την ευκαιρία να πω ότι χαίρομαι και για τους άλλους χριστιανούς που δολοφονούνται για την πίστη τους στο Χριστό, κι ας μην είναι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι. Χαίρομαι όχι επειδή δολοφονούνται, Θεός φυλάξοι… Αλλά επειδή παραμένουν πιστοί μέχρι το τέλος, νικούν για την αγάπη του Χριστού ακόμα και το πανίσχυρο ένστικτο της αυτοσυντήρησης, που με μαεστρία χρησιμοποιεί ο αρχέκακος εχθρός μας όταν θέλει να μας φέρει στα νερά του. Όλοι αυτοί δείχνουν το δρόμο προς το Σωτήρα μας και, ταπεινά φρονώ, βαπτίζονται στο αίμα τους, όπως και πολλοί αρχαίοι μάρτυρες που, βλέποντας χριστιανούς να μαρτυρούν, έτρεχαν να δηλώσουν ότι κι αυτοί ξαφνικά πιστεύουν στο Χριστό, κι ας μην ήξεραν πολλά για το δόγμα.

Χαίρομαι και για άλλα πράγματα που φαίνονται μικρότερης σημασίας από τα ολυμπιακά μετάλλια. Όπως για παράδειγμα για τις δηλώσεις του αδελφού από την Αμερική ενώ του απονέμεται βραβείο Έμυ, οι οποίες έχουν κάνει από καιρό το γύρο του Ίντερνετ.

Γιατί όλα αυτά δείχνουν στους ανθρώπους που για διάφορους λόγους τα παρακολουθούν, πού πραγματικά πρέπει όλοι να προσέξουμε. Δείχνουν τον άλλο αγώνα, που κρατάει μια ζωή, και που στο τέλος του περιμένει για τον καθένα μας ένα άλλο «χρυσό μετάλλιο», ανώτερο από τα μετάλλια και τα βραβεία που ξέρουμε εδώ.

Ας ευχηθούμε να καταφέρουμε όλοι, με τη χάρη του Θεού, να αξιωθούμε εκείνο το μετάλλιο, αδελφοί. Αμήν.

Θαύματα εξουδετέρωσης της ραδιενέργειας στο Τσερνομπίλ 26 Ιουνίου, 2011

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, Θαύματα/ανεξήγητα, Ορθοδοξία, Σύγχρονα προβλήματα.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
add a comment

Ελπίδα από το… Τσέρνομπιλ

Μια ακόμα συγκλονιστική «άνωθεν υπενθύμιση» για να μη χάνουμε το θάρρος μας…

Του Α. Ξένου

Kαθώς οι οδυνηρές ειδήσεις της οικονομικής καθημερινότητας επισκιάζουν κάθε άλλο νέο, ελάχιστος χώρος και διάθεση απομένει για να συνειδητοποιήσουμε τα τρομακτικά νέα που έρχονται από τη Φουκουσίμα, όπου η πρόσφατη τραγωδία προκάλεσε τελικά την τήξη των πυρηνικών αντιδραστήρων, με απρόβλεπτες συνέπειες. Και καθώς ανακοινώνεται ότι η επικινδυνότητα του ατυχήματος στη Φουκουσίμα έφτασε (ή και ξεπέρασε πλέον) εκείνη στο Τσερνομπίλ, είναι φυσικό η σκέψη να γυρίζει πίσω 25 χρόνια, τότε που η ανθρωπότητα γνώριζε για πρώτη φορά τους κινδύνους της ειρηνικής χρήσης της πυρηνικής ενέργειας. Ωστόσο, τα νέα που έρχονται από το Τσερνομπίλ αυτή τη φορά είναι παράξενα ελπιδοφόρα. Γιατί αποκαλύπτουν μια ξεχασμένη πηγή ελπίδας. Μια πηγή που ακόμα και αν ο σύγχρονος άνθρωπος δεν στρέφεται πια προς αυτήν για να βρει λύση στα προβλήματα του, η ίδια παραμένει εκεί και μάλιστα με τον τρόπο της εκπέμπει και ένα σήμα: «είμαι εδώ!»

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή… Είναι γνωστό ότι τα επίπεδα ακτινοβολίας, μετά το ατύχημα στον αντιδραστήρα του πυρηνικού εργοστασίου στο Τσερνομπίλ της Ουκρανίας, σε όλη την ευρύτερη περιοχή ήταν και παραμένουν πολύ υψηλά. Ωστόσο, οι ειδικοί που έχουν αναλάβει την μέτρηση της ακτινοβολίας IF και την τήρηση των ληφθέντων μέτρων έχουν εκπλαγεί από ένα συγκλονιστικό γεγονός. Εδώ και 25 χρόνια -από το 1986 δηλαδή, τη χρονιά του ατυχήματος- που παρακολουθούν τα επίπεδα ακτινοβολίας, γίνονται μάρτυρες ενός απίστευτου φαινομένου: Όλη η περιοχή, όπως αναμένεται άλλωστε, παρουσιάζεται μολυσμένη εκτός από ένα συγκεκριμένο μικρό σημείο. Την εκκλησία του Προφήτη Ηλία, η οποία και γι’ αυτόν τον ανεξήγητο λόγο είναι και ο μόνος ναός που επιτρέπεται να λειτουργεί εντός της ζώνης αποκλεισμού, μέχρι και σήμερα! «Ακόμα και στις πιο κρίσιμες ημέρες του 1986, αμέσως μετά το ατύχημα, η γύρω περιοχή της εκκλησίας του Προφήτη Ηλία ήταν καθαρή από την ακτινοβολία – IF, χωρίς να χρειάζεται να αναφέρω ότι η ίδια η εκκλησία ήταν επίσης καθαρή», δήλωσε τον περασμένο Απρίλιο ο πρόεδρος της ουκρανικής Ένωσης Τσερνομπίλ, Γιούρι Ανδρέγιεφ (Yuri Andreyev)…

Πιο συγκεκριμένα, η περιοχή δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται στο βασικό επίπεδο των 6 μικρορέντγκεν ανά ώρα (microroentgen/h) συγκριτικά με τα 18 μικρορέντγκεν που καταμετρώνται ακόμα και στο απομακρυσμένο Κίεβο! (Σημειώστε ότι το ανεκτό επίπεδο θεωρείται γύρω στα 20 μικρορέντγκεν/ώρα, ενώ τις αμέσως επόμενες μέρες της έκρηξης σημειώνονταν μετρήσεις μέχρι και 6 ρέντγκεν/ώρα!) Όμως όλοι -ειδικοί και κάτοικοι- επιβεβαιώνουν ένα ακόμη παράδοξο γεγονός που συνέβη αμέσως μετά το ατύχημα και που σε αυτό οφείλουν τη ζωή τους οι κάτοικοι μιας ολόκληρης πόλης!

Ας ακούσουμε όμως τον ίδιο τον Ανδρέγιεφ: «λίγα δευτερόλεπτα μετά την έκρηξη στην 4η μονάδα του εργοστασίου Τσερνομπίλ ΡΡ, το ραδιενεργό νέφος που περιείχε σωματίδια ουρανίου άρχισε να κινείται, ωθούμενο και από τον άνεμο, προς την κατεύθυνση της Pripyat, της πόλης που βρίσκεται περίπου 1.800 μέτρα από το εργοστάσιο. Στην τρομακτική αυτή πορεία της ραδιενέργειας υπήρχε ένα δένδρο. Ένα παράξενο πεύκο με χονδρούς κλώνους σε σχήμα σταυρού. Πρόκειται για ένα γνωστό δένδρο που ήδη αποτελούσε μνημείο, γιατί πάνω του οι Γερμανοί είχαν κρεμάσει πολλούς Ουκρανούς πατριώτες στον τελευταίο πόλεμο. Όταν το ραδιενεργό νέφος έφτασε στο συγκεκριμένο σταυρόσχημο δένδρο, για κάποιον άγνωστο λόγο χωρίστηκε στα δύο και κινήθηκε το ένα μέρος αριστερά της πόλης και το άλλο δεξιά της! Ή ίδια η πόλη με τις κατοικημένες συνοικίες της, που ήταν κατ’ ευθείαν μπροστά, έμεινε ανέπαφη». Έκπληκτα τα συνεργεία διάσωσης μετρούσαν γύρω από την πόλη επίπεδα ακτινοβολίας μέχρι και 5 ρέντγκεν/ώρα, ενώ μέσα στην πόλη μετρούσαν μόνο μισό χιλιοστό του ρέντγκεν/ώρα, δηλαδή χιλιάδες φορές μικρότερα επίπεδα μόλυνσης»! Ο Γιούρι Ανδρέγιεφ συνεχίζει, αποκαλύπτοντας πως ενώ τα περισσότερα μέλη των συνεργείων ήταν συνειδητοί άθεοι υλιστές, πολλοί από αυτούς άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό, καθώς έβλεπαν με τα μάτια τους και μετρούσαν με τα επιστημονικά όργανα τους το ανεξήγητο θαύμα που είχε σώσει τους κατοίκους της Pripyat.

Σήμερα, οι κάτοικοι της γύρω περιοχής γνωρίζουν και μιλούν για το θαύμα της Pripyat και το άλλο, του Προφήτη Ηλία που εξακολουθεί και συμβαίνει. Τιμούν μάλιστα ιδιαίτερα μια ξεχωριστή αγιογραφία που εικονίζει εκείνα τα γεγονότα. Πρόκειται για την εικόνα του Σωτήρα Χριστού του Τσερνομπίλ. Ο Χριστός εικονίζεται με την Παναγία δεξιά του και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ αριστερά του. Η εικόνα αναφέρεται ακόμη τόσο στα θύματα της τραγωδίας όσο και στους ηρωικούς ανθρώπους που θυσίασαν τη ζωή τους συνειδητά, για να σταματήσουν τη διαρροή ραδιενέργειας. Αξιοσημείωτη ακόμη είναι και η παρουσία του «αστεριού που πέφτει», σαφής αναφορά στην Αποκάλυψη. Ο γέροντας Παΐσιος είχε πει σχετικά: «Στην Αποκάλυψη, ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος αναφέρει ότι είδε αστέρα μέγα καιόμενο να πέφτει από τον ουρανό, μολύνοντας, πικραίνοντας και δηλητηριάζοντας θανάσιμα τα νερά και τις πηγές των υδάτων… Και το όνομα του αστέρος: Άψινθος (ουκρανικά Τσερνομπίλ)»].

Από το περιοδικό «Τρίτο Μάτι» που κυκλοφορεί

Σημείωση: Στο περιοδικό υπάρχει επιπλέον κείμενο και φωτογραφίες της περιοχής, του δέντρου, των εικόνων, της εκκλησίας και του Γιούρι Αντρέγιεφ.

Αρέσει σε %d bloggers: