jump to navigation

Υπογράψτε για τον Σπύρο Νοέμβριος 15, 2015

Posted by expaganus in προβοκάτσια, Επικαιρότητα, Ελευθερία συνείδησης, Θρησκευτική ελευθερία, Ορθοδοξία, Προσευχές, Σύγχρονα προβλήματα, Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
add a comment

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ο Σπύρος γλύτωσε από του χάρου τα δόντια και βρίσκεται στην Ελλάδα. Δείτε λεπτομέρειες εδώ και εδώ.

————————————————————————————

Αδελφοί και αδελφές, χωρίς πολλά λόγια: Ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα είναι ένας αδελφός Ορθόδοξος από το Μπουρούντι, που έχει ζήσει πολλά χρόνια στην Ελλάδα, έχει σπουδάσει στην Ελλάδα, έχει ελληνική υπηκοότητα και κρατείται στις φυλακές της πατρίδας του επειδή, ως υψηλόβαθμος αστυνομικός που ήταν, αρνήθηκε να ανοίξει πυρ σε άοπλους διαδηλωτές. Έκανε δηλαδή, ό,τι θα έκανε κάθε Ορθόδοξος με συνείδηση… Οι αρχές του Μπουρούντι θέλουν να εκτελεστεί και μέχρι τώρα έχει βασανιστεί και μεταφέρεται από φυλακή σε φυλακή. Υπάρχουν ψηφίσματα για την απελευθέρωσή του εδώ

https://secure.avaaz.org/en/petition/UN_SecretaryGeneral_President_of_Burundi_P_Representative_to_the_UN_Free_RichardSpiros_Hagabimana

και εδώ https://secure.avaaz.org/en/petition/Presvys_Elladas_stin_Kenya_E_Koyvaritakis_Proxenos_G_Koykoylis_Kaloyme_kathe_energeia_gia_tin_apeleytherosi_toy_Ritsarnt/?sXCMseb

ένα μπλογκ για την περίπτωση εδώ: https://freerichardspyros.wordpress.com/

και για όσους έχουν Facebook, μια ομάδα υποστήριξης εδώ:

https://www.facebook.com/groups/727427044051441

Παρακαλώ πολλοί αδελφοί και αδελφές, πράξτε τα δέοντα. Μια υπογραφή δεν στοιχίζει τίποτα και η προσευχή μας είναι απαραίτητη!

Ψήφισες; Το δημοσίευσες; Ιανουαρίου 3, 2015

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, Ελευθερία συνείδησης, Θρησκευτική ελευθερία, Ορθοδοξία, Σύγχρονα προβλήματα, Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , , , ,
2 Σχόλια
handcuffs

Θα ήθελα να υπενθυμίσω στην ΑΓΑΠΗ σας το ψήφισμα που τρέχει για την απελευθέρωση του αρχιεπισκόπου Αχρίδος Ιωάννη από τις φυλακές των Σκοπίων, όπου κρατείται με χαλκευμένες κατηγορίες, σε απαράδεκτες συνθήκες, για λόγους πολιτικούς και θρησκευτικούς.

Η ιστοσελίδα που έχει δημιουργηθεί για το ψήφισμα είναι αυτή.

Έχοντας παρακολουθήσει, με τη χάρη του Θεού, αυτόν τον αγώνα από την αρχή, διαβεβαιώνω ότι πρόκειται για μια ειλικρινή προσπάθεια υπέρ ενός ανθρώπου. Παρακαλώ θερμά για τη συμμετοχή σας. Όχι μόνο για την ψήφο σας, αλλά και για την αναδημοσίευση του θέματος στα ιστολόγιά σας και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπου πιθανόν συμμετέχετε.

Το ψήφισμα είναι ήδη μεταφρασμένο σε αρκετές γλώσσες και ολοένα μεταφράζεται από φίλους, με τη χάρη του Θεού, και σε άλλες. Όσοι λοιπόν έχετε επαφές με ξενόγλωσσες ιστοσελίδες ή φόρα κ.τ.λ., μπορείτε να το προωθήσετε.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ. Δεν είναι σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης. Δεν είναι ψηφοφορία για να δούμε πόσοι είμαστε ή πόσοι θα μαζευτούμε κ.τ.λ. Είναι αγώνας για τη διάσωση της ζωής ενός ανθρώπου – και μάλιστα, ενός ορθόδοξου ομολογητή.

Οι ορθόδοξοι ιεραπόστολοι του Διαδικτύου – ας ονομάσω έτσι τους ορθόδοξους bloggers – κάνουμε τον αγώνα μας, είτε καλώς είτε κακώς, για την ποιότητα ζωής και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς. Πολλοί από μας δίνουν μάχη και για μεγάλα πολιτικά ή/και κοινωνικά προβλήματα. Δεν είναι λοιπόν μόνο αυτό το θέμα που μας αφύπνισε, αλλά είναι ΚΑΙ αυτό το θέμα.

Παρακάτω δημοσιεύουμε τις παραπομπές στις γλώσσες που είναι μεταφρασμένο το σχετικό κείμενο.

Ο Θεός μαζί σας. Ευχαριστούμε.

Πηγή: http://o-nekros.blogspot.gr/2015/01/blog-post_2.html

Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός; Ιουλίου 28, 2014

Posted by expaganus in Θρησκευτική ελευθερία, Ορθοδοξία, Uncategorized.
Tags: , , , , , , ,
add a comment

Δεν είναι απλά ότι ο κλασικός πολυάσχολος expaganus που ξέρετε, βρήκε ξανά τρόπο να αναρτήσει δημοσίευση χωρίς να γράψει τίποτα. Το άρθρο αυτό του Θ. Ι. Ρηγινιώτη από εδώ με συγκινεί βαθιά. Βλέπετε ήμουν από εκείνους «που, ενώ κάποτε βαφτίστηκαν χριστιανοί, τώρα απορρίπτουν το βάφτισμά τους ή αμφιβάλλουν αν έπρεπε να τους έχουν βαφτίσει (και μάλιστα «χωρίς να τους ρωτήσουν» – το επόμενο βήμα είναι ότι πολλοί αγανακτούν γιατί τους γέννησαν χωρίς να τους ρωτήσουν, αφού καμιά αληθινή χαρά δε βρίσκουν στον κόσμο).» Αυτή η εποχή έχει περάσει εδώ και καιρό για μένα, δόξα τω Θεώ! Εύχομαι καλή σας ανάγνωση, κι αν τυχαίνει να είστε κι εσείς όπως ήμουν κάποτε εγώ, η ανάγνωση του άρθρου να σας φέρει πιο κοντά στην αλήθινή χαρά…

————————————

Θ. Ι. Ρηγινιώτης, Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;

Το ερώτημα δεν αφορά μόνο στους αλλόθρησκους, αλλά και σε όλους τους βαφτισμένους ορθόδοξους χριστιανούς, που παλαντζάρουν ανάμεσα στην αμφιβολία και την απιστία, καθώς και τους χιλιάδες συμπατριώτες μας, που συνειδητά έχουν αρνηθεί το ορθόδοξο βάφτισμα, που τους πρόσφεραν κάποτε οι γονείς τους, κι έχουν διαγράψει τον εαυτό τους από μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Πολλοί απ’ αυτούς μάλιστα τώρα πολεμούν κιόλας την Εκκλησία και τη χριστιανική πίστη ή τη διασκευάζουν τροποποιώντας την «κατά τις απόψεις τους».
Επίσης, το ερώτημα αφορά και τους λεγόμενους «χριστιανούς της ταυτότητας» (αν και τώρα ούτε η ταυτότητα γράφει κάτι τέτοιο), δηλ. εκείνους που τυπικά είναι χριστιανοί, αλλά στη ζωή τους δε σκέφτονται ποτέ το Χριστό, εκτός αν είναι να Τον βλαστημήσουν (και τότε ακόμα δε σκέφτονται), ούτε πάνε στην εκκλησία (εκτός για κανένα μνημόσυνο), ούτε προσεύχονται και φυσικά για νηστεία ή εξομολόγηση ούτε λόγος…
Όλους αυτούς δεν τους κρίνω, απλώς επισημαίνω ότι τους αφορά το ερώτημα «γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;».
Ένας λόγος λοιπόν, για να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός, είναι ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη θρησκεία, που διδάσκει ένα Θεό, ο οποίος έγινε άνθρωπος και άφησε τους ανθρώπους να τον βασανίσουν και να τον σκοτώσουν φρικτά, για να δώσει σε όλους τους ανθρώπους – ακόμα και στους βασανιστές Του – τη δυνατότητα να Τον γνωρίσουν, να Τον πλησιάσουν, να ενωθούν μαζί Του και να σωθούν στην αιωνιότητα.
Έγινε άνθρωπος και πέθανε ως άνθρωπος, για να καλέσει κοντά Του την ανθρωπότητα, που βασανιζόταν από το κακό, το θάνατο και το διάβολο, να την ενώσει σε ένα σώμα (την Εκκλησία*) και να της δώσει τη δυνατότητα απελευθέρωσης και αθανασίας. Το έκανε μάλιστα έτσι, με το να πεθάνει – αντί να επέμβει δυναμικά, ως παντοδύναμος, και να συντρίψει τους αμαρτωλούς – για να Τον πλησιάσει όποιος θέλει, ελεύθερα, χωρίς να επιβάλει σε κανέναν να Τον πιστεύει και να Τον λατρεύει. Και το έκανε από καθαρή και ανιδιοτελή αγάπη, χωρίς ο ίδιος να έχει να κερδίσει απολύτως τίποτα.
Μετά απ’ αυτό, νομίζω πως είναι φανερό ότι η οργισμένη διαμαρτυρία των ανθρώπων «γιατί υπάρχει το κακό και ο θάνατος στον κόσμο» έχει πάρει την απάντησή της. Το κακό και ο θάνατος έχουν νικηθεί κατά κράτος από το Θεό που έγινε άνθρωπος. Μόνο που Εκείνος προσκαλεί τον καθένα μας να πάρει μερίδιο απ’ αυτή τη νίκη με το να γίνει μέλος του πανανθρώπινου Σώματος του Χριστού, της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εκεί που ο άνθρωπος γίνεται άγιος και ζει αιώνια ενωμένος όχι μόνο με το Θεό, αλλά και με τους συνανθρώπους του και με τους αγγέλους και ακόμη και με όλα τα πλάσματα της Δημιουργίας.
Το κακό και ο θάνατος συνεχίζουν να υπάρχουν και να έχουν δύναμη (όχι όμως ενάντια στους αληθινούς χριστιανούς), επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι αρνούμαστε αυτή την πρόσκληση. Όποιος τη δέχεται, μπαίνει στην αφετηρία για ένα δρόμο ανηφορικό μεν, αλλά γεμάτο Φως, Αγάπη και Χαρά – γεμάτο Χριστό.
Μόνο που, όποιος δεχτεί την πρόσκληση, πρέπει ν’ αρνηθεί τον εγωισμό του και τις εγωιστικές νίκες και χαρές που είχε ώς τώρα, το παράνομο κέρδος, την κακία, τις αμαρτίες του κι ένα σωρό άλλα που τον κρατάνε υποχείριο του κακού και του θανάτου. Ν’ αρνηθεί ακόμα και την υποτιθέμενη καλοσύνη του και να την αντικαταστήσει με μια άλλη ιδιότητα: τη συγχώρηση (ακόμα και εκείνων που, με ανθρώπινα κριτήρια, «δεν αξίζουν» συγχώρηση). Κι όλα αυτά χρειάζονται αγώνα και στην αρχή πονάνε. Γι’ αυτό, λίγοι δέχονται την πρόσκληση.
Εκείνοι που, ενώ κάποτε βαφτίστηκαν χριστιανοί, τώρα απορρίπτουν το βάφτισμά τους ή αμφιβάλλουν αν έπρεπε να τους έχουν βαφτίσει (και μάλιστα «χωρίς να τους ρωτήσουν» – το επόμενο βήμα είναι ότι πολλοί αγανακτούν γιατί τους γέννησαν χωρίς να τους ρωτήσουν, αφού καμιά αληθινή χαρά δε βρίσκουν στον κόσμο), αγνοούν μερικά βασικά πράγματα για την Ορθοδοξία. Σ’ αυτό δεν φταίνε μόνο οι παπάδες, αλλά και ο καθένας από μας, γιατί σήμερα ακόμη και μέσω Ίντερνετ μπορείς να βρεις (εκτός από σαβούρα) και να μάθεις και μερικά σοβαρά πράγματα.
Αγνοούν ότι σκοπός του χριστιανικού ηθικού αγώνα δεν είναι η αποφυγή αμαρτωλών πράξεων (αφήνοντας την ψυχή να βράζει από καταπιεσμένες επιθυμίες, που γεννούν παθολογικές καταστάσεις και κάποτε εκρήγνυνται), αλλά η «νέκρωση των παθών», δηλαδή των εξαρτήσεων που, ριζωμένες στα βάθη της ψυχοσωματικής μας ύπαρξης, εμποδίζουν τον άνθρωπο ν’ ανοιχτεί με αγάπη προς το Θεό, το συνάνθρωπο και τα άλλα πλάσματα της δημιουργίας. Στην πραγματικότητα, η «νέκρωση» αυτή δεν είναι ακρωτηριασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας, αλλά μεταμόρφωση των ψυχοσωματικών δυνάμεων από εμπαθείς σε απαθείς, δηλαδή σε δυνάμεις που προωθούν την αγάπη προς τον άλλο (Θεό, συνάνθρωπο, άλλα όντα) αντί να συστρέφουν τον άνθρωπο προς τον εαυτό του.
Ότι το αποτέλεσμα αυτού του αγώνα δεν είναι κάποια «μετά θάνατον» ανταμοιβή, έναντι της ασκητικής στέρησης κάθε απόλαυσης στην παρούσα ζωή (πράγμα εξαιρετικά ύποπτο, αφού έτσι «η Εκκλησία σου πουλάει κάτι, που δε μπορείς να το ελέγξεις παρά μόνο μετά το θάνατό σου»), αλλά η εδώ και τώρα μεταβολή του ανθρώπου σε θείο ον, που μπορεί να συμβεί στον καθένα – με προσπάθεια φυσικά – και να επαληθευτεί άμεσα με έρευνα στους γνωστούς ζώντες αγίους κάθε γενιάς.
Ότι χαρακτηριστικό αυτού του αγώνα δεν είναι η πειθήνια αποδοχή κάποιων αυθαίρετων κατασκευασμένων «δογμάτων», άνωθεν επιβαλλόμενων με τη βία ή την προπαγάνδα, όπως συνέβη στη μεσαιωνική δύση, αλλά η άμεση γνώση του Θεού, συσσωρευμένη μέσα στους αιώνες και ελεγμένη τόσο προσεχτικά, όσο η γνώση σε κάθε άλλο τομέα, όσο κάθε επιστήμη ελέγχει τη γνώση που αποκτάται με τις μεθόδους της. «Πίστη», στην ορολογία της Αγίας Γραφής και των αγίων Πατέρων (των αγίων διδασκάλων του χριστιανισμού), δε σημαίνει αποδοχή της ιδέας ότι υπάρχει Θεός (σημασία που έλαβε ο όρος στην εποχή μας), αλλά εμπιστοσύνη στο Θεό (για τον οποίο γνωρίζουμε με βεβαιότητα και δεν πιστεύουμε μόνον ότι υπάρχει) ότι η υπόσχεση για την ανάσταση των νεκρών και τη βασιλεία Του είναι αληθινή.
Ότι οι εντολές του Θεού δεν είναι «νόμος», που η παράβασή του επιφέρει την (ανελέητη μάλιστα και αιώνια) τιμωρία του αδύναμου παραβάτη από τον παντοδύναμο νομοθέτη, αλλά «αποκάλυψη στον κόσμο του τρόπου ζωής του Θεού» (της αγάπης) και οδηγίες προς τον άνθρωπο για μίμηση αυτού του τρόπου – η μίμηση αυτή θα θεραπεύσει τον άνθρωπο από τη μεγάλη ασθένεια, το θάνατο, φέρνοντάς τον σε ενότητα με το Θεό (παράδεισος), αντί του χωρισμού από αυτόν, που προκαλεί την απερίγραπτη οδύνη, την οποία ονομάζουμε κόλαση. «Πρέπει να ξέρουμε», γράφει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «ότι ο Θεός δεν κολάζει κανένα, αλλά ο καθένας κάνει τον εαυτό του κατάλληλο για μετοχή στο Θεό [δηλ. ένωση με το Θεό]. Η μετοχή στο Θεό είναι απόλαυση και η αμεθεξία στο Θεό κόλαση».
***
Όλα αυτά βέβαια έχουν κάποια αξία μόνο αν είναι αληθινά. Αν ο Θεός είναι κάτι υποκειμενικό και αναπόδεικτο, όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά λόγια.
Όμως η ίδια η χριστιανική ζωή είναι η απόδειξη για όλ’ αυτά. Ζώντας αυτή τη ζωή, χιλιάδες άνθρωποι έχουν γίνει άγιοι, ακόμη και στην εποχή μας. Δε θέλεις να ψάξεις για τους γνωστούς σύγχρονους αγίους, π.χ. Παΐσιο, Πορφύριο, Ιάκωβο της Εύβοιας, Ευμένιο από τα Ρούστικα κτλ; Πήγαινε στον παπά της ενορίας σου (δηλαδή της εκκλησίας που λειτουργεί κάθε Κυριακή κοντά στο σπίτι σου) ή σ’ ένα μοναχό ή μοναχή σε κάποιο μοναστήρι κοντά στον τόπο σου και ζήτησέ του / ζήτησέ της να σου μιλήσει για σύγχρονους αγίους, να σου πει εμπειρίες από σύγχρονους αγίους ή και να σου υποδείξει αγίους που έζησαν ή ζουν στον ίδιο τόπο με σένα.
Πρόσεξε, υπάρχει περίπτωση να βρεθείς μπροστά σ’ έναν ολόκληρο κόσμο που ούτε φανταζόσουν ότι υπάρχει. Αλλά μετά, θα έχεις κι εσύ υποχρεώσεις, γιατί δε θα έχεις πλέον πλήρη άγνοια – υποχρεώσεις απέναντι στον εαυτό σου και τους δικούς σου, εννοώ, όχι «απέναντι στο Θεό», γιατί το Θεό δε μπορούμε ούτε να Τον ωφελήσουμε ούτε να Τον βλάψουμε. Υποχρεώσεις για τον τρόπο ζωής σου, για τον τρόπο ζωής μας.
Θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός, γιατί βλέπω τον κόσμο και είναι χάλια, βλέπω τον εαυτό μου και είναι χάλια, βλέπω το διπλανό μου και είναι χάλια, βλέπω τους έφηβους μαθητές μου και είναι χάλια, και όλοι εμείς / εσείς / αυτοί είμαστε «απελευθερωμένοι από τη θρησκεία του παππού μας» και ζούμε κυνηγώντας τις νέες «προσωπικές αξίες» που έφερε η προπαγάνδα της εποχής μας: το χρήμα, το σεξ, την «επιτυχία», την καριέρα, το «να κάνουμε ό,τι θέλουμε»… Όμως αυτά δεν έχουν κάνει τον κόσμο παράδεισο, αλλά τον έχουν παραδώσει στα χέρια των Πολυεθνικών, κάνοντας τους ανθρώπους σκλάβους τους. Μυρμηγκιές σκλάβων, καλωδιωμένων στους υπολογιστές και τα smartphones, που ψάχνουν παρηγοριά στο Facebook και τα σαββατιάτικα μπαρ ή στη γιόγκα και τα γυμναστήρια…
Ξέρω όμως ότι κανείς ινδουιστής γκουρού και κανείς «γκουρού της τεχνολογίας» δε θα δώσει τη λύση (μάλλον θα μας περιπλέξει ακόμη περισσότερο), για τον απλό λόγο ότι δε μας οδηγεί στο Χριστό. Και ότι ο Χριστός είναι η λύση – η νίκη κατά του θανάτου και κάθε δυστυχίας – το ξέρω πια, μετά από τόσους αιώνες χριστιανισμού στον τόπο μου, όπως το ξέρουν όλοι οι άγιοί μου και το ξέρανε και οι ταπεινές γιαγιάδες μας. Όπως το ξέρουν και σήμερα πολλοί άνθρωποι, ακόμη και καθηγητές πανεπιστημίου, που είναι πιστοί και ταπεινοί ορθόδοξοι χριστιανοί.
Να διευκρινίσουμε ότι χρειάζεται ταπείνωση για να εντάξει κάποιος τον εαυτό του στην Εκκλησία, την κατεξοχήν κοινωνία της ταπείνωσης, όπου στέκεσαι δίπλα στον εχθρό σου, κοινωνείς το ίδιο σώμα Χριστού και από το ίδιο Ποτήρι με τον εχθρό σου και προσεύχεσαι μαζί με τον εχθρό σου, και όπου εξομολογείσαι, δίνοντας τη μεγάλη μάχη κατά του εγωισμού και υπέρ της ταπείνωσης, που είναι το θεμέλιο ολόκληρης της πνευματικής προόδου.
Εδώ τελειώνω. Τα ’γραψα όλα αυτά – και συγχωρέστε με – γιατί «μέθυσα» απόψε από τον πόνο και την απελπισία που βλέπω στα δελτία ειδήσεων, στις ταινίες, στα σήριαλ, αλλά και στη ρηχότητα των πρωινάδικων και των δήθεν λύσεων μαζικής κατανάλωση που προτείνονται γύρω μου. Μέθυσα κι από το κρασί της Ανάστασης του Θεού μου, που προσφέρεται δωρεάν κάθε Κυριακή στις εκκλησιές μας, που έχουν ηλικία αιώνων και ένωσαν και ενώνουν το λαό μου εδώ και αιώνες.
Αλλά το κρασί αυτό δεν το πίνουμε ο καθένας μόνος του – προσφέρεται μέσα στην εκκλησία, όπου συναντιόμαστε όλοι μαζί, για να μάθουμε να συγχωρούμε, να συνυπάρχουμε και ν’ αγαπάμε. Προσφέρεται μέσα από την εξομολόγηση και τη θεία μετάληψη, που είναι η αρχή της θεραπείας της ψυχής μας από κάθε εξάρτηση, κάθε πάθος και κάθε πόνο, και κάθε αμαρτία, για να ντυθεί στα λευκά, σα νεογέννητο.
Και τα λόγια ενός «μεθυσμένου» τι αξία έχουν; Εκτός αν, μέσα στο «μεθύσι» του, λέει λόγια που ένας ξεμέθυστος δεν έχει το θάρρος να ξεστομίσει.
Σημείωση:
(*) Εκκλησία σημαίνει συγκέντρωση, συνάντηση (π.χ. η «εκκλησία του δήμου» στην αρχαία Αθήνα, που ήταν η συνέλευση των πολιτών). Στο χριστιανισμό «Εκκλησία» λέμε το σύνολο των χριστιανών, στις μεταξύ τους σχέσεις. Ο Χριστός είναι «η κεφαλή» της Εκκλησίας, που φροντίζει και υπερασπίζεται «τα μέλη», δηλ. όλους τους χριστιανούς – με αυτή την έννοια και ο απόστολος Παύλος γράφει ότι ο άντρας είναι «κεφαλή της γυναίκας», επειδή «η κεφαλή φροντίζει και τρέφει το σώμα της» κι όχι με την έννοια της εξουσίας (επιστολή του Παύλου προς Εφεσίους, κεφ. 5, στίχ. 28-29).
Εκκλησία λοιπόν δεν είναι το κτήριο, όπου γίνονται οι χριστιανικές τελετές (λειτουργίες κ.τ.λ.). Αυτό ονομάζεται «ναός». Επειδή όμως οι χριστιανοί (δηλ. η Εκκλησία) συγκεντρωνόμαστε στο ναό, έχει επικρατήσει οι ναοί να ονομάζονται «εκκλησίες» (=συγκεντρώσεις).
ΥΓ. Θα ήθελα να διαβάσετε και το άρθρο «Οι αμαρτίες έχουν το δικό τους Θεό» του καθηγητή του πανεπιστημίου Βελιγραδίου και σύγχρονου αγίου της Σερβίας Ιουστίνου Πόποβιτς. Ευχαριστώ.

Η τρομερή προσευχή «Ζωντάνεψέ με» Απρίλιος 10, 2014

Posted by expaganus in Προσευχές, Τέχνη, Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , , , ,
2 Σχόλια

Η προσευχή που θα σας παραθέσω έχει γραφτεί από τους Ben Moody, David Hodges και Amy Lee, τους Evanescence, για όσους ασχολούνται με την μη ελληνική μουσική σκηνή. Τα μέλη του συγκροτήματος είναι χριστιανοί αλλά έχουν δηλώσει ότι δεν αποτελούν χριστιανικό συγκρότημα. Για το συγκεκριμένο τραγούδι, η τραγουδίστρια έχει πει ότι αφορά μια συνάντηση που είχε με κάποιον που είχε την αίσθηση ότι μπορούσε να δει μέσα απ’ τα μάτια της και να την ζωντανέψει. Διαβάζοντας τους στίχους, θεωρώ ότι πρόκειται για μια ολοφάνερη και πολύ δυνατή προσευχή. Ακόμα κι αν κάνω λάθος, πιστεύω πως μπορεί να λειτουργήσει έτσι.

How can you see into my eyes

Like open doors?

Leading you down into my core

Where I’ve become so numb

Without a soul

My spirit’s sleeping somewhere cold

Until you find it there

And lead it back home

(Wake me up)

Wake me up inside

(I can’t wake up)

Wake me up inside

(Save me)

Call my name and save me from the dark

(Wake me up)

Bid my blood to run

(I can’t wake up)

Before I come undone

(Save me)

Save me from the nothing I’ve become

Now that I know what I’m without

You can’t just leave me

Breathe into me and make me real

Bring me to life

(Wake me up)

Wake me up inside

(I can’t wake up)

Wake me up inside

(Save me)

Call my name and save me from the dark

(Wake me up)

Bid my blood to run

(I can’t wake up)

Before I come undone

(Save me)

Save me from the nothing I’ve become

Bring me to life

(I’ve been living a lie

there’s nothing inside)

Bring me to life

Frozen inside without your touch

Without your love, darling

Only you are the life among the dead

(All this time,

I can’t believe I couldn’t see)

Kept in the dark

but you were there in front of me)

I’ve been sleeping a thousand years, it seems

Got to open my eyes to everything

(Without a thought)

(Without a voice, without a soul)

(Don’t let me die here)

(There must be something more)

Bring me to life

(Wake me up)

Wake me up inside

(I can’t wake up)

Wake me up inside

(Save me)

Call my name and save me from the dark

(Wake me up)

Bid my blood to run

(I can’t wake up)

Before I come undone

(Save me)

Save me from the nothing I’ve become

Bring me to life

(I’ve been living a lie

there’s nothing inside)

Bring me to life

Πώς μπορείς και βλέπεις μεσ’ στα μάτια μου

σαν να ‘ναι πόρτες ανοιχτές

που σε οδηγούν βαθιά μεσ’ στον πυρήνα μου

όπου βρίσκομαι τόσο μουδιασμένος;

Δίχως ψυχή,

το πνεύμα μου κοιμάται κάπου στο κρύο,

Ώσπου να το βρεις εκεί

και να το οδηγήσεις πίσω στο σπίτι.

(Ξύπνα με)

Αφύπνισε το μέσα μου

(Δεν μπορώ να ξυπνήσω)

Αφύπνισε το μέσα μου

(Σώσε με)

Κάλεσε τ’ όνομά μου και σώσε με απ’ το σκοτάδι

(Ξύπνα με)

Πρόσταξε το αίμα μου να κυλήσει

(Δεν μπορώ να ξυπνήσω)

πριν διαλυθώ

(Σώσε με)

Σώσε με απ’ το τίποτα που έχω καταντήσει

Τώρα που ξέρω τι είν’ αυτό που μου λείπει

Δεν μπορείς έτσι απλά να μ’ αφήσεις

Φύσα μέσα μου πνοή και κάνε με αληθινό

Ζωντάνεψέ με, φέρε με στη ζωή

(Ξύπνα με)

Αφύπνισε το μέσα μου

(Δεν μπορώ να ξυπνήσω)

Αφύπνισε το μέσα μου

(Σώσε με)

Κάλεσε τ’ όνομά μου και σώσε με απ’ το σκοτάδι

(Ξύπνα με)

Πρόσταξε το αίμα μου να κυλήσει

(Δεν μπορώ να ξυπνήσω)

πριν διαλυθώ

(Σώσε με)

Σώσε με απ’ το τίποτα που έχω καταντήσει

Φέρε με στη ζωή

(Ζούσα ένα ψέμμα

δεν υπάρχει τίποτα μέσα)

Φέρε με στη ζωή

Παγωμένος μέσα μου χωρίς το άγγιγμά σου,

Χωρίς την αγάπη σου, λατρεμένε,

Μόνο εσύ είσαι η ζωή εν μέσω νεκρών

(Όλο αυτό τον καιρό

απίστευτο πώς δεν έβλεπα

Έμενα στο σκοτάδι

ενώ ήσουν εκεί μπροστά μου)

Είναι σαν να κοιμόμουν χίλια χρόνια

Πρέπει ν’ ανοίξω τα μάτια μου σε όλα

(Χωρίς σκέψη,

χωρίς φωνή, χωρίς ψυχή,

Μη μ’ αφήσεις να πεθάνω εδώ

Πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο)

Φέρε με στη ζωή

(Ξύπνα με)

Αφύπνισε το μέσα μου

(Δεν μπορώ να ξυπνήσω)

Αφύπνισε το μέσα μου

(Σώσε με)

Κάλεσε τ’ όνομά μου και σώσε με απ’ το σκοτάδι

(Ξύπνα με)

Πρόσταξε το αίμα μου να κυλήσει

(Δεν μπορώ να ξυπνήσω)

πριν αφανιστώ

(Σώσε με)

Σώσε με απ’ το τίποτα που έχω καταντήσει

Φέρε με στη ζωή

(Ζούσα ένα ψέμμα

δεν υπάρχει τίποτα μέσα)

Φέρε με στη ζωή, ζωντάνεψέ με

Ορίστε και το ίδιο το τραγούδι…

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Σήμερα μου προώθησαν κάποιες παρατηρήσεις για την «τρομερή προσευχή». Ορίστε:  «Οι evanescence επίσημα έχουν ξεκάθαρα δηλώσει πως δεν είναι χριστιανοί και ούτε φυσικά είναι χριστιανικό γκρουπ. Λανσαρίστηκαν στην αρχή ως χριστιανοί και έφτασαν σε κάποιες ενορίες των προτεσταντών στο εξωτερικό να μοιράζουν cds τους. Τώρα τι να πω; Από προσευχούλες έχουμε τόσες στην παράδοσή μας, τώρα σε αυτή θα σταθούμε; Τώρα είναι γνωστό πάλι ότι ακόμα κι αν υποθέσουμε πως είναι γνήσια χριστιανική προσευχή, πάλι θα ήμουν συγκρατημένος και επιφυλακτικός, γιατί γενικά η μουσική αυτή με τα 7/8 προκαλεί αναταραχή στο νου και γενικά είναι ότι χειρότερο, για κάποιον που προσπαθεί να συγκεντρώσει το νου του στον Θεό!»

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, ποτέ δεν είπα ότι θεωρώ ντε και καλά αυτό το τραγούδι «γνήσια χριστιανική προσευχή» ή να το χρησιμοποιούμε σαν τέτοια. Θεωρώ όμως ότι είναι γνήσια, έστω και ασυνείδητη, κραυγή προς τον Δημιουργό, καθώς αυτά που το τραγούδι  ζητά μπορεί να τα κάνει μόνο Εκείνος, και ως εκ τούτου μπορούμε να το θεωρούμε προσευχή εμείς που το ξέρουμε αυτό… Και βέβαια δεν είμαι της γνώμης να αντικαταστήσουμε τις προσευχές που ήδη έχουμε με ροκ ή άλλα τραγούδια και δεν έχω καμμιά αντίρρηση ότι η μουσική σε 7/8, είτε είναι ροκ είτε οποιοδήποτε άλλο είδος, προκαλεί αναταραχή. Ποτέ δεν θα χρησιμοποιούσα τέτοια μουσική για να προσευχηθώ ούτε θα το συνιστούσα σε κανέναν.

Καλή Ανάσταση εύχομαι σε όλους και όλες, φίλοι μου.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ Ιανουαρίου 10, 2010

Posted by expaganus in φύση, Επικαιρότητα, Σύγχρονα προβλήματα, Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
12 Σχόλια

Θυμάστε το ποστ για το Πεδίο του Άρεως; Πρόσφατα έλαβα νέες πληροφορίες σχετικά με το θέμα, καθώς και τρεις φωτογραφίες, που θέλω να μοιραστώ μαζί σας (οι τονισμένες φράσεις είναι δική μου επέμβαση):

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΦΑΡΑΩΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΤΟ ΔΑΣΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ,
ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Το 2008 η Υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς εξέδωσε «Τοπογραφικό και Φυτοτεχνικό
Σχέδιο» στο πλαίσιο φακέλου της Μελέτης Αναπλάσεως του Πεδίου του Άρεως, προϋπολογισμού 9.150.000,- € στο οποίο μέσω πολλαπλών αδιευκρίνιστων χρωματισμών αποτυπώνονται «Γκρίζες Ζώνες» Σκληρές Επιφάνειες με διάστρωση δομικών υλικών καθώς και οικοδομικές εργασίες. Ακολούθως ανευ επίσημων αδειών άρχισαν οι εργασίες, οι οποίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα, με το Πεδίο του Άρεως κλειστό και περιφραγμένο με επικάλυψη «λινάτσας» στο μεγαλύτερο μέρος του «λόγω έργων».
Ο βασικός νόμος περί Δημοσίων Έργων, Ν. 1418/84, άρθρο 1 παρ. 1 αναφέρει: «Τα δημόσια έργα είναι έργα υποδομής της χώρας που καλύπτουν βασικές ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, συμβάλλουν στην ασφάλεια της χώρας και αποσκοπούν στην βελτίωση της ποιότητας ζωής του λαού».

Στην παρ. 4 «για την εκπλήρωση των επιδιωκόμενων στόχων στον τομέα των δημοσίων έργων οι διατάξεις του νόμου αυτού αποσκοπούν να καθιερώσουν τον κοινωνικό έλεγχο…θεσμοθετημένη συμμετοχή στις σχετικές διαδικασίες των ΟΤΑ και άλλων μαζικών φορέων….»

Το άρθρο 3 παρ. δ αναφέρει ότι ο κοινωνικές έλεγχος…. «εξασφαλίζει ιδιαίτερα την διαφάνεια των διαδικασιών, την τήρηση του σχεδιασμού και εφαρμογής της μελέτης, την τήρηση του χρονοδιαγράμματος κατασκευής, την παρακολούθηση του κόστους του έργου, την αιτιολογημένη αποδοχή ενδεχόμενων τροποποιήσεων «Και τελικώς και ουσιαστικότερα την προστασία του περιβάλλοντος».
Δηλαδή, κάθε επέμβαση Σχεδιασμού και Υλοποίησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις κείμενες διατάξεις.

Σχετικά με τα διαλαμβανόμενα το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Συνήγορος του Πολίτη, η Γενική Διεύθυνση Δασών Αθηνών, η Διεύθυνση Δασών του Υπουργείου Γεωργικής Ανάπτυξης, το ΥΠΕΧΩΔΕ, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης γραπτώς απεφάνθησαν κατηγορηματικά οτι με το αποκαλούμενο έργο ανάπλασης του Πεδίου Άρεως καταστρατηγείται και αγνοείται παντελώς το νομικό και δασικό καθεστώς του Πάρκου. Όλες αυτές οι αρχές επιβεβαιώνουν και υπογραμμίζουν τον δασικό και αναδασωτέο χαρακτήρα, χαρακτηρίζουν ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ τις προϋπάρχουσες κατασκευές (δρομίσκοι, πάροδοι, πλατείες,ογκώδεις γούρνες και σκάφες απο μπετόν, θέατρο Αλίκη, Γκρην Παρκ, λόφος Φινόπουλου, αναψυκτήρια, κτίριο Άλσους – Οικονομίδη, αυθαίρετα κτίσματα Πανελληνίου).

Οι ακούραστες χρονοβόρες και ανιδιοτελείς προσπάθειές μας για δημοσιοποίηση των παρανομιών που λαμβάνουν χώρα στον μεγαλύτερο κεντρικό αστικό πνεύμονα, είχαν ως αποτέλεσμα να υποβάλει η υπερνομαρχία μήνυση εναντίον μας, την οποία όμως απέσυρε λόγο αβάσιμων στοιχείων, κατηγοριών και αντίδρασης μας.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες όμως, τις περισσότερες φορές καθυστερούν να απαντήσουν σε έγγραφα, επικεντρώνονται σε αναλύσεις της νομοθεσίας, αναλίσκονται σε αντιφάσεις και δεν συγκεκριμενοποιούν το πρακτέον και το «δια ταύτα».

Σημειώνουμε ότι εκκρεμεί δίκη στο 5Ο Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας εντός του 2010, αλλά εως τότε η «Ανάπλαση» ατυχώς θα έχει επιτελεσθεί, η δασική υπόσταση του Πεδίου του Άρεως θα έχει σημαντικά συρρικνωθεί και πρός όφελος όχι φυσικά του απλού Αθηναίου πολίτη.

Παρ’ όλα αυτά, η υπερνομαρχία μέσω του εργολάβου της, συνεχίζει απτόητη το «έργο» και μάλιστα προχώρησε σε επιχωματώσεις οικοδομικών έργων για αδιευκρίνιστους λόγους. Στο blog μας http://kyameftopedioareos.blogspot.com έχουμε αποτυπώσει, εν μέσω σχολίων, ψηφιακά και φωτογραφικά μέρος των φαραωνικών έργων της ανάπλασης’.
Το έγγραφο 775/7-04-08 της Δνσης Δασών Αθηνών αναφέρει : “ Σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και τη σχετική νομολογία, δεν ειναι επιτρεπτή η αλλαγή χρήσης και καμία επέμβαση στο ανωτέρω «Δάσος-Αλσος» παρά μόνο η εκτέλεση εργων ανάπτυξης, εμπλουτισμού και διατήρησης της βλάστησης και σχετικά εργα προστασίας του εδάφους¨.
Το Υπ. Γεωργικής Ανάπτυξης απεφάνθη ότι «πάσα σφράγιση εδάφους από δομικά υλικά καταστρέφει «το εδαφικό πορώδες προκαλώντας συμπίεση και ασφυκτικές συνθήκες με συνέπεια την βλάβη του ριζικού συστήματος και του πρασίνου», την δασικότητα, την αειφορία και τον προορισμό του Πεδίου του Άρεως» αναμφίβολα παραβιάζοντας τις αρχές και οδηγίες του Κοινοτικού Δικαίου του Περιβάλλοντος, της Δασικής Νομοθεσίας και των βασικών άρθρων του Συντάγματος. Αρχιτέκτονες, δασολόγοι, γεωπόνοι διαπιστώνουν ότι σύμφωνα με την «Φυτοτεχνική Ανάπλαση» και βάση αναλυτικών επιμετρήσεων, 60 δασικά στρέμματα παραχορούνται για έργα μπετόν και μαρμαροστρώσεων. Η υπερνομαρχία εξαρτά την αδειοδό-τηση των έργων της από την Πολεοδομία, ενώ για δασικές εκτάσεις υπεύθυνες είναι οι δασικές υπηρεσίες.

Γνωρίζουμε επιπροσθέτως οτι απο ανέκαθεν στην Ελλάδα ισχύει η ρήση ενός γνωστού πολιτικού, ότι «η οικοδομή είναι ατμάμαξα της οικονομίας μας», απόφθευγμα το οποίο επί δεκαετίες σφράγισε την αυθαίρετη και αδάμαστη δόμηση και την διαφθορά σε οργανισμούς του Δημοσίου (πολεοδομίες, Τοπική Αυτοδιοίκηση).
Ευελπιστούμε ο κανόνας αυτός σύντομα να καταρριφθεί σύμφωνα και με την καθολική απαίτηση του λαού και τις εξαγγελίες της Κυβέρνησης.

Γεώργιος Παρασχάκης Δικαστικός Επιμελητής

Μαρκαράς Πολύκαρπος Αρχ.Μ.ΕΔΕ.
Παν.Ρώμης Πειραιώς ΕΜΠ
Υπαλ.Δνσης Μελετών ΓΓΑ ΥΠΠΟ

Σκυροδέματα στο Green Park

Δεν ξέρω αν έχετε έρθει ποτέ στην περιοχή ΓΥΡΩ από το Πεδίο του Άρεως. Όλες αυτές οι τσιμεντόπληκτες περιοχές χρειάζονται έναν πραγματικό πνεύμονα πρασίνου, όχι ένα μέρος με ακόμα περισσότερο τσιμέντο και με λίγα δέντρα που θα κινδυνεύει από «βλάβη του ριζικού συστήματος και του πρασίνου». Κάτι πρέπει να γίνει πριν είναι πολύ αργά!

Ο «περικλυτός» Μοχάμμεντ και ο Παράκλητος… Οκτώβριος 14, 2009

Posted by expaganus in Uncategorized.
15 Σχόλια

Πρόσφατα απάντησα σε κάποιο e-mail γραμμένο από μια κοπέλα, που δήλωνε ότι ήταν Χριστιανή και ασπάστηκε το Ισλάμ. Ένα από τα πράγματα που έγραφε, καθώς κι την απάντηση σ’ αυτό, πιστεύω ότι αξίζει να τα κοινοποιήσω και σ’ εσάς, αναγνώστες. Δείτε λοιπόν ένα επιχείρημα που χρησιμοποιούν Ισλαμιστές στους ανθρώπους που έχουν χριστιανικό υπόβαθρο, όπως η συγκεκριμένη κοπέλα, και πόσο απατηλό είναι το επιχείρημα αυτό:

«ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΩΑΜΕΘ ΑΛΛΑ ΜΟΧΑΜΜΕΝΤ ΟΠΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΚΛΗΤΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΠΕΡΙΛΚΗΣ.»

Αυτά που αναφέρει η φίλη αφορούν το Κοράνιο, και συγκεκριμένα τη σούρα Ελ Σαφ στίχος 6 (61:6) όπου γράφει (σε μετάφραση ομάδας ελληνιστών καθηγητών του ισλαμικού Πανεπιστημίου Αλ-Άζχαρ υπό την επιμέλεια του Τζιχάντ Μπιλάλ Χαλήλ):

«Και (ανάγγελε στο λαό σου) τον Ιησού – το γιο της Μαριάμ – όταν είπε: ‘Ω! Παιδιά του Ισραήλ! Είμαι ο απεσταλμένος του ΑΛΛΑΧ σ’ εσάς, για ναεπικυρώσω το Νόμο (τη Βίβλο) (που ήλθε) πριν από εμένα, και να σας αναγγείλω την ευχάριστη είδηση για έναν Απόστολο που θα έλθει μετά από μένα, και που το όνομά του είναι Άχμεντ’. Αλλά όταν τους παρουσίασε τα (ολοφάνερα) Σημεία, είπαν: ‘Αυτή είναι φανερή μαγεία’!»

Σε αυτή τη σούρα βασίζεται το επιχείρημα των αναλυτών του Ισλάμ, ότι ο Μοχάμμεντ προλέγεται από τον Ιησού στην Βίβλο και συγκεκριμένα στo εδάφιο Ιω. 14:15-17, το οποίο λέει στην Κοινή Ελληνική διάλεκτο της εποχής:

15 Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε, 16 καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένει μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα, 17 τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτὸ οὐδὲ γινώσκει αὐτὸ· ὑμεῖς δὲ γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει καὶ ἐν ὑμῖν ἔσται.

(Νεοελληνική απόδοση Σπύρου Φίλου:

15 Αν με αγαπάτε, φυλάξτε τις εντολές μου.
16 Και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα, και θα σας δώσει έναν άλλον Παράκλητο, για να μένει μαζί σας στον αιώνα,
17 το Πνεύμα τής αλήθειας, το οποίο ο κόσμος δεν μπορεί να λάβει, επειδή δεν το βλέπει ούτε το γνωρίζει· εσείς, όμως, το γνωρίζετε, επειδή μένει μαζί σας, και μέσα σας θα είναι.)

Σύμφωνα με τους εν λόγω ισλαμιστές, τα εδάφια του κατά Ιωάννη ευαγγελίου λένε στην πραγματικότητα «περικλυτόν» και όχι «παράκλητον», αλλά οι χριστιανοί το έχουν αλλάξει. «Περικλυτός» σημαίνει ένδοξος. «Ένδοξος» και «παινεμένος» είναι το νόημα του ονόματος Αχμάντ (για την ακρίβεια πιο σωστά μεταφράζεται ως «πιο αξιέπαινος»). Το όνομα Αχμάντ είναι συνώνυμο του Μοχάμμεντ (Μωάμεθ) που σημαίνει παινεμένος, ένδοξος (το aHMaD και muHaMmaD μοιράζονται τα σύμφωνα-ρίζες H, M, D. – Στη σημιτική κατηγορία γλωσσών η κάθε λέξη, ως δομή και ως προφορά «κτίζεται» αποκλειστικά πάνω σε σύμφωνα-ρίζες. Τα φωνήεντα συνήθως δεν υποδηλώνονται.) .

Άρα λοιπόν κατά τους ισλαμιστές αυτούς, στο κατά Ιωάννη ο Ιησούς προλέγει τον ερχομό του Μοχάμμεντ! Όμως, ο ισχυρισμός τους είναι εντελώς αστήρικτος για τους εξής λόγους:

1) Δεν έχει βρεθεί ούτε ένα αρχαίο ή έστω μεταγενέστερο χειρόγραφο που να περιέχει τα επίμαχα εδάφια και να λέει «περικλυτός» αντί για «παράκλητος». Ούτε ένα!

2) Επειδή στην ελληνική δεν γράφουμε μόνο τα σύμφωνα όπως στην αραβική, αλλά γράφουμε ΚΑΙ τα φωνήεντα, δεν αρκούν τα κοινά σύμφωνα στις λέξεις «ΠαΡάΚΛυΤοΝ» και «ΠεΡιΚΛηΤόΝ» για να τις βγάλουμε συνώνυμες, όπως συμβαίνει π.χ. στην αραβική με τα ονόματα Αχμάντ (ή Άχμεντ) και Μοχάμμεντ. (Για την ακρίβεια η λέξη «παράκλητος» έχει τελείως διαφορετικό νόημα από το «περικλυτός», όπως θα δούμε παρακάτω.)

3) Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο Μοχάμμεντ ήταν προφήτης, είναι φανερό ότι ο Ιησούς δεν αναφέρεται σε κάποιον προφήτη, κάποιον άνθρωπο με σάρκα και αίμα όπως ο Μοχάμμεντ, αλλά σε πνευματικό ον που οι ακόλουθοί του θα το έχουν μέσα τους. Ακόμα κι αν δεν έχουμε γνώση του χριστιανικού δόγματος της Αγίας Τριάδας ή ακόμα κι αν δεν το δεχόμαστε, καταλαβαίνουμε βάση της κοινής λογικής ότι ακριβώς επειδή ο κάθε ακόλουθος του Ιησού θα έχει μέσα του το πνεύμα αυτό, το πνευματικό αυτό ον δεν είναι κάποιος απλός άγγελος, αφού ένας απλός άγγελος δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα σε πολλά μέρη. Μόνο ο ίδιος ο Θεός είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Άρα το πνευματικό αυτό ον, που έχει τέτοιες θεϊκές ιδιότητες, είναι Θεός.

4) Παράλληλα, ο Μοχάμμεντ δεν έμεινε καθόλου με τους μαθητές με τους οποίους συνομιλούσε ο Ιησούς, για την ακρίβεια δεν τους γνώρισε καν αφού γεννήθηκε εκατοντάδες χρόνια μετά από τη συνομιλία εκείνη! Αλλά ούτε με τους κατοπινούς χριστιανούς, ούτε καν με τους δικούς του ακολούθους δεν «έμεινε στην αιωνιότητα», αφού πέθανε, ως θνητός που ήταν, το 632 μ.Χ.

Πάμε να εξετάσουμε λίγο περισσότερο τη λέξη «περικλυτός». Αυτή τη χρησιμοποιεί ο Όμηρος, ο οποίος έγραψε σε ποιητικό ύφος (σαν ποιητής που ήταν…) στην κλασική ελληνική του 10ου π.Χ. αιώνα.
(Παραδείγματα χρήσης της λέξης:

* Οδύσσεια/α: τοῖσι δ’ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός, οἱ δὲ σιωπῇ εἵατ’ ἀκούοντες· ὁ δ’ Ἀχαιῶν νόστον ἄειδε λυγρόν, ὃν ἐκ Τροίης ἐπετείλατο Παλλὰς Ἀθήνη.
* Οδύσσεια/θ: ταῦτ’ ἄρ’ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς πορφύρεον μέγα φᾶρος ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσι κὰκ κεφαλῆς εἴρυσσε, κάλυψε δὲ καλὰ πρόσωπα·
* Ιλιάς/Λ: Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός· ὥ ποτ’ Ἀχιλλεὺς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ’ ἐπ’ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.)

Όμως στο ελληνικό κείμενο των Ο΄ ή Εβδομήκοντα, που είναι μετάφραση ελληνομαθών Εβραίων από το εβραϊκό πρωτότυπο, καθώς και στα κείμενα της Καινής Διαθήκης που γράφτηκαν κατευθείαν στην Κοινή ελληνική την οποία χρησιμοποιούσαν όχι οι ποιητές, αλλά οι απλοί άνθρωποι, έμποροι, επιχειρηματίες κ.α. η λέξη»περικλυτός» δεν απαντάται πουθενά. Η λέξη «παράκλητος» απαντάται τρεις φορές στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο και μια στην 1η επιστολή του Ιωάννη.

(Ιωάννης 14:26 «Και ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο, που ο Πατέρας θα στείλει στο όνομά μου, εκείνος θα σας τα διδάξει όλα, και θα σας υπενθυμίσει όλα όσα είπα προς εσάς.»
Ιωάννης 15:26 « Όταν, όμως, έρθει ο Παράκλητος, που εγώ θα στείλω σε σας από τον Πατέρα, το Πνεύμα τής αλήθειας, που εκπορεύεται από τον Πατέρα, εκείνος θα δώσει μαρτυρία για μένα.»
Ιωάννης 16:7 «Εγώ, όμως, σας λέω την αλήθεια· σας συμφέρει να αναχωρήσω εγώ· επειδή, αν δεν αναχωρήσω, ο Παράκλητος δεν θάρθει σε σας· αλλά, αφού αναχωρήσω, θα τον στείλω σε σας.»
Ιωάννου Α΄2 «Παιδάκια μου, αυτά σας τα γράφω, για να μη αμαρτήσετε· αν, όμως, κάποιος αμαρτήσει, έχουμε παράκλητο προς τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστό τον Δίκαιο.»)

Ας δούμε και τι σημαίνει «παράκλητος» σύμφωνα με το Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη:
[<αρχ. παράκλητος < παρακαλ[ώ] -η, -ο επίθ. (Κ -ος, -ον) ο καλούμενος σε βοήθεια | (εκκλ.) το αρσ. ο Παράκλητος ως κύρ. όν., ο Χριστός και το Άγιο Πνεύμα.

«Ο καλούμενος σε βοήθεια» λοιπόν δεν έχει καμμία σχέση με το «ένδοξος» και ο «περικλητός» καμμιά σχέση με τη Βίβλο των Χριστιανών. Και το επιχείρημα αυτό των προσηλυτιστών του Ισλάμ δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και τη λογική…

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ! Ιουνίου 11, 2009

Posted by expaganus in σκάνδαλα, φύση, Εργολάβοι, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
35 Σχόλια

Το Πεδίον του Άρεως το γνωρίζουν όλοι οι Αθηναίοι, και οι περισσότεροι έχουν κάποτε περάσει από κει, κι ας μην είναι κάτοικοι της περιοχής. Κι εγώ το είχα επισκεφτεί αρκετές φορές. Ήταν παρατημένο τα τελευταία χρόνια, καθότι στη φροντίδα μιας άφαντης υπηρεσίας, της ΕΤΜΟΑ. Θυμάμαι πόσο κακή εντύπωση μου είχε κάνει η εγκατάλειψή του, με τις μισές και παραπάνω βρύσες να μη λειτουργούν και με κάποια παμπάλαια και σκουριασμένα παιχνίδια να περιμένουν για θύματα στις παιδικές χαρές – όπως επίσης με τα βλακώδη συνθήματα χουλιγκάνων στις προτομές των ηρώων του ’21.
Φαντάζομαι όλοι θα έχετε κάπου ακούσει για τα διάφορα επεισόδια με συγκρούσεις κατοίκων της περιοχής με την αστυνομία, όταν υπήρχαν κάποια σχέδια ανάπλασης του πάρκου με κουτσούρεμα δέντρων και άλλα «οικολογικά» σχέδια.
Αλλά, αυτά που θα δείτε παρακάτω είναι φοβάμαι πέρα από κάθε φαντασία… Μου τα έστειλε κάτοικος της περιοχής, που θεωρώ φίλη και εκτιμώ ιδιαίτερα. Τα έχει φωτογραφίσει η ίδια και μου τα έχει στείλει πριν τις ευρωεκλογές, δυστυχώς όμως δεν είχα το χρόνο να τα αναρτήσω μόλις τα έλαβα. Ας δούμε πώς τα παρουσιάζει η ίδια και μετά… ουδέν σχόλιον από μένα αναγνώστες. Μια εικόνα λέει όσα χίλιες λέξεις!

Υ.Γ. Επειδή οι εικόνες ήταν μεγάλες (20 εκ. πλάτος και ανάλυση 96 dpi) και εγώ δεν είχα το χρόνο να τις μικρύνω, κόβονται στη δεξιά μεριά. Μπορείτε να κάνετε δεξί κλικ στην εικόνα που σας ενδιαφέρει και να επιλέξετε να τη δείτε, θα φανεί σε νέο παράθυρο ολόκληρη.

«Αγαπητέ μου expaganus,
αυτό το απόγευμα μου ήρθε η ιδέα να βγάλω βόλτα τα παιδιά στο πάρκο. Δηλαδή το Πεδίο του Άρεως, που για τους Κυψελιώτες είναι «το πάρκο μας». Βέβαια δεν θα κάναμε βόλτα σε όλο το πάρκο παρά μόνο σε ένα μικρό μέρος του, γιατί εδώ και πολύ καιρό έχουν περιφράξει το μεγαλύτερο μέρος λόγω «έργων» που τάχα θα γίνουν για την ανάπλασή του. Το τι είδους έργα ήταν αυτά, δεν ήξερα, όπως και πολλοί άλλοι δεν ήξεραν. Μερικοί έλεγαν ότι θα φτιαχνόταν το λιθόστρωτο, όπως έχει γίνει μπροστά και γύρω από το άγαλμα του Κωνσταντίνου.
Με το που φτάσαμε λοιπόν σε κεντρικό σημείο του πάρκου, είδαμε κόσμο μαζεμένο να φωνάζει. Πλησιάσαμε. Ήταν κάποιοι κάτοικοι της περιοχής που έριχναν με φασαρία τα κάγκελα, τα οποία έκρυβαν τα «έργα». Πήγα κι εγώ κοντά όλο περιέργεια, με τα παιδιά από πίσω, και προχώρησα πίσω από τα περίφημα κάγκελα, που έπεφταν. Και τι είδαν τα μάτια μου! Αυτό που θα δουν τώρα και τα δικά σου! Τόσους μήνες μας έχουν αποκλείσει από το αγαπημένο μας πάρκο, μόνο και μόνο για να το καταστρέψουν και να το γεμίσουν με ακόμα περισσότερο τσιμέντο, όπως θα δεις κι εσύ! Και ούτε καν αυτή την τσιμεντοποίηση δεν μπορούν να τελειώσουν γρήγορα, για να μας αφήσουν επιτέλους να κάνουμε μια βόλτα σαν άνθρωποι – ή μάλλον δεν θέλουν να την τελειώσουν γρήγορα, γιατί όταν ο εργολάβος «συναντά δυσκολίες» και καθυστερεί, πληρώνεται επιπλέον, κατάλαβες;
Δεν μας έφτανε λοιπόν ο Κυριακού που επεκτείνει τον «Πανελλήνιο» σε βάρος του πάρκου, έχουμε και την «ανάπλαση» της πλάκας να το κατατρώει, αντικαθιστώντας μια μεγάλη έκταση όπου άνθρωποι μικροί και μεγάλοι συναντιούνταν κι έπαιζαν, με ένα τσιμεντένιο τέρας που μόνο να το βλέπεις ΘΑ μπορείς, όταν κάποτε τελειώσει… Δες και θαύμασε και μόνος σου, και σε παρακαλώ δημοσίευσέ τα. Κάνε το με τρόπο που να μπορεί ο καθένας να παίρνει τις φωτογραφίες και να τις βάζει και αλλού, να δουν όλοι τι ΤΣΙΜΕΝΤΕΝΙΟ ΤΕΡΑΣ στήνουν τα συμφέροντα των διαπλεκόμενων εργολάβων στο πάρκο μας.
Σίγουρα το πάρκο χρειαζόταν μια φροντίδα. Σίγουρα δεν χρειαζόταν ΑΥΤΗ την φροντίδα. Χρειαζόταν κάποια καινούργια παγκάκια, κάποια περισσότερα δέντρα σε σημεία, περισσότερο φωτισμό τη νύχτα, περισσότερα παιχνίδια σε κάποιες παιδικές χαρές, περισσότερα συντριβάνια, ίσως με παπάκια και βατραχάκια να βλέπουν τα παιδιά, επιδιόρθωση στις αιώνια χαλασμένες βρύσες, περισσότερη καθαριότητα – αυτά θέλαμε εμείς που αγαπάμε το πάρκο. Η υπόλοιπη τσιμεντο-ανάπλαση να μας λείπει!

Μπροστά από το Άλσος του Οικονομίδη1

Μπροστά από το Άλσος του Οικονομίδη2

Μπροστά από το Άλσος του Οικονομίδη3

Μπροστά από το Άλσος του Οικονομίδη4


Τσιμεντένιος μπακλαβάς... που δεν τρώγεται με τίποτα1

Τσιμεντένιος μπακλαβάς... που δεν τρώγεται με τίποτα2

Τσιμεντένιου μπακλαβά συνέχεια... Θαυμάστε τον!

Τι μεγαλόπνοο έργο...

Σ' αυτό το δρόμο, μπροστά από την παιδική χαρά, συνηθίζαμε να τρέχουμε. Τώρα...

Τι μεγαλόπνοα έργα κρύβονταν πίσω από τα κάγκελα...

Και για πόσον καιρό κρύβονταν αλήθεια...

Είναι να μη διαολοστείλει ο ταλαίπωρος επισκέπτης του πάρκου;

Πόσες φορές δεν καθήσαμε σ' αυτά τα παγκάκια...

Πόσα ραντεβού κλείστηκαν σ' αυτά...

Εδώ ήταν κάποτε το συντριβάνι με τα βατραχάκια...

Τα δικά μου ερωτήματα: Ρώτησα τη φίλη πώς και δεν ήξερε τι ανάπλαση θα γινόταν στο πάρκο, αφού κυκλοφορούν εδώ και καιρό κάποια πολυδιαφημισμένα σχέδια για το άγαλμα της Αθηνάς κτλ. Η απάντησή της ‘ήταν: «Είχα δει κάποια σχέδια, και νόμιζα ότι θα στρωθούν με πλακάκια κάποια σημεία και θα φύγει η άσφαλτος από άλλα για να μπουν δέντρα. Όμως δεν χρειαζόταν για να πραγματοποιηθούν τα σχέδια να ξηλωθεί το ωραίο συντριβάνι. Ούτε και ο «βοτανικός κήπος» χρειαζόταν να γίνει από τσιμέντο, ένα υλικό με 100 χρόνια διάρκεια ζωής! Δηλαδή σε 100 χρόνια θα τον ξαναξηλώσουν; Μάλλον έτσι όπως το κάνουν, το Πεδίο του Άρεως θα γίνει μια τερατώδης προέκταση της πλατείας τσιμεντο-Πρωτομαγιάς… Στο τέλος-τέλος άλλο είναι να τα βλέπεις στη μακέτα κι άλλο από κοντά. Στη μακέτα κι αυτό το έκτρωμα η πλατεία Ομονοίας ωραία φαινόταν».

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ Ιουνίου 7, 2008

Posted by expaganus in Uncategorized.
Tags: ,
add a comment

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ
Σε λιγο καιρο η κυβερνηση ετοιμαζεται να περασει νομο λογοκρισιας για τα Ελληνικα blogs….Δεν πρεπει να αφησουμε να συμβει κατι τετοιο… THΝ KYΡIAKH 15-6-2008,ΟΛΟΙ ΣΤΗ “ΒΟΥΒΗ” ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ,ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ BLOGS

–ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ–

Η Ελληνική Κυβέρνηση μέσα στις επόμενες μέρες, ετοιμάζεται να προβεί στη ψήφιση νομοθετικού πλαισίου, με το οποίο θα μπορεί να ελέγχει και να φιλτράρει τις ιδεές και τις αποψείς που ανταλλάσσονται στα blogs. Εμείς,οι χρήστες του διαδικτύου και όχι μόνο, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ψηφιστεί κανένας τέτοιος νόμος, ο οποίος θα νομιμοποιεί τη λογοκρισία. Γι’αυτό και κατεβαίνουμε όλοι μαζί στη Πλατεία Συντάγματος, τη Κυριακή 15-6-2008, στις 6 το απόγευμα,ώστε να στείλουμε το δικό μας μήνυμα, σε όλους αυτούς που θέλουν να κυβερνήσουν τον Κυβερνοχώρο.

–ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ– Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Και στα αθεϊστικά καθεστώτα καλοπερνούν οι γυναίκες! Ιουλίου 25, 2006

Posted by expaganus in Uncategorized.
2 Σχόλια

(Εναλλακτικός τίτλος: Δεν μπορώ να πιστέψω αυτά που διαβάζω…)

http://www.unborn.gr/unborn1/unborn/index.php?id=39,355,0,0,1,0

24.6.2006: Έγκυος επτά μηνών απήχθη και εξαναγκάστηκε σε άμβλωση στην Κίνα

24/6/2006, Zhengzhou, Κίνα: Στα πλαίσια της «πολιτικής οικογενειακού προγραμματισμού» και της απαγόρευσης να κάνουν οι πολίτες παιδιά χωρίς κρατική άδεια, η 25χρονη άγαμη Wang Liping, έγκυος επτά μηνών, απήχθη από κρατικούς υπαλλήλους και οδηγήθηκε με τη βία σε κλινική, για να της κάνουν άμβλωση. Οι τρεις πρώτες κλινικές όπου οι αξιωματούχοι οδήγησαν την Wang αρνήθηκαν να κάνουν την επέμβαση, όμως στην κλινική Laoyachen οι γιατροί και οι νοσοκόμες την έριξαν κάτω, κι ενώ εκείνη καλούσε για βοήθεια, τη χτύπησαν, της κράτησαν τα χέρια κι έβγαλαν με τη βία το παντελόνι της, ώστε να κάνουν ένεση στην κοιλιά της. Μετά την πήγαν σ’ ένα άλλο δωμάτιο και την έδεσαν σ’ ένα κρεβάτι. Τέσσερις ώρες μετά, κι ενώ κανείς δεν απαντούσε στις κραυγές της, η νεαρή μητέρα γέννησε ολομόναχη ένα νεκρό μωρό. Αργότερα εμφανίστηκε μια νοσοκόμα που της ζήτησε να σταματήσει να φωνάζει, και δήλωσε ότι το μωρό ήταν νεκρό. Πιο μετά ένας γιατρός ήρθε στο δωμάτιο, ζητώντας χρήματα για να θάψουν το μωρό, κι όταν η 25χρονη απάντησε σοκαρισμένη ότι δεν είχε χρήματα, της είπε να το πάρει και να το θάψει μόνη της. Η οικογένεια της Wang πήγε στην κλινική και ζήτησε το ένταλμα βάση του οποίου έγινε η άμβλωση, όμως οι υπάλληλοι τους πέταξαν έξω και απείλησαν να καλέσουν τις αρχές.

Πηγή: Lifenews.com

Το πρώτο μου ποστ! Ιουνίου 18, 2006

Posted by expaganus in Uncategorized.
2 Σχόλια

Επισκέπτη σε χαιρετώ.
Στη σελίδα αυτή θα γράφω πού και πού τα αγαπημένα μου σεντόνια. Πότε θα αρχίσω να το κάνω κανονικά; Δεν ξέρω… Για την ώρα βρίσκομαι ακόμα «κάπου ανάμεσα στην ιερή σιωπή και τον ύπνο». Ωραία κατάσταση!
Ο τίτλος του blog είναι στίχος από το αγαπημένο μου τραγούδι των System of a Down, «Toxicity».

Αρέσει σε %d bloggers: