jump to navigation

«Εξεγείρω τα τέκνα σου Σιών κατά των τέκνων σου Ελλάς» (Ζαχαρίας Θ΄ 13-14) Ιανουαρίου 29, 2013

Posted by expaganus in προπαγάνδα, παγανισμός, Επικαιρότητα, Ορθοδοξία.
Tags: , ,
3 Σχόλια

Η συγκεκριμένη προφητεία του Ζαχαρία έχει κυριολεκτικά στοιχειώσει ελληνικές ιστοσελίδες και ιστολόγια. Απασχολεί δεκάδες δημοσιεύσεις, οι περισσότερες απ’ τις οποίες βρίθουν προκατάληψης, ανορθογραφίας και αμορφωσιάς, αλλά και μανίας καταδιώξεως και παραληρήματος μεγαλείου. Συνήθως πρόκειται για ανακύκλωση των ίδιων άρθρων, γραμμένων από επαγγελματίες αντιχριστιανούς όπως ο απόγονος νύμφης Μιχάλης Καλόπουλος, και άλλους που δηλώνουν χριστιανοί και ισχυρίζονται ότι αν ο Ζαχαρίας δεν έχει παραποιηθεί «»απο το κοματι του Εβραικου λαου που πιστευει εδω και χιλιαδες χρονια στον εωσφορο» τότε οπωσδήποτε «δεν ειναι προφητης του θεου,αλλα του εωσφορου». Ο αρθρογράφος που ανακάλυψε τον… εωσφορισμό του Ζαχαρία,  μας αποκαλύπτει – μεταξύ πολλών άλλων – και τα παρακάτω «για τους Εβραίους» (διατηρείται η ορθογραφία του):

«Εισχωρησαν με δολο μεσα στα παγκοσμια επιστημονικα κεντρα των Ελληνων
την Ελευσινα,τους Δελφους κλπ ,τα οποια εδιναν ΓΝΩΣΗ-ΖΩΗ ΣΕ ΟΛΟ
ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ,ΦΥΣΙΚΗ,ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ,ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ,ΙΑ-
ΤΡΙΚΗΚΛΠ)τα μετατρεπουν σε κεντρα μαυρης μαγειας,ταλμουδ,
καμπαλα, σεξουαλικων οργιων που συνοδευουν ολες αυτες της τελετες,
στηνοντας πανω απο ολα και τα μαγαζακια τους τα γελια ψευδομαντεια,
οπου ολοι απαραιτητος επρεπε να περασουν να παρουν χρησμο απο της μα-
στουρωμενες εβραιες ιερειες ,ειδικα οι εβραιοι της δωδωνης ειχαν γινει
ξεφτιλα παγκοσμιος για της απατες τους αλλα τους καλυπταν τα γνωστα
παπαγαλακια εκεινης της εποχης.
Δεν υπηρξε μεγαλυτερη παγκοσμιος προσβολη για τον Ελληνισμο απο αυτη
που εκαναν οι εβραιοι μετατρεποντας το κορυφαιο πανεπιστημονικο κεντρο
του μεγιστου Πανεπιστημονα Βασιλια,Γεναρχη,ΑΠΟΛΛΩΝΑ(βλεπε και
Αισχυλο που αναφερει τους ολυμπιους ως βασιλιαδες κλπ)να το καταντησουν
τεκε μαστουρομενων εβραιων,οπου εναντι αδρας αμοιβης εδιναν διφορουμενες
απαντησεις σε ολους για να πεφτουν παντοτε μεσα σε καθε «προφητεια» .
Επειδη ηταν ομως η εξουσια στην Ελλαδα εφαγαν και τον Σωκρατη για πα-
ραδειγματισμο σχεδον κανεις δεν τολμουσε να τους σταματησει.»

Σκέφτηκα να ζητήσω από τον γράφοντα πηγές και να γράψω ότι ο Αισχύλος αναφέρει τον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο ως ερωτικό ζευγάρι, κάτι που ούτε διανοείται ο Όμηρος, και άλλα πολλά. Τελικά όμως προτίμησα να αναδημοσιεύσω ένα σοβαρό άρθρο που πραγματεύεται τη συγκεκριμένη προφητεία του Ζαχαρία, αλλά και γενικότερα τη θέση των Ελλήνων στην Παλαιά Διαθήκη. Έχει τίτλο «OΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ», είναι του φιλολόγου (και Δρος Θεολογίας) Κων/νου Σιαμάκη και προέρχεται από το σάιτ του. Διατηρώ και εδώ την ορθογραφία του γράφοντος – την αιτιολόγηση της οποίας μπορείτε να βρείτε εδώ, αν σας παραξενεύει.

Οἱ Ἕλληνες στὴν Π. Διαθήκη ἀναφέρονται γύρω στὶς 30 φορὲς ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εὐφήμως. τοὺς ἀναφέρουν ὀχτὼ προφῆτες˙ ὁ ἄγνωστος ψαλμῳδὸς τοῦ ψαλμοῦ 71, καὶ οἱ μεταγενέστεροί του προφῆτες Ἠσαΐας Σοφονίας Ἰερεμίας Ἰωὴλ Ἰεζεκιὴλ Δανιὴλ καὶ Ζαχαρίας, ποὺ ἔζησαν ἀπὸ τὸν ΙΑ’ μέχρι τὸν F’ π.Χ. αἰῶνα. (ἔχω πολὺ καλὰ ὑπ̉ ὄψι μου τὶς μεταχρονολογήσεις τῶν σημερινῶν «βιβλικῶν» καὶ τὰ «ἐπιχειρήματά» τους, ἀλλὰ τὶς ἀπορρίπτω ὡς ἀκάθαρτα σκουπίδια καὶ σκύβαλα˙ διότι «βασίζονται» σὲ τέσσερες σάπιες βάσεις˙ στὴν πολὺ περιωρισμένη νοημοσύνη τους, στὴν ἀπουσία ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως, στὴν ἐμπάθεια τῆς ἀπιστίας των, καὶ στὸ φρόνημα τῆς μειονεξίας των τὸ δουλικὰ πρόθυμο νὰ μειοδοτῇ). οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες καὶ ἡ χώρα τους στὴν Π. Διαθήκη ἀναφέρονται μὲ δύο ὀνόματα, Νῆσοι καὶ Ἕλληνες. στὸ μασοριτικὸ ἑβραϊκὸ κείμενό της τὸ Νῆσοι γράφεται Αιιμ καὶ τὸ Ἕλληνες Ιυνιμ˙ προφορὰ Ἀγὶμ καὶ Ἰωνίμ, δηλαδὴ Ἴωνες. τοὺς Ἕλληνες οἱ ἀνατολικῶς τῆς Ἑλλάδος τοὺς ἔλεγαν Ἴωνες καὶ οἱ δυτικῶς Γραικούς, ὀνόματα ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ ἀνευρίσκονται στὸν Ὅμηρο (Ν 685 Ἰάονες) καὶ στὸν Ἀριστοτέλη (Μετεωρ. 1,14) ἀντιστοίχως. τὰ ἔδωσαν στοὺς ξένους οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὸ σημεῖο γειτνιάσεως πρὸς τὸν καθένα. Ἕλληνες ὀνομάζονται γιὰ πρώτη φορὰ ὅλο τὸ ἔθνος τὸ 584 π.Χ. στὸ ἐπίγραμμα τοῦ Ἐχεμβρότου (Παυσανίας 10,7,6), ὁπότε κι ὁ τελευταῖος ἀπὸ τοὺς προειρημένους προφῆτες, ὁ Ζαχαρίας, ποὺ ἔζησε τὸν F’ π.Χ. αἰῶνα, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ τοὺς λέῃ μ̉ αὐτὸ τὸ ὄνομα. στὴ μετάφρασι τῶν Ο’ ὅμως τὸ Ἰωνὶμ – Ἴωνες μεταφράζεται Ἕλληνες. λέγονται οἱ Ἕλληνες στοὺς μὲν τρεῖς ἀρχαιοτέρους, ψαλμῳδὸ καὶ Ἠσαΐα καὶ Σοφονία, πάντοτε Νῆσοι (Ἀγὶμ) στοὺς δὲ νεωτέρους λοιποὺς ἄλλοτε πάλι ἔτσι κι ἄλλοτε Ἰωνὶμ Ἕλληνες. Νῆσοι λέγεται ἡ Ἑλλὰς καὶ κατὰ συνεκδοχὴν οἱ Ἕλληνες, ἐπειδὴ εἶναι τὰ μόνα νησιὰ τῆς ὑφηλίου ποὺ γνωρίζει ὁ βιβλικὸς Ἰσραὴλ καὶ γενικὰ ὁ ἀρχαϊκὸς παραμεσόγειος κόσμος. εἶχαν βέβαια ἀκουστὰ γιὰ τὸν Ἀτλαντικὸ ὠκεανὸ καὶ γιὰ τὸν Ἰνδικό, τοῦ ὁποίου κόλπος εἶναι ἡ Ἐρυθρὰ Θάλασσα, ἀλλὰ δὲν τοὺς εἶχαν δῆ κιόλας οὔτε γνώριζαν τὰ νησιά τους ἢ ἂν εἶχαν νησιά. γνώριζαν μόνο τὴ Μεσόγειο Θάλασσα καὶ τὰ νησιὰ τῆς ἀνατολικῆς λεκάνης της. τὰ δὲ νησιὰ τῆς Ἀ. Μεσογείου ὅλα, ἀπὸ τὴν Κύπρο μέχρι τὴ Σικελία, ἦταν Ἑλλάς˙ καὶ οἱ τρεῖς χερσόνησοι τῆς Ἀ. Μεσογείου, Ἀσία Ἑλλὰς Ἰταλία, ἦταν Ἑλλάς. φαινόταν δὲ ἡ Ἑλλὰς αὐτὴ ὁλόκληρη ἀπὸ τὸ νότο καὶ τὴν Παλαιστίνη σὰ μιὰ Πολυνησία, ἡ μόνη Πολυνησία τῆς γῆς. γι̉ αὐτὸ ἡ Ἑλλὰς στὴν Π.Διαθήκη λέγεται αἱ Νῆσοι.

      Ἐξ ἄλλου στὴ βιβλικὴ ἑβραϊκὴ μὲ τὴν ἴδια λέξι αιιμ (=ἀγὶμ=νῆσοι) δηλώνεται καὶ ἡ χερσόνησος καὶ ἡ παραλία˙ καὶ ἡ Ἑλλάς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Πολυνησία της, ἦταν τρεῖς μεγάλες χερσόνησοι, Μ. Ἀσία Ἑλλὰς Ἰταλία, καὶ χώρα κατ̉ ἐξοχὴν παραθαλάσσια. καὶ γι̉ αὐτὸ λοιπὸν τὸ λόγο λέγεται στὴν Π. Διαθήκη Νῆσοι. κι ἂν δηλαδὴ οἱ προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης γνώριζαν ὅτι οἱ τρεῖς μεγάλες χερσόνησοι ἀπὸ τὸ πάνω μέρος, τὸ βόρειο, εἶναι συνέχειες τῶν ἠπείρων Εὐρώπης καὶ Ἀσίας, πάλι θὰ ἔλεγαν τὴν Ἑλλάδα Νήσους. καὶ φυσικὰ τὸ ἑβραϊκὸ Αιὶμ στοὺς Ο’ μεταφράζεται πάντοτε Νῆσοι.
      Ὁ ψαλμὸς 71 εἶναι γραμμένος ἀπὸ ποιητὴ τῶν χρόνων τοῦ Δαυΐδ˙ ἀπὸ ἄνθρωπο τοῦ περιβάλλοντός του. εἶναι τὸ ἀρχαιότερο στὴν παγκόσμια γραμματεία κείμενο ποὺ ἀναφέρει τὴν Ἑλλάδα˙ καί, ὅπως εἶπα, τὴν ἀναφέρει (71,10) ὡς Νήσους. λέει˙
 
Βασιλεῖς Θαρσὶς καὶ Νῆσοι δῶρα προσοίσουσιν. 
 
ὁ ψαλμῳδὸς προφητεύει τὴν προσέλευσι τῆς Ἑλλάδος στὸ Χριστό. τὰ Ὁμηρικὰ Ἔπη, τ̉ ἀρχαιότερα ἑλληνικὰ κείμενα, εἶναι νεώτερα τοῦ ψαλμοῦ αὐτοῦ. ἄρα στὴν παγκόσμια γραμματεία καὶ μ̉ ὁποιοδήποτε ὄνομα της ἡ Ἑλλὰς ἀναφέρεται γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Π. Διαθήκη.
            Ὁ προφήτης Ἠσαΐας ἀναφέρει τὴν Ἑλλάδα, πάλι ὡς Νήσους, περισσότερο ἀπ̉ ὅλους, δέκα φορές, καὶ πάντοτε εὐφήμως (Ἠσ 24,15˙ 41,1˙ 42,10˙ 42,12˙ 45,16˙ 49,1˙ 49,22˙ 51,1˙ 60,9˙ 66,19). ὁ Κύριος κατὰ τὸν Ἠσαΐα σχεδιάζει κι ἑτοιμάζει πολὺ λαμπρὲς σχέσεις μὲ τὰς Νήσους καὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτάς, τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες, καὶ νοερῶς συμβολικῶς καὶ προκαταβολικῶς ἀπευθύνεται πρὸς αὐτοὺς σὰν ἐραστὴς καὶ μνηστήρας ἤδη ἀπὸ τὰ χρόνια τοῦ ἐν λόγῳ προφήτου, τὰ ὁποῖα γιὰ τοὺς Ἕλληνες εἶναι ἀκόμη ἡ πρωτοϊστορικὴ ἀρχαϊκὴ καὶ «γεωμετρικὴ» λεγόμενη ἐποχή τους (Θ’-Η’ π.Χ. αἰώνας). Ἐγκαινίζεσθε πρός με, Νῆσοι, τοὺς εἰδοποιεῖ δύο φορές, «Ἀρχίστε μαζί μου μιὰ σχέσι καινούργια», πρᾶγμα ποὺ ἐμφανίζει ὡς παλιὰ καὶ φθαρμένη καὶ κρυωμένη τὴ σχέσι του μὲ τὸν Ἰσραήλ. τοὺς φλερτάρει, τοὺς στέλνει τὸ σύσσημον αὐτοῦ, τὸ σινιάλο του, τὸ «μήνυμά του» καὶ τὰ σημεῖα αὐτοῦ, ἀρραβῶνα καὶ κοσμήματα ποὺ στέλνει ὁ μνηστήρας στὴ μνηστή του, ὑπόσχεται ὅτι θὰ τοὺς στείλῃ τοὺς ἀπεσταλμένους του, τοὺς προξενητᾶδες, τὸν Παῦλο ἂς ποῦμε καὶ τοὺς συνεργάτες του, δηλώνει ὅτι τοὺς ἀγαπάει ἰδιαίτερα ( ἐρωτικὴ ἐξομολόγησι), τόσο ποὺ θὰ τοῦ ἐρχόταν κανενὸς νὰ τοὺς θεωρήσῃ ἕνα δεύτερο περιούσιο λαό του, ἢ ἔστω τὴν κυριώτερη ἐθνότητα τοῦ δευτέρου καὶ ὑπερεθνικοῦ περιουσίου λαοῦ του, τῆς Χριστιανωσύνης. οἱ Ἕλληνες τὸν «περιμένουν» μὲ χαρὰ καὶ ἀγάπη, «θὰ τὸν δεχτοῦν», «θὰ στηρίξουν τὴν ἐλπίδα τους στὸ ῥωμαλέο μπράτσο του», ὅπως κάθε μνηστὴ στὸ μπράτσο τοῦ μνηστῆρος της, θὰ τὸν «προσέχουν» στὰ μάτια καὶ θὰ «ὑπακοῦν» στὸ λόγο του, θὰ ἔχουν νὰ λὲν γιὰ τὰς ἀρετὰς αὐτοῦ, τὴν ἀντρειά του καὶ τὴν παλληκαριά του, θὰ τὸν «δοξάζουν», θὰ τὸν ὑμνοῦν μὲ ὕμνον καινόν, τὸ ῥομαντικὸ τραγούδι τῶν ἐρωτευμένων, ἡ δόξα Κυρίου θὰ θρονιαστῇ στὴν Ἑλλάδα, ὅπως κάθε μνηστήρας θρονιάζεται κυρίως ἢ λαχταράει νὰ θρονιαστῇ στὸ σπίτι τῆς μνηστῆς του, γιατὶ ἐκεῖ περνάει ὄμορφα.
            Δὲν εἶμαι καθόλου ἐθνικιστὴς καὶ πιστεύω ὅτι μετὰ Χριστὸν ὁ περιούσιος λαὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι κανένα ἔθνος ὡς ἔθνος, ὅπως ἦταν πρὸ Χριστοῦ ὁ Ἰσραήλ, ἀλλὰ τὸ σύνολο τῶν πιστευόντων σ̉ αὐτόν, τὸ σύνολο τῶν ὁποιασδήποτε ἐθνικότητος Χριστιανῶν. ὁ νέος περιούσιος λαὸς εἶναι φρονηματικὸς καὶ ὄχι φυλετικός˙ πνευματικὸς καὶ ὄχι βιολογικός. ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ κρύψω ἢ νὰ παραγνωρίσω τὸ ὅτι στὴν Π. Διαθήκη κανένα ἔθνος δὲν ἐξυμνεῖται τόσο ὡς τὸ «καινούργιο φλὲρτ » τοῦ Κυρίου ὅσο οἱ Ἕλληνες. καὶ φυσικὰ στὴν Π. Διαθήκη δὲν ὑπάρχει ἀκόμη ἡ ῥωμαϊκὴ χρῆσι τοῦ ὀνόματος Ἕλληνες μὲ τὴ σημασία «εἰδωλολάτρες», μιὰ μὴ ἐθνικὴ σημασία ποὺ ἐμφανίζεται μόνο κατὰ τὰ ἑλληνορρωμαϊκὰ χρόνια στὴν Κ. Διαθήκη, ὅπου εἶναι καὶ ἡ μοναδικὴ σημασία τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. στὴν Π. Διαθήκη τὸ ὄνομα Ἕλληνες εἶναι ἀποκλειστικῶς ἐθνικό, σημαίνει ὅ,τι ἀκριβῶς καὶ σήμερα, τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων. αὐτὰ ποὺ λέγονται λοιπὸν γιὰ τοὺς Ἕλληνες στὸν Ἠσαΐα, σ̉ ὅλα τὰ προσημειωμένα χωρία του εἶναι ἄκρως κολακευτικὰ γιὰ τὸ ἔθνος αὐτό. καὶ ἐντελῶς ἐκ τῶν ὑστέρων εἶναι πασίγνωστο ὅτι οἱ πρῶτοι Χριστιανοί, οἱ τῶν ἀποστολικῶν χρόνων δηλαδή, ἐκτὸς ἀπὸ λίγους Ἑβραίους, ποὺ ἐν τέλει ἐξελληνίστηκαν, ἦταν κυρίως Ἕλληνες, ὅτι ἀποστολικὰ πρόσωπα σὰν τοὺς Τιμόθεο, Λουκᾶ, Τίτο, Ἀρίσταρχο, καὶ ἄλλους, ἐκτὸς ἀπὸ Ἑβραίους, ὑπῆρξαν ἀπὸ μία μόνο ἐθνότητα, ἀπὸ τὴν Ἑλληνική, ὅτι οἱ Ἕλληνες ὡς ἐνδιάμεσοι μεταξὺ Χριστοῦ καὶ ἀνθρώπων ἐκχριστιάνισαν ἄμεσα ἢ ἔμμεσα ὅλα τὰ ἄλλα ἔθνη, ὅτι ὁ Μ. Κωνσταντῖνος, ποὺ ἤθελε τὴ Ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία του χριστιανική, στὰ ἑλληνικὰ μέρη μετέφερε τὴ νέα Ῥώμη του, καὶ κυρίως ὅτι —αὐτὸ εἶναι τεκμήριο τῶν λεγομένων μου— ἡ Κ. Διαθήκη, τὸ νέο συμβόλαιο τοῦ Κυρίου μὲ τοὺς ἀνθρώπους, γράφτηκε στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀκόμα κι ὅταν μερικὲς Ἐπιστολές της ἀπευθύνονται πρὸς Γαλάτας, πρὸς Ῥωμαίους, πρὸς Ἑβραίους. οἱ προφητεῖες λοιπὸν τοῦ Ἠσαΐου γιὰ τοὺς Ἕλληνες οἱ πολλὲς —δέκα— βρίσκουν τὸ στόχο τους ἀκριβῶς. ὁ Ἠσαΐας, ὅπως εἶναι ὁ κυριώτερος πρὸ Χριστοῦ εὐαγγελιστὴς γενικῶς, εἶναι καὶ εἰδικῶς γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὁ κυριώτερος τέτοιος εὐαγγελιστής των. τὰ λόγια του γιὰ τοὺς Ἕλληνες θὰ τὰ ζήλευε κάθε ἔθνος, ἀλλὰ λέγονται μόνο γι̉ αὐτούς.
            Μία μόνο προφητεία, ἀντὶ γιὰ δέκα, ἔχει γιὰ τοὺς Ἕλληνες, τὰς Νήσους, ὁ Σοφονίας (2,11), τοῦ ὁποίου τὸ βιβλίο εἶναι εἴκοσι φορὲς μικρότερο ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἠσαΐου˙ ἔχει δηλαδὴ ἀναλογικῶς διπλάσιες προφητεῖες. ὁ Σοφονίας προφητεύει ὅτι οἱ Ἕλληνες προσκυνήσουσι τὸν Κύριο ἀπὸ τὸν τόπον αὐτῶν˙ δὲν θὰ ἔρθουν νὰ τὸ κάνουν αὐτὸ στὸν Ἰσραήλ, ὅπως ἔκαναν τόσοι προσήλυτοι ἀπὸ τὸ Δαυῒδ μέχρι τὴ βαβυλώνιο αἰχμαλωσία. αὐτὸ σημαίνει ὅτι τότε ὁ Κύριος δὲν θὰ ἑδρεύῃ πλέον στὴν Ἰερουσαλήμ. ἀνησυχητικὸ αὐτὸ κατὰ βάθος γιὰ τὸν ἑβραϊκὸ ἐθνικισμό. ἡ ἀντεράστρια θὰ ἔχῃ κάνει πέρα τὴν τέως.
            Μέχρι καὶ τὸ Σοφονία οἱ προφῆτες ὀνομάζουν τοὺς Ἕλληνες ἀπὸ τὸν τόπο τους˙ αἱ Νῆσοι. στὸν Ἰερεμία, σύγχρονο ἀλλὰ νεώτερο τοῦ Σοφονίου, περίπου διάδοχό του (Ζ π.Χ. αἰ.), ἐμφανίζεται καὶ τὸ ὄνομα τῶν Ἑλλήνων Ιωνιμ˙ Ἴωνες. ἀκριβέστερα τὸ ὄνομα Ιυν (Ἴων) ἀπαντᾶται καὶ τὶς δύο φορὲς σὲ γενικὴ ἑνικοῦ, σὰ νὰ λέῃ Ἴωνος (=Ἕλληνος). ἀπὸ τὶς τέσσερες δηλαδὴ προφητεῖες του γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὁ Ἰερεμίας στὶς δύο τοὺς λέει Νήσους, ἀπὸ τὴ χώρα τους, καὶ στὶς δύο μὲ τὸ ἐθνικό τους ὄνομα Ἴωνες (=Ἕλληνες), καθὼς μιλάει γιὰ μάχαιραν ἑλληνικήν, ἑλληνικὸ σπαθί, ποὺ θὰ συντρίψῃ κατατροπώσῃ κι ἐξολοθρεύσῃ τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τοὺς Βαβυλωνίους, τὶς δυὸ μεγάλες δυνάμεις, ποὺ στὶς μέρες του ἀπειλοῦν τὴν Ἰερουσαλήμ. ὅταν λέῃ τοὺς Ἕλληνες Νήσους (Αιιμ), λέει ὅτι στὶς Νήσους θὰ ἐξαπλωθῇ τὸ κήρυγμα τοῦ Κυρίου (2,10˙ 38,10)˙ ἐνῷ ὅταν τοὺς λέῃ Ἴωνες, λέει τὴ μιὰ φορὰ ὅτι οἱ Αἰγύπτιοι, τρεπόμενοι σὲ φυγή, λὲν μεταξύ τους «Τρέξετε νὰ καταφύγουμε στὴν πατρίδα μας φεύγοντας ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ἑλληνικῆς», καὶ τὴν ἄλλη ὅτι ὁ Κύριος δίνει ἐντολὴ νὰ ἐξολοθρευτοῦν οἱ Βαβυλώνιοι πάλι ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ἑλληνικῆς˙ ἐπαναλαμβάνεται ὁ ἴδιος στίχος (Ἰε 26,16˙ 27,16). ἔτσι μεταφράζουν οἱ Ο’˙ τὸ δὲ ἑβραϊκὸ ἔχει μαχαίρας Ἴωνος (Ιυν) δηλαδὴ Ἕλληνος. οἱ δυὸ δεύτερες προφητεῖες τοῦ Ἰερεμίου ἀποτελοῦν καὶ τὴν ἀρχαιότερη μαρτυρία γιὰ τὴν ἑλληνικότητα τῶν Μακεδόνων. διότι «σπαθὶ Ἴωνος» ἢ «σπαθὶ Ἕλληνος» ἢ «σπαθὶ ἑλληνικό», ποὺ συνέτριψε τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τοὺς Βαβυλωνίους, εἶναι βέβαια μόνο τὸ σπαθὶ τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. πανάρχαιη μαρτυρία τῆς προκλασσικῆς ἐποχῆς, κατατεθειμένη σὲ ἀνύποπτο χρόνο, καὶ ξένη μαρτυρία ὑψηλῆς ἀξιοπιστίας, κατατεθειμένη ἀπὸ ἄνθρωπο ἀδιάφορο γιὰ τὰ ἐθνικὰ προβλήματα τῶν Μακεδόνων Ἑλλήνων, ἡ μαρτυρία τοῦ προφήτου Ἰερεμίου. εἶναι ἡ ἀρχαιότερη ὅλων. οὔτε στ̉ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἰερεμίου δὲν ἀναφέρονται ἀκόμη οἱ Μακεδόνες ἢ τὸ ὄνομα Ἕλληνες ὡς κοινὸ ὄνομα τοῦ ἔθνους τῶν Ἑλλήνων.
            Οἱ μεταφρασταὶ τῆς λατινικῆς βουλγάτας Ἰουδαῖος Βαρανίνα καὶ μοναχὸς Ἱερώνυμος, οἱ ὁποῖοι ἀντὶ Ἴωνος (Ιυν) διαβάζουν Ιωνα καὶ μεταφράζουν περιστέρα (columba)— αὐτὸ σημαίνει, ὡς γνωστόν, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ προφήτου Ἰωνᾶ—, καὶ οἱ προτεσταντικὲς μεταφράσεις γερμανικὴ τοῦ Λουθήρου, γαλλική, ἱσπανική, ἰταλική, καὶ ἀγγλικὴ τοῦ 1611, καὶ οἱ μεταφρασταὶ τῶν νεοελληνικῶν μεταφράσεων «ἐκ τῶν θείων ἀρχετύπων» Βάμβας καὶ Τυπάλδος, Χαστούπης, χιλιασταί, Βέλλας, Ἠ. Οἰκονόμου, Ν. Παπαδόπουλος, Π. Σιμωτᾶς, Β. Τσάκωνας, καὶ Μ. Κωνσταντίνου, οἱ ὁποῖοι μεταφράζουν ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ ἢ τὴ γερμανικὴ μετάφρασι, καὶ ὄχι, ὅπως λένε ἀναληθῶς, ἀπὸ τὰ ἑβραϊκά, τὰ ὁποῖα δὲν καταλαβαίνουν, ἀντὶ Ἴωνος (Ιυν)Ἕλληνοςἑλληνικῆς μεταφράζουν «πορθητοῦ», «ἐξολοθρευτοῦ», «θανατηφόρου», «ἐχθροῦ», «πολέμου», «κακομεταχειρίσεως», δὲν εἶναι ἄξιοι προσοχῆς. οὐκ ἂν λάβοις ποτὲ τίποτε παρὰ τοῦ μὴ ξέροντος.
            Ὁ προφήτης Ἰωὴλ (4,6) στὴ μοναδικὴ ἀναφορά του στοὺς Ἕλληνες (Ιωνιμ) τῶν ἡμερῶν του, ποὺ εἶναι ἱστορικὴ καὶ ὄχι προφητική, ἐλέγχοντας φαύλους Ἰουδαίους γιὰ ἔγκλημα ἀνδραποδισμοῦ καὶ δουλεμπορίας, λέει˙ Τοὺς υἱοὺς Ἰούδα καὶ τοὺς υἱοὺς Ἰερουσαλὴμ ἀπέδοσθε τοῖς υἱοῖς τῶν Ἑλλήνων, ὅπως ἐξώσητε αὐτοὺς ἐκ τῶν ὁρίων αὐτῶν˙ δηλαδὴ «Πουλᾶτε Ἰουδαίους καὶ Ἰεροσολυμῖτες στοὺς Ἕλληνες, γιὰ νὰ τοὺς πετάξετε ἔξω ἀπὸ τὰ οἰκόπεδά τους καὶ τὰ χωράφια τους». ἐννοεῖται ὅτι πρόκειται γιὰ φτωχοὺς Ἑβραίους, ποὺ χρεώνονται σὲ ὁμοεθνεῖς των τοκογλύφους, κι ἐκεῖνοι, γιὰ νὰ εἰσπράξουν τὰ διωγκωμένα χρεωστούμενα δάνεια, πουλοῦν τοὺς χρεωμένους σὲ Ἕλληνες δουλεμπόρους, ποὺ ἀσκοῦν τὸ δουλεμπόριό τους στὰ παράλια τῆς Παλαιστίνης. αὐτὸ τὸ δουλεμπόριο τῶν Ἑλλήνων, ποὺ δροῦσαν ὡς ἀπαγωγεῖς καὶ ἀνδραποδισταὶ πειραταὶ στ̉ ἀνατολικὰ παράλια τῶν παραμεσογείων χωρῶν, τὸ μαρτυρεῖ κι ὁ Ὅμηρος. στὴν Ὀδύσσεια ὁ Ὀδυσσεὺς συστήνεται ψευδῶς, στὸ χοιροβοσκό του Εὔμαιο, ποὺ δὲν τὸν ἔχει ἀναγνωρίσει, ὡς Κρητικὸς πειρατὴς ποὺ κάνει ἐπιδρομὲς σὲ παράλια ξένων χωρῶν καὶ τὰ λεηλατεῖ, κι ἔτσι πλουτίζει˙ τὸ λέει δὲ αὐτὸ σὰ νὰ πρόκηται γιὰ ἕνα ἀποδεκτὸ καὶ εὐυπόληπτο ἐπάγγελμα (ξ 199˙ 229-234). ἔπειτα ὁ Εὔμαιος τοῦ λέει ὅτι ἦταν γιὸς τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας καὶ κατέληξε δοῦλος τοῦ Ὀδυσσέως ὡς ἑξῆς. Ἕλληνες πειραταὶ καὶ δουλέμποροι ἀπήγαγαν ἀπὸ τὰ παράλια τῆς Σιδῶνος μιὰ κοπέλλα καὶ τὴν πούλησαν ὡς δούλη στὸ βασιλέα τῆς Συρίας. ἐκεῖ ἀργότερα ἡ ἀνακτορικὴ αὐτὴ δούλη βοήθησε Φοίνικες πειρατὰς καὶ δουλεμπόρους ν̉ ἀπαγάγουν τὸ νήπιο γιὸ τοῦ βασιλέως Εὔμαιο, τὸν ὁποῖο ἐν τέλει ἐκεῖνοι πούλησαν σὲ Ἕλληνες, κι ἔτσι ὁ Εὔμαιος κατέληξε δοῦλος καὶ χοιροβοσκὸς τοῦ Ὀδυσσέως (ο 403-484). ἡ ἀναφορὰ τοῦ Ἰωὴλ στοὺς Ἕλληνες δουλεμπόρους εἶναι ἐντελῶς ἀπαθὴς οὐδέτερη καὶ ὡς ἐν παρόδῳ. ἐλέγχει μόνο τοὺς Ἰουδαίους πωλητάς, καὶ ὄχι καθόλου τοὺς Ἕλληνες ἀγοραστὰς καὶ μεταπράτες τῶν δούλων.
            Γιὰ τὸ ἴδιο δουλεμπόριο τῶν Ἑλλήνων στὶς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου μιλάει κι ὁ Ἰεζεκιήλ, ὁ προφήτης τῆς βαβυλωνίου αἰχμαλωσίας (635 π. Χ. καὶ ἑξῆς). λέει ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος στὸ ἐμπόριό τους μὲ τὴν Τύρο τῆς Φοινίκης ἐμπορεύονταν καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων, δηλαδὴ «ἀνθρώπινες ὑπάρξεις», δούλους (Ἰζ 27,13). στὶς συνολικὰ πέντε ἀναφορές του στὰς ΝήσουςΝήσους ἘλισαΐἙλλάδαῬοδίους, ἀναφορὲς ἱστορικὲς καὶ ὄχι προφητικές, ἐμφανίζει τοὺς Ἕλληνες σοκαρισμένους ἀπὸ τὴν πτῶσι τῆς Τύρου στὰ χέρια τῶν Βαβυλωνίων πορθητῶν της καὶ τὸ ἐμπόριο τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν Τύρο στραπατσαρισμένο (Ἰζ 26,15˙ 26,18˙ 27,7˙ 27,13˙ 27,15). καὶ οἱ ἀναφορὲς ὅλες τοῦ Ἰεζεκιὴλ στοὺς Ἕλληνες δουλεμπόρους ἢ ἐμπόρους εἶναι τελείως ἀπαθεῖς οὐδέτερες καὶ ὡς ἐν παρόδῳ, ὅπως καὶ τοῦ Ἰωήλ. ὁ Ἰεζεκιὴλ ἐλέγχει καὶ ὀνειδίζει τὴν Τύρο μόνο, καὶ μάλιστα ὄχι εἰδικὰ γιὰ τὸ δουλεμπόριο.
            Στὸν προφήτη Δανιὴλ οἱ Ἕλληνες ἐμφανίζονται ἓξ φορές. τὴν πρώτη ἐμφανίζονται ἀνωνύμως στὸ ὄνειρο τοῦ Ναβουχοδονόσορ μὲ τὸν ἀνδριάντα, ποὺ ἐξήγησε ὁ Δανιήλ. ὁ ἀνδριάντας εἶχε τὸ κεφάλι χρυσό, τὸ στῆθος καὶ τὰ χέρια ἀπὸ τὸ λαιμὸ μέχρι τὴ ζώνη ἀργυρᾶ, τὴν κοιλιὰ καὶ τοὺς μηροὺς ἀπὸ τὴ ζώνη μέχρι τὰ γόνατα χάλκινα, καὶ τὰ πόδια ἀπὸ τὰ γόνατα καὶ κάτω σιδερένια (Δα 2,32). κι ὁ Δανιὴλ ἑρμηνεύει ὅτι τὰ τέσσερα μέρη τοῦ ἀνδριάντος εἶναι τέσσερες διαδοχικὲς αὐτοκρατορίες ἀπὸ τὶς μέρες του κι ἔπειτα, ποὺ ἐπικρατοῦν στὴ Δ. Ἀσία καὶ στὴ Μεσόγειο Θάλασσα˙ βαβυλωνιακή, περσική, μακεδονική, ῥωμαϊκή. γιὰ τὴν τρίτη λέει˙ Βασιλεία τρίτη, ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός, ἣ κυριεύσει πάσης τῆς γῆς (Δα 2,39). ἐννοεῖ ὅτι θὰ εἶναι ἡ ἐπικυρίαρχη δύναμι˙ κι ἐννοεῖ τὸ κράτος τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου καὶ τῶν διαδόχων του.
            Τὴ δεύτερη φορὰ οἱ Ἕλληνες ἐμφανίζονται πάλι ἀνωνύμως στὴν πρώτη ἀπὸ τὶς τέσσερες ἀποκαλυπτικές, δηλαδὴ ἐκστασιακές, προφητεῖες τοῦ Δανιήλ, τὸ ὅραμα μὲ τὰ τέσσερα θηρία, ποὺ συμβολίζουν αὐτοκρατορίες. τὸ πρῶτο θηρίο εἶναι λέαινα μὲ φτεροῦγες ἀετοῦ καὶ λογικὸ ἀνθρώπου˙ τὸ λογικὸ ἐννοεῖται καὶ γιὰ τὰ τέσσερα θηρία. τὸ δεύτερο ἀρκούδα. τὸ τρίτο πάρδαλις μὲ τέσσερες φτεροῦγες ποὺ σὲ ὕστερο χρόνο ἀπέκτησε τέσσερα κεφάλια. τὸ τέταρτο θηρίο εἶναι παμφάγο τέρας μὲ σιδερένια δόντια καὶ δέκα κέρατα. πρόκειται γιὰ τὶς ἴδιες τέσσερες διαδοχικὲς αὐτοκρατορίες τοῦ ἴδιου βιβλικοῦ χώρου, βαβυλωνιακή, περσική, μεκεδονική, ῥωμαϊκή. ἡ πάρδαλις μὲ τὶς τέσσερες φτεροῦγες, δεῖγμα κεραυνοβόλου ὁρμητικότητος, εἶναι ὁ Μ. Ἀλέξανδρος, καὶ τὰ τέσσερα ὕστερα κεφάλια εἶναι τὰ τέσσερα ἰσχυρὰ κράτη ποὺ προέκυψαν ἀπὸ τὴ διάσπασι τῆς αὐτοκρατορίας ἐκείνου (Δα 7,6˙ 17).
            Τὴν τρίτη φορὰ οἱ Ἕλληνες στὸ Δανιὴλ ἐμφανίζονται ὀνομαστικῶς στὴ δεύτερη ἀποκάλυψί του μὲ τὰ δύο ζῷα, τὸν κριὸ ποὺ κερατίζει πρὸς ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος καὶ ποδοπατεῖ ὅλα τὰ ζῷα, δηλαδὴ τὸ Περσικὸ κράτος, καὶ τὸν τράγο ποὺ ἐξοντώνει κι ἀντικαθιστᾷ τὸν κριό, κι αὐτὸς εἶναι ὁ βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων, ὁ Μ. Ἀλέξανδρος πάλι. λέει γι̉ αὐτὸν ὅτι εἶχε πολὺ μεγάλο κέρατο κι ὅτι ἐρχόταν ἀπὸ τὴ δύσι, διατρέχοντας ὅλες τὶς χῶρες, κι ἀπὸ τὴν ταχύτητά του τὰ πόδια του δὲν ἄγγιζαν τὸ ἔδαφος. ὥρμησε ἐξαγριωμένος ἐναντίον τοῦ κριοῦ, τὸν χτύπησε, τοῦ ἔσπασε τὰ κέρατά του, τὸν ἔρριξε κατὰ γῆς, καὶ τὸν ποδοπάτησε˙ καὶ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ποὺ θὰ μποροῦσε νἀ γλυτώσῃ τὸν κριὸ ἀπὸ τὸν τράγο˙ τὸν ἐξώντωσε. ἔπειτα ὁ τράγος ἔγινε πολὺ μέγας, ἀλλὰ πάνω στὸ κορύφωμα τῆς δυνάμεώς του τὸ μέγα κέρατό του συνετρίβη, καὶ στὴ θέσι του φύτρωσαν τέσσερα ἄλλα κέρατα, ἀνατολικὰ δυτικὰ βόρεια καὶ νότια. ἔπειτα, ἀπὸ τὸ ἕνα ἀπ̉ αὐτὰ φύτρωσε ἕνα ἰσχυρὸ κέρατο καὶ κακοποίησε τὸ λαὸ τοῦ Κυρίου. μετὰ τὸ ὅραμα ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ τὸ ἐξηγεῖ στὸ Δανιήλ. ὁ κριὸς εἶναι ὁ βασιλεὺς Μήδων καὶ Περσῶν˙ ὁ τράγος εἶναι ὁ βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων,… ὁ βασιλεὺς ὁ πρῶτος (Δα 8,1-21).
            Τὴν τέταρτη φορὰ στὸ τέταρτο καὶ τελευταῖο ὅραμά του στὴν ὄχθη τοῦ Τίγρητος ποταμοῦ ὁ Δανιὴλ ἀναφέρει ὀνομαστικὰ τοὺς Ἕλληνες παρεμπιπτόντως. στὸ ὅραμα δηλαδὴ ἀναφέρονται τρεῖς ἄγγελοι ἄρχοντες λαῶν˙ Μιχαὴλ ὁ ἄρχων τοῦ λαοῦ τοῦ Κυρίου, ὁ ἄρχων τῶν Περσῶν, καὶ ἄρχων τῶν Ἑλλήνων. ἐννοεῖται δὲ ὅτι οἱ ἄρχοντες ἄγγελοι τῶν Περσῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων εἶναι πονηροὶ ἀρχάγγελοι ποὺ πολεμοῦν ἐναντίον τοῦ ἁγίου ἀρχαγγέλου Μιχαήλ˙ εἶναι οἱ ὑποκινοῦντες τοὺς λαούς των, τοὺς κατακτητὰς τοῦ λαοῦ τοῦ Κυρίου, νὰ καταδυναστεύουν τὸν ἅγιο αὐτὸ λαό του (Δα 10,13˙ 10,21˙ 12,1˙ πρβλ. καὶ Ἰδ, 9). προκειμένου γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἐννοοῦνται ἐκεῖνοι τοῦ Β’ π. Χ. αἰῶνος ποὺ κατέτρεχαν τὸν Ἰσραήλ.
            Τὴν πέμπτη φορὰ στὸ ἴδιο ὅραμά του ὁ Δανιήλ, προφητεύοντας κατὰ τὸ τρίτο ἔτος τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Κύρου, ἀκούει θεόθεν ὅτι μετὰ τὸν Κῦρο θὰ βασιλεύσουν ἔτι τρεῖς βασιλεῖς τῶν Περσῶν (Καμβύσης, Ψευδοσμέρδις, Δαρεῖος), καὶ ὁ τέταρτος (ὁ Ξέρξης) θὰ ἐπιτεθῇ πάσαις ταῖς βασιλείαις τῶν Ἑλλήνων (Δα 11,2). ἐννοοῦνται τὰ Ἑλληνικὰ κράτη, ἐναντίον τῶν ὁποίων ὁ Ξέρξης ἐπιτέθηκε στὴ Μακεδονία, στὶς Θερμοπύλες, στὸ Ἀρτεμίσιο, στὴ Σαλαμῖνα, καὶ στὶς Πλαταιές, μέσα σ̉ ἕνα ἔτος˙ ἀνεπιτυχῶς βέβαια.
            Καὶ τὴν ἕκτη φορὰ ὁ Δανιήλ, στὸ ἴδιο αὐτὸ τέταρτο ὅραμά του, προφητεύοντας γιὰ τὸν ὑπερόπτη καὶ σκληρὸ κι ἀπάνθρωπο Σελευκίδη βασιλέα Ἀντίοχο Δ’, ἀκούει θεόθεν γιὰ τὴν ἐξάπλωσι τῆς ἐξουσίας ἐκείνου ὅτι θὰ στραφῇ εἰς τὰς Νήσους καὶ συλλήψεται πολλάς (Δα 11,8). πράγματι ὁ Ἀντίοχος Δ’ κατὰ τοὺς ἐμφυλίους πολέμους του κατέλαβε πολλὰ νησιὰ κι ἐδάφη τῆς Ἑλλάδος. μόνο αὐτὴ τὴ φορὰ ὁ Δανιὴλ λέει τὴν Ἑλλάδα Νήσους, κατὰ τὸν ἀρχαῖο ἰσραηλιτικὸ τρόπο, προφανῶς ἐπειδὴ ἐδῶ ἀναφέρεται στὴ χώρα, καὶ ὄχι στὸ ἔθνος ὅπως τὶς ἄλλες πέντε φορές.
            Τέλος ὁ προφήτης τοῦ F’ π. Χ. αἰῶνος Ζαχαρίας σὲ μιὰ ἔμμετρη προφητεία του, ἀναφερόμενος στὸν ἴδιο ἀλαζόνα ἀπάνθρωπο μισαλλόδοξο καὶ παράφρονα Σελευκίδη βασιλέα τῆς Ἀντιοχείας Ἀντίοχο Δ’, τὸν χιτλερίσκο ἐκεῖνον ποὺ ὑποχρέωνε τοὺς Ἰσραηλῖτες μὲ θανάσιμα βασανιστήρια νὰ μὴν περιτέμνωνται καὶ νὰ γίνουν εἰδωλολάτρες, ἀποτύπωνε στὸ σῶμα τους τὸ κισσόφυλλον, ἔμβλημα τοῦ κιναίδου ἑλληνικοῦ «θεοῦ» Διονύσου, μὲ πυρακτωμένη ἐγκαύστρα, καὶ εἶχε ἐγκαταστήσει στὸ πατροπαράδοτο ἱερό τους τὸ εἴδωλο τοῦ Διός, προλέγει ποιητικῶς (Ζα 9,13-16)˙
Ἐνέτεινά σε, Ἰούδα, ἐμαυτῷ εἰς τόξον,
                  ἔπλησα τὸν Ἐφραΐμ.
            ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων
                  καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ῥομφαίαν μαχητοῦ.
            καὶ Κύριος ἔσται ἐπ̉ αὐτούς,
                  καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ βολίς.
            Κύριος παντοκράτωρ ἐν σάλπιγγι σαλπιεῖ
                  καὶ πορεύσεται ἐν σάλῳ ἀπειλῆς αὐτοῦ.
            Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτούς,
                 καὶ καταναλώσουσιν αὐτούς.
            καταχώσουσιν αὐτοὺς ἐν λίθοις σφενδόνης
                καὶ ἐκπίονται αὐτοὺς ὡς οἶνον,
                καὶ πλήσουσιν ὡς φιάλας τὸ θυσιαστήριον.
            σώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ θεὸς αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ,
                ὡς πρόβατα λαὸν αὐτοῦ.
Μεταφράζω˙
 
Ἰούδα, σ̉ ἔχω στὸ χέρι μου τόξο ποὺ τὸ τεντώνω,
     ἔχω τὸν Ἐφραΐμ φαρέτρα γεμάτη μὲ βέλη.
σηκώνω, Σιών, τὰ τέκνα σου σὰ σπαθὶ πάνω ἀπὸ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων,
    καὶ σὲ χουφτώνω σὰ ῥομφαία πολεμιστοῦ.
ὁ Κύριος θὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον τους,
    θὰ ἐπιπέσῃ κατὰ πάνω τους σὰν κεραυνός.
ὁ παντοκράτορας Κύριος θὰ σαλπίσῃ μὲ σάλπιγγα,
    καὶ θὰ ὁρμήσῃ μέσα στῆς ἀπειλῆς του τὸ σάλο.
ὁ παντοκράτορας Κύριος θὰ ὑπερασπίσῃ τοὺς δικούς του,
    κι αὐτοὶ θὰ κατακάψουν ἐκείνους.
θὰ τοὺς παραχώσουν μὲ λίθους σφενδόνης,
    θὰ ῥουφήξουν τὸ αἷμα τους σὰν κρασί,
    θὰ γεμίσουν μ̉ αὐτὸ τὸ θυσιαστήριο ὅπως τὰ κολωνᾶτα ποτήρια.
ὁ θεός τους Κύριος θὰ τοὺς σώσῃ τὴν ἡμέρα ἐκείνη,
    θὰ σώσῃ τὸ λαό του σὰν πρόβατά του.
Τέτοιες ἄγριες περιγραφὲς σκληρῶν μαχῶν ἔχει πάρα πολλὲς στὴν Ἰλιάδα του ὁ Ὅμηρος, ἔχουν κι ἄλλοι πολλοὶ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ποιηταί, καὶ ποιηταὶ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τῶν ἐτῶν 1821-28 ὅπως ὁ Σολωμός, ὁ Βαλαωρίτης, καὶ πολλοὶ ἀνώνυμοι δημοτικῶν τραγουδιῶν, στὰ ὁποῖα λέγεται ὅτι ὁ ἥρωας σφάζει «χίλιους ἀπὸ μπροστὰ καὶ τρεῖς χιλιάδες πίσω», τοὺς πίνει τὸ αἷμα τους, καὶ τοὺς σφάζει ὅλους μαζὶ μὲ τ̉ ἄλογα, ὥστε νὰ κλαῖνε ὅλες οἱ χανούμισσες, ἢ νὰ
 
Κλαῖνε τὰ χάνια γι̉ ἄλογα καὶ τὰ τζαμιὰ γι̉ ἀγᾶδες,
καὶ οἱ ποιηταὶ τῆς ἐποποιίας τῶν ἐτῶν 1940-41, ὅπως ὁ Τραϊφόρος, ποὺ λένε καὶ μὲ ἄγρια ἀλλὰ καὶ σκωπτικὴ εἰρωνεία
Κορόιδο Μουσολίνι,
                  κανένας δὲν θὰ μείνῃ,
καὶ φυσικὰ τοὺς καμαρώνουμε, μαχητὰς καὶ ποιητάς, ὅπως κι ἐκεῖνοι μὲ αἱμοβόρο καμάρι ἐκφράζουν ἔτσι τὴν ἀγριότητα τοῦ ἀδικημένου Ἕλληνος, ἐκδικητοῦ τῶν μακροχρονίων καὶ ἀπανθρώπων τυράννων τοῦ ἔθνους.
            Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς κάνει ἐδῶ κι ὁ προφήτης Ζαχαρίας. διότι κάθε ἔθνος ἔχει τὸ ἴδιο μὲ τοὺς Ἕλληνες ἀνθρώπινο δικαίωμα νὰ θέλῃ τὴν ἐλευθερία του, νὰ ἐπαναστατῇ ἐναντίον τῶν κατακτητῶν ποὺ τοῦ τὴν ἀφῄρεσαν καὶ τὸ καταδυναστεύουν, νὰ ἐπιδιώκῃ μὲ φονικὲς μάχες τὴν ἀπελευθέρωσί του ἀπ̉ ὁποιονδήποτε τύραννο, καὶ νὰ ἐκφράζῃ τὴν ἄγρια ἀγανάκτησί του γιὰ τὴ μακραίωνα ἀπάνθρωπη καταπίεσί του. κι ἂν βλέπουμε διαχρονικῶς οἱ ἴδιοι λαοὶ νὰ εἶναι τώρα ἀλληλοσπαρασσόμενοι ἐχθροὶ κι ἔπειτα ἀπὸ λίγο καλοὶ φίλοι, ὅπως οἱ Ἕλληνες μὲ τοὺς Ῥωμαίους καὶ Ῥωμιούς, κι ἔπειτα οἱ Ἕλληνες μὲ τοὺς Ἰταλούς, ἢ οἱ Ἕλληνες μὲ τοὺς ὀρθοδόξους Σέρβους, εἶναι ἀσφαλῶς ἐξ ἴσου συμβατὸ νὰ μιλάῃ ἔτσι ὁ Ζαχαρίας γιὰ τοὺς Ἕλληνες, γιὰ τοὺς ὁποίους τόσο φιλικὰ κι εὐνοϊκὰ μιλοῦσαν πρὶν ἕναν καὶ δύο αἰῶνες ὁ Ἠσαΐας κι ὁ Ἰερεμίας ἀναφερόμενοι φυσικὰ στὴ διαχρονικὴ τρυφερὴ σχέσι τοῦ Κυρίου μ̉ αὐτὸ τὸ ἔθνος, τὴν ἓξ αἰῶνες μετὰ τὸ Ζαχαρία κι ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα. ἀκόμη καὶ στὰ ἐσωτερικὰ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Κύριος μιλάει γιὰ τὸν Ἰωσὴφ ἄκρως μὲν εὐνοϊκά, ὅταν πρόκηται γιὰ τὸν ἀνεξίκακο καὶ μεγαλόψυχο πατριάρχη ἐκεῖνο, καὶ μὲ φρικτὲς κατάρες, ὅταν πρόκηται γιὰ τὴ φυλή του στὰ χρόνια τῶν βασιλέων, κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ ἄπιστη καὶ ὑπερφίαλη ἐκείνη φυλὴ ἐξωθοῦσε τὸν Ἰσραὴλ στὴν ἀποστασία καὶ εἰδωλολατρία κι ἀνηθικότητα, καὶ πάλι ἐκφράζεται μὲ τόση στοργὴ καὶ τόσο καμάρι γι̉ αὐτὴ τὴ φυλὴ στὸ πρῶτο δίστιχο τοῦ κειμένου ποὺ παρέθεσα. ἄλλο πρᾶγμα μιὰ ἐντοπισμένη ἀναφορὰ κι ἄλλο ἡ διαχρονική. καὶ πράγματι τὸ 146 π. Χ. οἱ Ἰουδαῖοι ἐπαναστάτησαν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τυράννων καὶ τοὺς συνέτριψαν. ἡ προφητεία τοῦ Ζαχαρίου ἐκπληρώθηκε.

            Αὐτὰ γιὰ τοὺς Ἕλληνες καὶ τὴν Ἑλλάδα στὴν ὑπέροχη Π. Διαθήκη, ὅπου ἀναφέρονται ὡς αἱ Νῆσοιοἱ Ἕλληνες (Ιωνιμ-Ἴωνες). τὸ Ἕλληνες ὡς λέξι εἶναι τῆς μεταφράσεως τῶν Ἑβδομήκοντα. στὸν καιρὸ τοῦ Ζαχαρίου οἱ Ἕλληνες στὴν Ἑλλάδα ὠνομάστηκαν ὡς ὁλόκληρο ἔθνος γιὰ πρώτη φορὰ Ἕλληνες, ὅπως φαίνεται καὶ στὸ προειρημένο ἀρχαϊκὸ ἐπίγραμμα τοῦ Ἐχεμβρότου.

Κλείνω αυτή τη μικρή αναφορά στα άρθρα περί της συγκεκριμένης προφητείας με κάποια δικά μου σχόλια, ίσως εμπαθή, αφού εμπαθής άνθρωπος είμαι. Όπως «Δεν είναι «δουλειά» του καθενός … να φιλοσοφεί περί Θεού» έτσι δεν είναι και δουλειά του καθενός να ερμηνεύει τους προφήτες. Καλύτερα θα ήταν, πριν επιχειρήσουμε κάτι τέτοιο, να μάθουμε Ιστορία και ορθογραφία. ΑΥΤΟ πραγματικά το περιμένει κανείς από αρθρογραφούντες Έλληνες, που θέλοντας και μη είναι κληρονόμοι μεγάλων ιστορικών και φιλολόγων, και το περιμένει ακόμα περισσότερο όταν επιλέγουν να υπογράφουν τα πονήματά τους με μεγαλοπρεπή, «βυζαντινότροπα» ονόματα. Την ερμηνεία των προφητών όμως δεν την περιμένουμε από τέτοια άρθρα. Επειδή αυτή χρειάζεται θείο φωτισμό, αλλά και κοσμικές γνώσεις πιο εξειδικευμένες από την απλή ορθογραφία. Όπως π.χ. γνώση των ιστορικών πλαισίων μέσα στα οποία γράφτηκε το κάθε κείμενο, αυτό που λέμε λαϊκά «τι θέλει να πει ο ποιητής» 🙂

Καλώς να εορτάσουμε και φέτος τους Τρεις Ιεράρχες μας, τους «τρισμεγίστους φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος», προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών. Είθε με τις πρεσβείες τους να γίνουμε καλοί μαθητές του Χριστού μας, προοδεύοντας πρωτίστως σε χριστιανική, αλλά και σε κοσμική μόρφωση, και μένοντας μακριά από ιδεοληψίες και παράνοιες με χριστιανικό προσωπείο. Αμήν.

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ στο ‘ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΑΡΙΣΤΕΡΑ’ Ιανουαρίου 26, 2013

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, Ορθοδοξία, Σύγχρονα προβλήματα.
Tags: , , , , ,
add a comment

Τα παρακάτω μου έστειλε με email φίλη που ευχαριστώ.



Εὐχαριστῶ τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Κον Κον Ἱερώνυμον, ὅπως καί τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι μεταξύ τῶν ἄλλων πατέρων Ἱεραρχῶν ὅρισε καί τήν ταπεινότητά μου ὡς ὁμιλητή σ᾽ αὐτό τό ἐπιστημονικό Συνέδριο, πού διοργάνωσε ἡ κλεινή θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης γιά τό ἐπίμαχο πρόβλημα ΕΚΚΛΗΣΙΑ καί ΑΡΙΣΤΕΡΑ καί μέ τό σημαντικό μάλιστα δοθέν εἰς ἐμέ ἐπί μέρους  θέμα Ὁμοιότητες καί Διαφορές τῶν δύο, Ἐκκλησίας καί Ἀριστερᾶς.

Κατ᾽ ἀρχάς θέλω νά πῶ, καί μάλιστα νά τονίσω, αὐτά τά δύο βασικά, πρῶτον μέν ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν ἐμπλέκεται στά πολιτικά κόμματα, δέν ταυτίζεται μέ καμμία πολιτική παράταξη, καί δεύτερον νά πῶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν παραθεωρεῖ τήν πολιτική, διότι θεωρεῖ τά πολιτικά κόμματα ὡς ἀνθρώπινες ἰδεολογίες, ἡ κάθε μιά ἀπό τίς ὁποῖες θέλει καί ἀγωνίζεται γιά μιά καλύτερη κοινωνία. Μετά τό μικρό αὐτό εἰσαγωγικό σημείωμα εἰσέρχομαι κατ᾽ εὐθεῖαν στό θέμα μου καί δηλῶ ὅτι θά τό διεξέλθω μέ συντομία, λόγω στενότητος χρόνου, καί μέ ἁπλότητα, ὡς μία κατήχηση γιά τόν λαό. Ὅλοι μας γι᾽ αὐτόν τόν λαό τοῦ Θεοῦ νοιαζόμεθα καί ἐργαζόμεθα. Σέ κάθε παράγραφο τοῦ λόγου μου θά συμπλέκω καί τίς ὁμοιότητες καί τίς διαφορές Ἐκκλησίας καί Ἀριστερᾶς, αὐτό πού εἶναι τό θέμα μου, καί ἔτσι θά φαίνεται καλύτερα ἡ ἀντιπαράθεση τῶν δύο.
1. Ἡ Ἐκκλησία νοιάζεται καί ἀγωνίζεται οἱ χριστιανοί, καί ὄχι μόνο οἱ χριστιανοί, ἀλλά καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, νά ἔχουν τά ἀναγκαῖα γιά τήν ζωή τους, ὅπως αὐτό τό δεικνύει καί τό ἀποδεικνύει περίτρανα τό φιλανθρωπικό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας μέ τά καθημερινά συσσίτια καί ὅλη τήν φιλανθρωπική της δράση. Δέν εἶναι λοιπόν ἀληθινή, ἀλλά εἶναι ἄδικη ἡ κατηγορία κατά τῆς ᾽Εκκλησίας, ὅτι αὐτή ἀδιαφορεῖ γιά τό παρόν τοῦ ἀνθρώπου, γιά τά ἐπίγεια ἀγαθά του. Θέλει καί εὔχεται καί φροντίζει οἱ ἄνθρωποι νά διάγουν μία ἄνετη ζωή χωρίς τήν στέρηση τῶν ἀναγκαίων. Τό ἴδιο ἐνδιαφέρον καί τόν ἴδιο ἀγώνα κάνει ἀσφαλῶς καί ἡ Ἀριστερά πολιτική παράταξη καί ἐμεῖς τό χαιρόμεθα βεβαίως αὐτό καί τό ἐπαινοῦμε. Σ᾽ αὐτό συναντώμεθα καί συμφωνοῦμε.

2. Ἀπό πολιτικές παρατάξεις καί ἰδιαίτερα ἀπό τήν Ἀριστερά ἀκούγεται ἀπό προηγούμενα ἤδη χρόνια ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν ἐνδιαφέρεται γιά τό παρόν τοῦ ἀνθρώπου, γιά τήν ἄνετη ζωή του μέ τά ἐπίγεια ἀγαθά, ἀλλά ὅλο τονίζει τήν παραδείσια κατάσταση στήν μέλλουσα ζωή. Αὐτό τό εἶπε ἕνας προηγούμενος ἀριστερίζων πολιτικός σέ συγκέντρωση πολιτικῶν, ὅπου μάλιστα εὑρίσκοντο καί Ἀρχιερεῖς. «Αὐτοί – εἶπε ὁ πολιτικός, δείχνοντας τούς Ἀρχιερεῖς – εἶναι γιά τούς ἀπερχομένους», γιά κηδεῖες δηλαδή καί γιά Τρισάγια. «Ἡμεῖς – εἶπε, ἀπευθυνόμενος στούς πολιτικούς – εἴμαστε γιά τούς ἐρχομένους»!…. Πρός τήν κατηγορία αὐτή ἔχω νά πῶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία βλέπει ψυχοσωματικά τόν ἄνθρωπο καί νοιάζεται γιά ὅλα τά ἀναγκαῖα του, ὄχι μόνο τῆς ψυχῆς τά ἀναγκαῖα ἀλλά καί τοῦ σώματος. Τό ἀντίθετο, τό νά ἐνδιαφέρεται ἡ Ἐκκλησία μόνο γιά τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ἀποτελεῖ γι᾽ αὐτήν αἵρεση μονοφυσιτική. Ἐπειδή ὁμιλῶ στήν Θεσσαλονίκη θά θυμίσω τόν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου στήν Α´ πρός Θεσσαλονικεῖς Ἐπιστολή του. Οἱ Θεσσαλονικεῖς χριστιανοί ἦταν ἐναγώνιοι γιά τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία περίμεναν πολύ σύντομα. Καί ἀπορροφημένοι ἀπό τήν προσδοκία αὐτή εἶχαν ἐγκαταλείψει τίς ἐργασίες τους καί τίς ἄλλες ἐπίγειες ἀσχολίες τους καί συζητοῦσαν μόνο γι᾽ αὐτό τό ἐναγώνιο θέμα τους. Ἐν τῷ μεταξύ τό σῶμα ἤθελε νά τραφεῖ καί γι᾽ αὐτό αὐτοί οἱ χριστιανοί γίνονταν βάρος στούς ἄλλους, ἐπιβαρύνοντας τους γιά τήν διατροφή τους. Τά ἔμαθε αὐτά ὁ ἀπόστολος Παῦλος καί τούς γράφει ἐπιτιμητικό λόγο. Μάθετε, τούς λέγει, «πῶς πρέπει νά περιπατεῖτε» (Α´ Θεσ. 4 )! Ὁ λόγος του εἶναι πολύ παραστατικός. Σάν νά μοῦ φαίνεται ὅτι ὁ Ἀπόστολος ἐδῶ παίρνει μέ τό χέρι του τά κεφάλια τῶν χριστιανῶν αὐτῶν, πού τά εἶχαν στραμμένα πρός τά πάνω, ἀναμένοντες τήν Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, καί τά στρέφει πρός τά κάτω, καί τούς λέγει νά προσέχουν πῶς περπατοῦν, γιά νά μή σκοντάψουν! Τούς συνιστᾶ δηλαδή νά στραφοῦν πρός τά καθήκοντα τῆς ἐπιγείου ζωῆς τους, στίς ὑποχρεώσεις τους πρός τήν οἰκογένειά τους καί πρός τήν κοινωνία. Αὐτό σημαίνει αὐτό πού τούς λέγει παρακάτω«πράσσειν τά ἴδια καί ἐργάζεσθαι ταῖς ἰδίαις χερσίν» καί νά φέρονται «εὐσχημόνως πρός τούς ἔξω», τούς ἀπίστους δηλαδή, ὥστε «νά μήν ἔχουν ἀνάγκη ἀπό κανέναν» (Α´ Θεσ. 4,11.12). Ἀλλά θά πῶ καί τό ἄλλο τό περισσότερο βασικό γιά τό θέμα πού ὁμιλῶ. Ἡ Παλαιά Διαθήκη, τό πρῶτο μέρος τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, ἔχει ἐγκόσμιο χαρακτήρα, τονίζει δηλαδή πολύ τήν παρούσα ζωή. Εἶναι θεολογικό πρόβλημα τό γιατί συμβαίνει αὐτό στήν Παλαιά Διαθήκη. Ἡ ἑρμηνεία εἶναι ὅτι, ἐπειδή ἡ Παλαιά Διαθήκη πολέμησε τήν νεκρομαντεία τῶν Χαναναίων – ἡ ὁποία προϋποθέτει πίστη στήν ζωή μετά θάνατον – γι᾽ αὐτό, λόγω τοῦ πολέμου κατά τῆς νεκρομαντείας, ξαναλέγω, δέν ἀνέπτυξε ἡ Παλαιά Διαθήκη, στά πρῶτα της χρόνια τουλάχιστον, τήν διδασκαλία στήν μεταθανάτια ζωή. Αὐτό θά γίνει τόν 7ο αἰ., ὅταν θά καταπαύσει ὁ πόλεμος κατά τῆς νεκρομαντείας. Γι᾽ αὐτό λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη τονίζει τήν παρούσα ζωή, ἔχει ἐγκόσμιο χαρακτήρα, ξαναλέγω. Ἔτσι ἔχουμε τόν προφήτη Ἠσαΐα πού παριστάνει τόν Θεό λέγοντα: «Ἐάν θέλητε καί εἰσακούσητέ μου, τά ἀγαθά τῆς γῆς φάγεσθε» (Ἠσ. 1,19). Ὁ ἐγκόσμιος αὐτός χαρακτήρας τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, μαζί βέβαια μέ τήν ἔννοια τῆς ἀγάπης, εἶναι ἡ βάση γιά τήν ἀνάπτυξη τῆς ὡραίας καί ἐκτενοῦς κοινωνιολογίας, τήν ὁποία βλέπουμε στήν Παλαιά Διαθήκη.


3. Ἡ σημαντική ὅμως καί κυρία διαφορά μας εἶναι ὅτι ὁ μέν Ἀριστερισμός-Κομμουνισμός θέλει τήν ἄνετη αὐτή παρούσα ζωή τοῦ ἀνθρώπου ἄνευ Θεοῦ ἤ, τέλος πάντων, παίρνοντας ἀδιάφορη θέση ὡς πρός τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ἡ δέ Ἐκκλησία τήν ἄνευ Θεοῦ ζωή τοῦ ἀνθρώπου τήν θεωρεῖ ὡς ἀρειανική αἵρεση, ἡ ὁποία ἀποχωρίζει τήν θεία φύση ἀπό τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καί βλέπει σ᾽ αὐτό ἀνθρώπινη μόνο φύση. Κατά τήν Ἐκκλησία ἡ ζωή χωρίς τόν Θεό, ὅσο καί ἄν ἔχει πλούσια τά ὑλικά ἀγαθά, εἶναι ζωή χωρίς νόημα, εἶναι ζωή βαρετή (boring). Πολύ τό τονίζει στήν διδασκαλία της αὐτό ἡ Ἐκκλησία. Διδάσκει δηλαδή, ἀντίθετα πρός τά ἄλλα συστήματα, ὅτι ὅλα τά ἀγαθά τῆς γῆς δέν μποροῦν νά χαρίσουν τήν εὐτυχία στόν ἄνθρωπο, ἀκριβῶς διότι ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἄλλη θεώρηση περί τοῦ ἀνθρώπου, ἐντελῶς διάφορη ἀπό τά ἀριστερίζοντα συστήματα, ἀλλά καί τά ἄλλα κοσμικά συστήματα.


4. Πῶς βλέπει ἡ Ἐκκλησία τόν ἄνθρωπο; Εἶναι πολύ σημαντικό αὐτό γιά τό θέμα μας. Ὁ ἄνθρωπος κατά τήν Ἐκκλησία εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καί αὐτό ἀκριβῶς εἶναι τό μεγαλεῖο του καί ἡ μεγάλη του ἀξία. Ἀλλά θέλω νά πῶ κάτι ἄλλο, θεολογώντας μέ ἁπλότητα σέ ἕνα ἐρώτημα σχετικό μέ τό θέμα: Πῶς ἐγώ, ὁ ἄνθρωπος, εἶμαι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ἔχω σῶμα, ὁ δέ Θεός δέν ἔχει σῶμα; Γιά νά ποῦμε ἀκριβῶς ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, θά πρέπει νά βροῦμε Θεό μέ σῶμα! Ποιός εἶναι αὐτός; Εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ σαρκωθείς Υἱός τοῦ Θεοῦ, γι᾽ αὐτό καί οἱ ἅγιοι Πατέρες μας μιλώντας πιό συγκεκριμένα λέγουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ὄχι κατά τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ γενικά, ἀλλά κατά τήν εἰκόνα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γι᾽ αὐτό τό ὡραῖο νόημα ἔχουμε σχετικό χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς στό βιβλίο τῆς Γένεσης. Στόν στίχ. 1,27 διαβάζουμε ὅτι«ὁ Θεός ἐποίησε τόν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ». Τό περίεργο τοῦ χωρίου αὐτοῦ εἶναι ὅτι εἰσάγει οἱονεί «δεύτερο» Θεό καί ἐρωτοῦμε: Κατ᾽ εἰκόνα ποίου Θεοῦ ὁ Θεός ἐποίησε τόν ἄνθρωπο; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ὅτι ὁ Θεός ἐποίησε τόν ἄνθρωπο κατά τήν εἰκόνα τοῦ Υἱοῦ Του, πού ἐπρόκειτο νά ἐνανθρωπήσει! Ἡ ἀλήθεια αὐτή ἔχει μέσα της τήν τιμή καί πρός τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου καί πρός τήν κτίση ὅλη, γιατί αὐτό τό σῶμα μας, πού εἶναι μικρόκοσμος, ἔλαβε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ μέ τήν ἐνανθρώπησή Του.

Ἐπανερχόμενοι λέγουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία βλέπει τόν ἄνθρωπο ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.Δίδουν διάφορες ἑρμηνεῖες γιά τό τί σημαίνει αὐτό, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Κατά τήν γνώμη μου ἡ καλυτέρα τῶν ἑρμηνειῶν εἶναι ἡ ἁπλή ἑρμηνεία τοῦ μακαριστοῦ διδασκάλου Βασιλείου Βέλλα, ὅτι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο εἶναι ἡ φορά του, ἡ ὁρμή του πρός τόν Θεό, πού τοῦ δίνει τήν δυνατότητα νά κοινωνεῖ μαζί Του. Αὐτήν τήν τάση καί ὁρμή τήν συναντοῦμε σέ ὅλους τούς λαούς. Αὐτήν τήν ὑψηλή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας περί τοῦ ἀνθρώπου, ὡς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ, δέν τήν ἔχουν τά κοσμικά συστήματα, στά ὁποῖα ἐννοῶ καί τά ἀριστερίζοντα. Ἡ θεώρηση τοῦ ἀνθρώπου ὡς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ τόν καθιστᾶ ἄξιο τιμῆς καί σεβασμοῦ. Τό κλάμα του δέν εἶναι τρίξιμο μηχανῶν, ἀλλά εἶναι κλάμα καί πόνος ἑνός παιδιοῦ τοῦ Θεοῦ, γιά τό ὁποῖο σαρκώθηκε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί σταυρώθηκε στόν φρικτό Γολγοθᾶ. Ἀφοῦ λοιπόν ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ τέτοια εἶναι ἡ φύση του, ἄρα δέν μποροῦν νά τοῦ δώσουν τήν εὐτυχία μόνο τά ὑλικά ἀγαθά, γι᾽ αὐτό ἡ Ἐκκλησία μαζί μ᾽ αὐτά, καί πρῶτα ἀπό αὐτά, θέλει νά τοῦ χαρίσει τήν κοινωνία μέ τόν Θεό, ἀπό τόν Ὁποῖο ἦλθε καί πρός τόν Ὁποῖο πηγαίνει. Αὐτή εἶναι ἡ κύρια διαφορά Ἐκκλησίας καί Ἀριστερᾶς ὡς πρός τά ἀγαθά τῆς παρούσης ζωῆς, τά ὁποῖα καί οἱ δύο, ἐπαναλαμβάνουμε, Ἐκκλησία καί Ἀριστερά, ἀγωνίζονται νά προσφέρουν στόν ταλαιπωρημένο ἄνθρωπο.

5. Μέ τήν εὐκαιρία πού δώσαμε τήν θεώρηση τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν ἄνθρωπο ὡς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ, εἶναι πολύ ἀναγκαῖο γιά τό θέμα μας νά ποῦμε τί εἶναι ὁ Θεός, τοῦ Ὁποίου εἰκόνα εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτό δέν εἶναι ξένο πρός τό θέμα μας. Εἶναι δέ ἀνάγκη νά τό ποῦμε αὐτό, γιατί πολλοί, καί θρησκευόμενοι ἀκόμη ἄνθρωποι, δέν γνωρίζουν τό τί εἶναι ὁ Θεός. Λοιπόν: Κατά τήν Ἁγία Γραφή, πού ἔχει τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Θεός εἶναι αὐτά τά δύο: Εἶναι προσωπικό Ὄν (ὁ Ὤν Θεός) καί εἶναι ἀγάπη. Ἀκοῦστε τώρα: Ἀφοῦ ὁ Θεός εἶναι πρόσωπο καί ἀγάπη, ἄρα καί ὁ ἄνθρωπος, πού εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἄρα καί αὐτός εἶναι πρόσωπο καί ἀγάπη. Καί ἀφοῦ εἴμαστε πρόσωπα καί ἀγάπη, ὡς κατ᾽ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πλασμένοι, ἄρα καί ἡ κοινωνία μας μέ τόν Θεό καί μεταξύ μας πρέπει νά εἶναι προσωπική καί ἀγαπητική. Αὐτό εἶναι ὅλο κι ὅλο, ἀγαπητοί μου ἀκροατές. Αὐτό φτιάχνει τέλεια κοινωνία ἀνθρώπων. Τό νά βλέπει ὁ ἕνας τόν ἄλλον σάν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, σάν τόν ἑαυτό του, σάν μικρό θεό του!… Παρακαλοῦμε τήν Ἀριστερά παράταξη, ἄν μπορεῖ, ἄν ἔχει, ἄς μᾶς δώσει ἀπό τά κείμενά της, παλαιότερα ἤ νεώτερα, μιά τέτοια θεώρηση περί τοῦ ἀνθρώπου καί ἕνα τέτοιο ὅραμα τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας, ἀγγελικά πλασμένης.




6. Αὐτή ἡ τέλεια κοινωνία, ὅπως τήν εἶπα παραπάνω, αὐτό εἶναι ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ἀγαπητοί μου. Εἶναι πολύ σημαντικό ὅτι στά πατερικά κείμενα δέν ὑπάρχει ὁρισμός τοῦ τί εἶναι Ἐκκλησία. Γι᾽ αὐτό καί πέφτουμε στά σύμβολα. Πραγματικά δέ ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία εἶναι συμβολική. Γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία στήν Γραφή καί στά πατερικά κείμενα ἐκφράζεται δι᾽ εἰκόνων, τῆς ἀμπέλου καί τῶν κλημάτων, τῆς οἰκοδομῆς, τοῦ γάμου, τῆς οἰκογενείας, τοῦ σώματος, κ.ἄ. Στά κηρύγματά μου καί ἰδιαίτερα σέ κατηχητικά μαθήματα στά νέα παιδιά μοῦ ἀρέσει νά παριστάνω τήν Ἐκκλησία πιό ἁπλᾶ μέ τήν ἔννοια τῆς ἀγκαλιᾶς. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ, στήν ὁποία χωρᾶμε ὅλοι. Ἀλλ᾽ ἔχουμε ἕναν παλαιό συμβολικό ὁρισμό περί Ἐκκλησίας, τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Θυσιαστήριο, αὐτό, δηλαδή, πού γίνεται πάνω στό Θυσιαστήριο. Καί πάνω στό Θυσιαστήριο τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία, τῆς ὁποίας τό τέλος εἶναι ἡ θεία Κοινωνία. Αὐτό εἶναι Ἐκκλησία: Κοινωνία μέ τόν Θεό καί κοινωνία μέ τούς ἀδελφούς χριστιανούς, γιατί ὅλοι οἱ κοινωνοῦντες γίνονται «σύσσωμοι» καί «σύναιμοι» ὡς κοινωνήσαντες τό αὐτό Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτό οἱ χριστιανοί τό βιώνουμε, πρέπει νά τό βιώνουμε στήν πρακτική μας ζωή. Ἡ ὅλη μας δηλαδή συμπεριφορά πρέπει νά δείχνει ὅτι εἴμαστε ἑνωμένοι μέ τόν Θεό καί μεταξύ μας. Ὅτι δηλαδή ζοῦμε μέ ἀγάπη καί πλήρη κοινωνία μεταξύ μας σέ ὅλα. Οἱ πρῶτοι χριστιανοί, ἐπειδή βίωναν τήν μεταξύ τους αὐτή κοινωνία – ἡ ὁποία ἐκκινοῦσε ἀπό τήν κοινωνία τους μέ τόν Θεό –, γι᾽ αὐτό εἶχαν «ἅπαντα κοινά» (Πράξ. 4,32). Ζοῦσαν κοινοβιακά. Δέν ὑπῆρχε μεταξύ τους φτωχός ἤ πλούσιος. Δέν ἀντέχω, δέν μπορῶ νά συγκρατήσω τήν ἐπιθυμία μου, στό νά παραθέσω μία  περικοπή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, στήν ὁποία περιγράφει πῶς πρέπει νά εἶναι ἡ ἀγαπητική κοινωνία τῶν ἀδελφῶν στό μοναστήρι:
«Ἄριστη κοινωνία – λέγει – ἐγώ ὀνομάζω ἐκείνη, στήν ὁποία δέν ὑπάρχει ἰδιοκτησία, οὔτε ἀντιθέσεις καί δέν συμβαίνουν ταραχές, φιλονικίες καί ἔριδες. Ὅλα δέ σ᾽ αὐτή τήν κοινωνία νά εἶναι κοινά… Οἱ πολλοί νά εἶναι ἕνας καί ὁ ἕνας νά μήν εἶναι μόνος, ἀλλά μέσα στούς πολλούς. Τί εἶναι καλύτερο καί ὡραιότερο ἀπό μιά τέτοια κοινωνία; Τί πιό πολύτιμο μπορεῖ νά βρεθεῖ ἀπό αὐτήν τήν σύνδεση καί τήν ἕνωση τῶν πολιτῶν; Τί πιό ὡραῖο ἀπό τήν ἀνάμιξη τῶν ἠθῶν καί τῶν ψυχῶν; Ἄνθρωποι πού προέρχονται ἀπό διάφορη γενιά καί καταγωγή μόνιασαν τόσο πολύ, ὥστε νά φαίνονται σάν μιά ψυχή σέ πολλά σώματα καί τά πολλά σώματα νά φαίνονται ὅτι εἶναι ὄργανα ἑνός ἀνθρώπου. Ὁ ἄρρωστος στό σῶμα ἔχει πολλούς πού ὑποφέρουν μαζί του κατά τήν διάθεση· ὁ ἄρρωστος καί ἀπογοητευμένος στήν ψυχή ἔχει πολλούς πού τόν θεραπεύουν καί τόν ἀνορθώνουν. Ὁ ἕνας εἶναι δοῦλος στόν ἄλλο· ὁ ἕνας εἶναι κύριος στόν ἄλλο. Καί μέ τήν ἄμαχο ἐλευθερία τους δείχνουν τήν πλήρη δουλεία πού ἔχει ὁ ἕνας στόν ἄλλο… Μέ τήν ἀγάπη ὑποτάσσονται αὐτοί οἱ ἐλεύθεροι ὁ ἕνας στόν ἄλλο· καί μέ τό αὐθαίρετο τῆς γνώμης τους φυλάττουν τήν ἐλευθερία τους» (Ἀσκητικαί Διατάξεις κεφ. ιη´).

Αὐτόν τόν τρόπο ζωῆς τόν τονίζει πολύ ἡ Ἀριστερά παράταξη καί εἶναι κατ᾽ αὐτό σέ ἀγαστή, σέ θαυμαστή συμφωνία μέ τήν Ἐκκλησία. Πραγματικά, μᾶς ἀρέσουν οἱ κήρυκες τῆς Ἀριστερᾶς παράταξης, οἱ κηρύσσοντες τήν κοινοκτημοσύνη, πού γιά μᾶς εἶναι βίωμα μιᾶς σωστῆς καί ἀληθινῆς ἐκκλησιολογίας. Ἄς προσέξουμε ὅμως ὅτι στήν Ἐκκλησία αὐτή ἡ κοινοκτημοσύνη δέν γίνεται μέ καταναγκασμό, ἀλλά ἐλεύθερα καί εὐχάριστα, γιατί μέ αὐτό ζοῦν οἱ χριστιανοί τήν μεγάλη ἐντολή τῆς ἀγάπης στήν ἀδελφότητα τῆς Ἐκκλησίας. Γι᾽ αὐτό, στήν προαναφερθείσα περικοπή τοῦ ἁγίου Βασιλείου, ὁ μέγας πατήρ, ὁμιλώντας γιά τό θαυμαστό καί παράδοξο πού εἶπε περιγράφοντας τήν μοναστική κοινωνία τῶν ἀδελφῶν, ὅτι ὁ ἕνας «ἔχει πλήρη δουλεία στόν ἄλλον», ἐξηγεῖ ὅτι αὐτήν τήν δουλεία «δέν ἔφερε μέ βία κάποια ἀνάγκη, πού δημιουργεῖ πολλή δυστροπία σ᾽ αὐτούς πού καταναγκάστηκαν σ᾽ αὐτήν, ἀλλά τήν δημιούργησαν μέ χαρά ἀπό μόνοι τους» οἱ κοινοβιάζοντες. Σ᾽ αὐτό ἀκριβῶς, γιά τό θέμα πού ὁμιλοῦμε, ἔχουμε τήν διαφορά μας μέ τήν Ἀριστερά παράταξη, γιατί θέλει ἐκεῖ ὅπου δέν ἀκούγεται ὁ λόγος της περί κοινοκτημοσύνης, νά πίπτει ἡ ράβδος της, νά ἐφαρμόζεται δηλαδή μέ βία τό ἀγαθό τῆς κοινοκτημοσύνης. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως τόν λόγο τοῦ ἁγίου Βασιλείου ὅτι ὁ καταναγκασμός αὐτός καί ἡ βία αὐτή «δημιουργεῖ πολλή δυστροπία σ᾽ αὐτούς πού καταναγκάστηκαν σ᾽ αὐτήν». Καί αὐτό ἔπειτα φέρει τήν ἐξέγερση τῶν πολιτῶν.



7. Δυστυχῶς στήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων καί αὐτῶν ἀκόμη τῶν χριστιανικῶν λαῶν δέν βλέπουμε νά βιώνεται τό περί τῆς ἀγάπης κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, πού δημιουργεῖ τό ὄμορφο κοινοβιακό σύστημα μέ τήν κοινοκτημοσύνη τῶν ἀγαθῶν. Ἀντίθετα βλέπουμε ἐπικρατοῦσα τήν ἀδικία καί μάλιστα βλέπουμε σκληρή ἀδικία, ἡ ὁποία μᾶς παρουσιάζει τό θλιβερό φαινόμενο νά διαχωρίζει τήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων σέ πλούσιους καί φτωχούς, σέ κύριους καί δούλους, σέ δυνάστες καί δυναστευομένους. Αὐτό, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία τό ἐλέγχει ἀπό παλαιά ἤδη μέ τίς δυνατές φωνές τῶν προφητῶν της καί μέ τά δυνατά κηρύγματα στήν συνέχεια τῶν ἀκολουθούντων τήν γραμμή τῶν προφητῶν, τῶν ἁγίων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι μέ θαυμαστή παρρησία καυτηριάζουν τά ἀδικήματα τῶν ἀρχόντων, μή φοβούμενοι τίς ἀπειλές τους.
Λυπᾶμαι γιατί ὁ χρόνος δέν ἐπαρκεῖ νά ἀναπτύξω τό θέμα αὐτό μεταδίδοντας τά κατά τῆς ἀδικίας τῶν βασιλέων κηρύγματα τῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἤ ἀναφέροντας περικοπές ἀπό τά σχετικά κηρύγματα τῶν Πατέρων τῆς ᾽Εκκλησίας μας. Ἤδη ὁ παλαιότερος τῶν προφητῶν, τοῦ ὁποίου κατέχουμε γραπτά κείμενα, ὁ προφήτης Ἀμώς ἐπιτίθεται μέ ὠμή γλώσσα ἐναντίον τῶν γυναικῶν τῶν ἀρχόντων, οἱ ὁποῖες ἐπίεζαν τούς συζύγους τους νά εἶναι καταπιεστικοί στόν λαό, ἀδικοῦντες αὐτόν, ὥστε νά πλουτοῦν καί νά διάγουν αὐτές περισσότερο ἄνετο καί τρυφηλό βίο. Τίς γυναῖκες αὐτές ὁ προφήτης τίς παραβάλλει πρός τίς ἀγελάδες τῆς εὐφόρου περιοχῆς Βασάν, τίς παχειές δηλαδή ἀγελάδες! Ἀκοῦστε, παρακαλῶ, τόν ὠμό ἔλεγχο τοῦ προφήτου κατά τῶν γυναικῶν αὐτῶν:

 

«Ἀκοῦστε τόν λόγο αὐτόν,
σεῖς, ἀγελάδες τῆς Βασάν,
πού κατοικεῖτε στό ὄρος τῆς Σαμάρειας,
σεῖς, οἱ ὁποῖες καταπιέζετε τούς ἀδυνάτους
καί καταθλίβετε τούς πτωχούς,
σεῖς, οἱ ὁποῖες λέγετε στούς (ἄρχοντες) ἄνδρες σας
“φέρε νά πιοῦμε”» (Ἀμ. 4,1)!
Ἡ καταδυνάστευση τῶν πτωχῶν εἶναι τό προσφιλές θέμα τοῦ προφήτου. Πιστεύει ὅτι ὁ Θεός ὅλα σχεδόν μπορεῖ νά τά συγχωρήσει, ἀλλά τήν καταδυνάστευση τῶν πτωχῶν, ὄχι, δέν τήν συγχωρεῖ! Λέγει ὁ προφήτης:
«Τάδε λέγει Κύριος:
Γιά τρεῖς ἁμαρτίες τοῦ Ἰσραήλ,
ἀκόμη καί γιά τέσσερις
δέν θά τιμωρήσω αὐτήν (τήν πράξη).
Ἐπειδή ὅμως πωλοῦν γιά χρήματα τόν δίκαιον
καί τόν πτωχό γιά ἕνα ζευγάρι ὑποδημάτων,
αὐτοί, οἱ ὁποῖοι κατασυντρίβουν τήν κεφαλή τῶν ἀδυνάτων
καί φονεύουν τούς πτωχούς
καί ξαπλώνουν πάνω στά ἐνεχυριασμένα ἐνδύματα (τῶν πτωχῶν),
ἰδού (λέγει ὁ Κύριος) θά σᾶς κάνω νά τρέμετε,
ὅπως τρέμει ἡ ἅμαξα ἡ γεμάτη ἄχυρα.
…………………….
Ἐπειδή καταπατεῖτε τόν ἀδύνατο
καί δῶρα ἀπ᾽ αὐτόν λαμβάνετε
θά κατασκευάσετε μέν οἰκίες ἀπό πελεκητούς λίθους,
ἀλλά δέν θά κατοικήσετε σ᾽ αὐτές.
Θά φυτέψετε ὡραῖα ἀμπέλια,
ἀλλά δέν θά πιεῖτε τό κρασί τους»
(Ἀμ. 2,6-8.13. 5,11)
Πολύ σύντομα ἀναφέρω καί τόν σκληρό πάλι ἔλεγχο τοῦ προφήτου Ἠλία πρός τόν βασιλέα Ἀχαάβ, ὁ ὁποῖος, παρακινηθείς ἀπό τήν σύζυγό του Ἰεζάβελ, ἐφόνευσε τόν πτωχό Ναβουθαί, γιά νά τοῦ πάρει τόν ἀγρό του. Τό ἀνοσιούργημα αὐτό καυτηρίασε ὁ προφήτης, ὁ ὁποῖος γεμάτος ὀργή παρουσιάστηκε μπροστά στόν βασιλέα καί, μέ θαυμαστή παρρησία ἀποκαλώντας τον «δολοφόνο» καί «ἄδικο κληρονόμο», τοῦ προφήτευσε ἐπί λέξει στήν συνέχεια: «Ἐκεῖ πού τά σκυλιά ἔγλειψαν τό αἷμα τοῦ Ναβουθαί, ἐκεῖ τά σκυλιά θά γλείψουν καί τό δικό σου αἷμα» (Γ´ Βασ. 20,19. Ἑβρ. 21,19)! Καί ἀποτεινόμενος στήν βασίλισσα Ἰεζάβελ τῆς εἶπε: «Τά σκυλιά θά σέ καταφάγουν στήν πεδιάδα Γιζρεέλ» (Γ´ Βασ. 20,23. Ἑβρ. 21,23)! Ἡ πρόρρηση αὐτή τοῦ προφήτου ἐξεπληρώθη πράγματι ἀργότερα (Γ´ Βασ. 22,1 ἑξ. Δ´ Βασ. 9,30 ἑξ.).
Τήν γλώσσα αὐτή τοῦ προφήτου Ἠλία τήν βλέπουμε νά ἀναζεῖ στόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος σέ παρόμοια περίπτωση ἤλεγξε μέ ἰσχυρό καί σκληρό πάλι λόγο τήν βασίλισσα Εὐδοξία, στόν ὁποῖον ὅμως σκληρό ἔλεγχο ἀπήντησε καί αὐτή  μέ σκληρό διωγμό κατά τοῦ ἁγίου πατρός, διωγμό πού τοῦ ἐπέφερε τό τέλος τῆς ζωῆς του.8
Ἐπειδή ὁ λόγος ἐδῶ γιά τόν ἔλεγχο κατά τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας, λίαν προσφιλές θέμα στούς ὀπαδούς τῆς Ἀριστερᾶς, θέλω νά ὑπενθυμίσω – νά ὑπενθυμίσω μόνο – τούς θαυμαστούς λόγους τοῦ Μεγάλου Βασιλείου κατά τῶν πλουσίων καί περί τοῦ πλούτου. Κατά τόν ἅγιο πατέρα ὁ πλοῦτος αὐτός καθ᾽ ἑαυτόν δέν ἔχει καμμία ἀξία. Ἀντίθετα ὁ πλοῦτος, μέ τήν ἄνιση κατανομή του, ἔγινε αἰτία ἀνατροπῆς τῆς ἐγκόσμιας τάξεως, ὅπως ἔτσι πάλι δίδασκαν καί πολλοί κοινωνιολογοῦντες Ἕλληνες (Εἰς τήν Ἑξαήμερον Ζ´ 3-5). Κατά τόν ἅγιο Βασίλειο, ἐφόσον τά ἀγαθά τοῦ πλουσίου προέρχονται ἀπό τόν Θεό, ὁ πλούσιος δέν πρέπει νά νοιώθει ὅτι εἶναι κάτοχος τῶν ἀγαθῶν αὐτῶν, ἀλλά «οἰκονόμος»τους (βλ. τήν ὁμιλία του Περί φθόνου 5), ὥστε νά τά ἐπωφελοῦνται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Καί τελικά ὠφελεῖται πνευματικά καί ὁ ἴδιος ὁ πλούσιος, γιατί ὁ «ἐλεῶν πτωχόν δανείζει Θεῷ» (ὁμιλία Εἰς τόν ΙΔ´ Ψαλμόν 5). Ὅταν ὅμως ὁ πλούσιος δέν φέρεται ἔτσι, τότε ὁ Μέγας Βασίλειος τόν ἐλέγχει καί τόν ἀποκαλεῖ «ἅρπαγα», «πλεονέκτη», «ἐκμεταλλευτή τῶν συνανθρώπων του», «τοκογλύφο», κ.ἄ. Ὁ πραγματικά ὀπαδός τοῦ Χριστοῦ πρέπει νά ζεῖ φτωχικά. Μέ τό Εὐαγγέλιο δέν μπορεῖ κανείς νά πλουτίσει. Ἀδύνατον! Ὅποιος τό κάνει αὐτό καί λέγει μάλιστα ὅτι εἶναι χριστιανός, πλανᾶται. Δέν εἶναι σωστός χριστιανός, ἀλλά ὑποκριτής. Πραγματικά, πῶς μπορεῖ νά πλουτίζει ὁ χριστιανός, ἀφοῦ βλέπει γύρω του τόση κραυγαλέα φτώχεια;
Πρός τά παραπάνω ἀναφερθέντα νομίζουμε ὅτι οἱ ὀπαδοί τῆς Ἀριστερᾶς πρέπει νά εἶναι ὄχι ἁπλῶς σύμφωνοι, ἀλλά καί θαυμαστές τῶν ἱερῶν κειμένων τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἴδατε, ἀγαπητοί μας ἀκροατές τῆς Ἀριστερᾶς παράταξης, εἴδατε τί ὡραῖα, ὡραῖα καί ἠχηρά σαλπίσματα κατά τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας τῶν ἀρχόντων, πού ἔχει τό βιβλίο τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἁγία Γραφή καί τά ἱερά πατερικά κείμενα τῆς Ἐκκλησίας; Θά ὠφεληθεῖτε πολύ καί θά ἔχετε σωστές καί ὡραῖες ἐμπνεύσεις, ἐάν τά μελετήσετε.


8. Ἀλλά, ἐπειδή ἐμνημόνευσα τόν ἅγιο Βασίλειο, θέλω πολύ συντόμως νά ἀναφέρω καί ἄλλο λόγο τοῦ ἱεροῦ πατρός, λόγο πολύ ἄμεσα συνδεόμενο μέ τό θέμα μας, γιά νά φανεῖ καί ἐδῶ ἡ συμφωνία τῆς Ἐκκλησίας μέ τήν Ἀριστερά, ἀλλά καί ἡ διαφορά της. Ὁ ἅγιος Βασίλειος ἀσχολεῖται μέ τό θέμα τῆς ἐργασίας, τήν ὁποία ὁ ρωμαϊκός, ἀλλά καί ὁ ἑλληνικός κόσμος, παλαιά ὑποτιμοῦσε καί συνέδεε πάντα μέ τούς δούλους. Σέ ἀντίθεση ὅμως μέ τίς κρατοῦσες ἀντιλήψεις ὁ Βασίλειος τιμᾶ τήν ἐργασία καί τήν κηρύττει ὡς παράγοντα χαρᾶς, ὑγείας καί σωματικῆς καί πνευματικῆς ἰσορροπίας τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά καί ἁρμονίας τῆς κοινωνίας. Ναί! Ἡ ἁρμονία τῆς κοινωνίας εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἰσόρροπης κατανομῆς τῆς ἐργασίας. Ὁ ἅγιος Βασίλειος συνδέει τήν εὐημερία τῆς κοινωνίας μέ τόν τρόπο κατανομῆς τῆς ἐργασίας.
Στά παραπάνω περί ἐργασίας λεγόμενα ἀπό τόν ἅγιο πατέρα τῆς Ἐκκλησία μας συμφωνοῦν ἀσφαλῶς καί οἱ ὀπαδοί τῆς Ἀριστερᾶς. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγει καθαρά:«Ὅποιος δέν θέλει νά ἐργάζεται δέν πρέπει καί νά τρώγει» (Β´ Θεσ. 3,10). Ἄκουσα ὅτι τόν λόγο αὐτόν τόν εἶχαν ἀναρτήσει σέ ὑψηλή πινακίδα στό Κρεμλῖνο, χωρίς ὅμως νά γράφουν ἀπό ποῦ προέρχεται ὁ λόγος αὐτός. Καί ἡ Ἐκκλησία λοιπόν καί ἡ Ἀριστερά παράταξη συμφωνοῦν στό ὅτι ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά ἐργάζεται γιά νά σταθεῖ ἡ κοινωνία. Ἡ διαφωνία ὅμως τῶν δύο αὐτῶν εἶναι στήν διαφορετική θεώρηση τοῦ θέματος περί ἐργασίας. Ἀκοῦστε: Στόν χριστιανό τό «διδόναι» θεωρεῖται πάντοτε μακαριώτερο τοῦ «λαμβάνειν» (βλ. Πράξ. 20,35). Τό «διδόναι» ὅμως προϋποθέτει νά ἔχει κανείς γιά νά προσφέρει. Γι᾽ αὐτό καί ἡ ἐργασία κατά τήν Ἁγία Γραφή γίνεται καί γιά ἕναν ἄλλο ἀκόμη σκοπό: Γιά τήν ἐλεημοσύνη! Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει πρός τούς χριστιανούς τῆς Ἐφέσου: «Ὁ κλέπτης ἄς μήν κλέπτει πλέον, ἀλλά ἄς ἐργάζεται τίμια μέ τά δικά του χέρια, γιά νά μπορεῖ νά δίνει καί σέ ὅποιον ἔχει ἀνάγκη» (4,28). Ἡ ἐργασία λοιπόν κατά τήν Ἐκκλησία δέν ἔχει σκοπό μόνο τήν αὐτοσυντήρηση, ἀλλά καί τήν ἄσκηση τῆς ἀγάπης στούς πτωχούς καί πένητες ἀνθρώπους. Ἀλλά οἱ χριστιανοί, ἐνῶ τιμοῦν τήν ἐργασία καί τήν ἐξασκοῦν μέ προθυμία ὡς θεία ἐντολή, ὅμως δέν τήν θεοποιοῦν, ὥστε νά ὑποβιβάζουν τόν ἄνθρωπο καί νά τόν θεωροῦν ὡς παραγωγικό μέσον. Δέν λέγουν δηλαδή οἱ χριστιανοί ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι στό νά δουλεύει. Τέτοια ἀνθρωπολογία, πού ὑπάρχει σέ κοσμικά συστήματα, δέν ὑπάρχει στήν Ἐκκλησία.


9. Ἐπειδή δέν ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος γιά περισσότερα καί ἤδη ἐξέφυγα τοῦ καθορισμένου γιά τούς ὁμιλιτές χρόνου, λέγω αὐτό τό σύντομο καί τελευταῖο: Ἡ Ἐκκλησία ἀποκρούει τήν ἀθεΐα καί τήν βία. Γι᾽ αὐτό ὁποιοδήποτε πολιτικό σύστημα ἔχει αὐτά τά δύο τό ἐλέγχει καί τό μάχεται. Ναί! Σέ ἄθεο δέν μποροῦμε νά δώσουμε ἐμπιστοσύνη νά μᾶς κυβερνήσει, διότι, ὅπως εἶπε καί ὁ Πολωνός Λέχ Βαλέσσα, «ὁ χωρίς Θεό ἄνθρωπος εἶναι ἐπικίνδυνος»!
Εὐχαριστῶ πού μέ ἀκούσατε.



ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ 


1. Βλ. Π. Μπρατσιώτου, Ἡ κοινωνιολογική σημασία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Θεολογία 1928, σ. 21 ἑξ., ἔνθα καί βιβλιογραφία.
2. Βλ. Jean Claude Larcet, Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, Τόμος Α´, σ. 36, ἔνθα καί πατερικές παραπομπές, Ἔκδοση Ἀποστολικῆς Διακονίας.
3. Βλ. Λεωνίδου Φιλιππίδου, Ἱστορία τῆς ἐποχῆς τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἐξ ἐπόψεως παγκοσμίου καί πανθρησκειακῆς, σ. 605-728. 769-805. Ἀθῆναι 1958.
4. Βλ. Ἰωάν. 15,1-8. Ἐφ. 2,19-22.Ἐφ. 5,25-30. Κολ. 1,18. Ἐφ. 1,22-23..Ρωμ. 12,5. Α´ Τιμ. 3,15.
5.Ἐφεσ. 5,2. Τραλλυαν. 7,2. Φιλιπ. 4.
6. Βλ. Ἰω. Δαμασκηνοῦ, MPG 96,1409D, κ.ἀ.
7. Ὅπ. Παραπ.
8. Βλ. Δημητρίου Σίμου Μπαλάνου, Πατρολογία, σ. 351.
9. Ὅπ. παρ. 1. Πρός πλουτοῦντας 2 κ.ἀ. Βλ. Στυλιανοῦ Παπαδοπούλου, Πατρολογία Β´, σελ. 387. 388.

10. Βλ. Ὅρους κατά πλάτος 37· 39· 42 κ.ἄ. Ὅρους κατ᾽ ἐπιτομήν 121· 143· 144· 145· 146 κ.ἄ. εἰς Πατρολογία Στυλιανοῦ Παπαδοπούλου, τόμ. Β´, σελ. 388. 

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ! Ιανουαρίου 9, 2013

Posted by expaganus in προπαγάνδα, παγανισμός, Βυζάντιο, Θρησκευτική ελευθερία, Ορθοδοξία, κλήρος, μοναχισμός.
Tags: , , , , , , , , , , , , ,
2 Σχόλια

Όταν είδα αυτό το ντοκιμαντέρ δεν πίστευα στα μάτια μου!

Και όπως είπε ένας φίλος, «Αυτές οι αλήθειες που ακούγονται για τον 4ο Βυζαντινό αιώνα και τις διώξεις των Ορθοδόξων, είναι αυτές που αγωνιζόμαστε τόσα χρόνια ν’ ακουστούν ενάντια στον άθλιο και ψευδή λαϊκισμό και τα παραμύθια της Χαλιμάς, με τα οποία έχουν γεμίσει το διαδίκτυο οι νεοπαγανιστές!
 Στο βίντεο έχουμε αυτό που ακριβώς αναφέρει η βιβλιογραφία για την αδυναμία και εγκατάλειψη του παγανισμού, και αντίθετα, τη ζωτικότητα και ορμή της ορθοδοξίας μέχρι αυτοθυσίας.
Η Ορθοδοξία, μετά τους τρεις αιώνες διωγμών και μια σύντομη ανάσα ανεξιθρησκείας επί Μ. Κων/νου, ξαναέπεσε σε διωγμούς μέχρι να έρθει ο Μ . Θεοδόσιος. Κι όμως κατηγορούν την Ορθόδοξη Εκκλησία για διώξεις στον 4ο αιώνα που ήταν ακόμα κυνηγημένη!
Μέγας ο Κω/νος, Μέγας και ο Θεοδόσιος. Ο πρώτος, μας έβγαλε από τους διωγμούς και τη σφαγή των ειδωλολατρών, ο δεύτερος από τους διωγμούς και τη σφαγή κυρίως των Αρειανιστών. Κι όμως, η ορθοδοξία ποτέ δεν αλλοίωσε τους ιερούς κανόνες για να προστατέψει την πίστη, αλλά υπέμεινε τους διωγμούς.
Και όταν μιλούν ειδωλολάτρες και Ιεχωβίτες (δηλ. Αρειανιστές) για απαγορεύσεις, θα πρέπει να τους θυμίζουμε ότι έγιναν απαγορεύσεις από τον Μ. Κων/νο και τον Θεοδόσιο, αλλά όχι σε αθώους, αλλά σε ενόχους που είχαν κατακρεουργήσει την πλειοψηφία της Ορθοδοξίας: πρώτα δίωξαν και έσφαξαν οι ειδωλολάτρες τους Ορθοδόξους επί τρεις αιώνες και μετά τους έσφιξε τα λουριά ο Μ. Κων/νος. Και επίσης, πρώτα δίωξαν και έσφαξαν οι αρειανιστές τους Ορθοδόξους (και μάλιστα επί Ουάλη, μαζί με τους ειδωλολάτρες), και μετά τους έσφιξε τα λουριά ο Μ. Θεοδόσιος.»
Δεν έχω να προσθέσω κάτι φίλες και φίλοι. Ευχαριστώ τον φίλο που μου έστειλε το λινκ και σας αφήνω να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ!
 

ΕΦΤΑΣΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! Δεκέμβριος 18, 2012

Posted by expaganus in προπαγάνδα, παγανισμός, Αστρολογία, Επικαιρότητα, Σύγχρονα προβλήματα, ZEITGEIST.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
add a comment

Ναι, αναδημοσιεύω και πάλι… Καλά Χριστούγεννα! Άρθρο θα ξαναμπει το 2013, μετά το τέλος του κόσμου!

»Ίσως, αγαπητοί αναγνώστες, να έχετε ακούσει ότι ο κόσμος θα τελειώσει το 2012 γιατί τότε σταματάει να μετράει το χρόνο το ημερολόγιο των Μάγιας – συγκεκριμένα το ημερολόγιο «της μεγάλης απαρίθμησης» (Long Count), ένα από τα τρία που είχαν… Μάλιστα, ότι ο κόσμος θα τελειώσει στις 21 Δεκεμβρίου, την Παρασκευή που μας έρχεται, επειδή

«η 21η Δεκεμβρίου είναι η μέρα που λαμβάνει χώρα το Χειμερινό Ηλιοστάσιο και για το 2012 ο Ήλιος θα είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με το κέντρο του γαλαξία μας.

Ο Ισημερινός του Γαλαξία μας και το μονοπάτι του Ηλίου πρόκειται να διασταυρωθούν στις 11.11 π.μ. GMT, στις 21 Δεκεμβρίου 2012. Εκείνο που κάνει το συγκεκριμένο γεγονός να ξεχωρίζει είναι πως αυτή η ευθυγράμμιση του 2012 θα έχει σχέση και με τα πολύ μακρινά αστέρια. Δηλαδή, η ευθυγράμμιση θα είναι δεξιά κατά μήκος όλου του γαλαξία κι αυτή η μετάπτωση των ισημεριών, που πηγαίνει σε έναν πλήρη κύκλο, συμβαίνει, από αστρονομικής πλευράς, μόνο μία και μοναδική φορά κάθε 26.000 χρόνια.»[i]

Βέβαια η ΝΑΣΑ σχολιάζει  τέτοιους ισχυρισμούς ως εξής:

«Δεν υπάρχει καμία ευθυγράμμιση πλανήτη το 2012 ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή μέσα στα επόμενα χρόνια. Στην πραγματικότητα, στα τέλη του 2012 οι πλανήτες είναι διάσπαρτοι σε όλο τον ουρανό! … Πολλές ιστοσελίδες συζητούν την ευθυγράμμιση της Γης και του Ήλιου με το κέντρο του Γαλαξία μας στον αστερισμό του Τοξότη. Αυτό συμβαίνει κάθε Δεκέμβριο, χωρίς κακές συνέπειες, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένουμε το 2012 να είναι διαφορετικό από κάθε άλλη χρονιά.»[ii]

Πάντως κάποιοι που προφανώς ΔΕΝ πιστεύουν ότι το 2012 θα φέρει το τέλος του κόσμου, σίγουρα τρίβουν τα χέρια τους, αφού

«Πάνω σε αυτή την αβεβαιότητα στήθηκε μια ολόκληρη «βιομηχανία» τα κέρδη της οποίας χτυπούν κόκκινο, ειδικά εκεί όπου μεγαλούργησαν οι Μάγια, στην Κεντρική Αμερική.

Κινηματογραφικές ταινίες, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές σειρές με θέμα το τέλος του κόσμου στις 21 Δεκεμβρίου, βιβλία που υπερθεματίζουν και άλλα που αμφισβητούν την έλευση του Αρμαγεδδώνος, είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται η «βιομηχανία» αυτή.

Ασφαλώς από το χορό των δισεκατομμυρίων δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι χώρες της Κεντρικής Αμερικής όπου αναπτύχθηκε ο πολιτισμός των Μάγια. Η κινητικότητα στις περιοχές είναι μεγάλη, ενώ μόνο στο Μεξικό ως το τέλος της χρονιάς αναμένεται να έχουν συρρεύσει 52 εκατ. τουρίστες.

Τα τουριστικά γραφεία πλασάρουν ένα ταξίδι στον θεωρούμενο φυσικό χώρο των Μάγια ως «τελευταία ευκαιρία», ενώ οι Αρχές καθησυχάζουν ότι τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί.»[iii]

Και από την άλλη, η ένωση Μάγια με τον τίτλο «Oxlaljuj Ajpop» κατηγορεί την κυβέρνηση της Γουατεμάλας για απάτη, ψέματα διαστροφή της πραγματικότητας και μετατροπή του λαού των Μάγια σε φολκλόρ με σκοπό το κέρδος, επειδή καλλιεργεί σκόπιμα τον μύθο ότι το ημερολόγιο των Μάγια προβλέπει το τέλος του κόσμου το 2012.[iv] Ενώ ειδικοί επί του πολιτισμού των Μάγια τονίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να συγχρονίσουμε επακριβώς τις ημερομηνίες του ημερολογίου τους με το δικό μας, οπότε αυτό το, κατά τους Μάγια, κομβικό χρονικό σημείο μπορεί να έχει ήδη περάσει ή να έρθει δεκαετίες αργότερα.[v]

Ας δούμε όμως με κάποιες παραπάνω λεπτομέρειες, την προέλευση της τόσο επικερδούς «προφητείας των Μάγιας», στο άρθρο «Πώς η «Αποκάλυψη των Μάγιας» προήλθε από ένα Νεοεποχίτικο «ταξίδι με μαγικά μανιτάρια».

Η «προφητεία» αυτή δεν πηγάζει καθόλου από τους Μάγιας – ούτε χρονολογείται προ χιλιετίας.
Οι πεποιθήσεις προέρχονται από δύο Νεοεποχίτικα βιβλία των δεκαετιών του ’70 και ’80.

Τα δύο βιβλία προβλέπουν μια κατάληξη τόσο σουρεαλιστική, όσο μια «αναβάθμιση» της ανθρώπινης συναίσθησης από ένα πνεύμα από τον έβδομο αιώνα. Η ίδια η ημερομηνία προέρχεται από μια προφητεία που βασίζεται σε ένα «ταξίδι» με μαγικά μανιτάρια. (Σημείωση Expaganus: Κοινώς, κάποιος έφαγε παραισθησιογόνα μανιτάρια και εμπνεύστηκε την ‘προφητεία’ από τις παραισθήσεις που είδε μετά).

«Η 21η Δεκεμβρίου θα είναι απλώς άλλο ένα πρωινό Παρασκευής» είπε ο Άντριου Ουίλσον, Βοηθός Διευθυντής Κοινωνικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο του Ντέρμπυ. «Το 1987 ένας χίπυ γκουρού ονόματι Χοσέ Αργκέλ συνέδεσε την ημερομηνία με το ημερολόγιο των Μάγιας στο βιβλίο του με τίτλο «Ο Παράγοντας Μάγια».  Όμως επρόκειτο για μια καταργημένη μορφή του ημερολογίου, που είχε να χρησιμοποιηθεί από το έτος 1100 μ.Χ.»

«[Ο Αργκέλ] δήλωνε πως ήταν αγωγός διαφόρων πνευμάτων, συμπεριλαμβανομένου του πνεύματος ενός βασιλιά των Μάγια από τον έβδομο αιώνα. Εκείνος είχε προείπει για μια ‘μετατόπιση στην ανθρώπινη συναίσθηση’ – μια μαζική διαφώτιση».
Η δε συγκεκριμένη ημερομηνία της 21ης Δεκεμβρίου πρωτοεμφανίσθηκε σε ένα προηγούμενο έργο – ένα βιβλίο του 1975 γραμμένο από τον Τέρενς Μακέννα, έναν συγγραφέα που έγινε γνωστός από τις περιγραφές του για τους «μηχανικούς καλικάντζαρους» που έβλεπε όσο ήταν κάτω από την επήρεια ναρκωτικών.
Η ημερομηνία εμφανίσθηκε στην προφητεία «Χρονική Στιγμή Μηδέν» του Μακέννα και βασίσθηκε στα μαθηματικά του ίδιου του Μακέννα, την Κινεζική μαντική «I Ching», και ένα ταξίδι με μαγικά μανιτάρια.
Ο Μακέννα αργότερα γνώρισε τον Αργκέλ και οι δυο τους έγιναν –σύμφωνα με τον Ουίλσον– τμήμα ενός κύκλου Νεοεποχιτών συγγραφέων που ο ένας παρέπεμπε στα έργα του άλλου, δίνοντας έτσι στην «προφητεία» έναν αέρα πειστικότητας.

 «Η σημαντικότητα της 21ης Δεκεμβρίου 2012 σε κύκλους της Νέας Εποχής προέκυψε από το έργο του ‘εθνοβοτανιστή’ Τέρενς Μακέννα, καθώς ταξίδευε βαθειά μέσα στον Αμαζόνιο την δεκαετία του ‘70» είπε ο Ουίλσον.  «Οι υπολογισμοί του για ένα ‘κύμα μηδενισμού του χρόνου’ πρότεινε πως ο κόσμος θα βίωνε μια τεράστια αλλαγή την 21η Δεκεμβρίου.»
«Ο Αργκέλ, που διατηρούσε ένα διαχρονικό ενδιαφέρον για τα πνευματιστικά των Ιθαγενών Αμερικανών, είχε εμπνευσθεί από το έργο του Μακέννα.  Έκανε δημοφιλή την ημερομηνία αυτή στους νεοεποχίτικους κύκλους του, με το να την συσχετίσει με το ‘ημερολόγιο μεγάλης απαρίθμησης’ των Μάγια.»
«Καθώς εξελίχθηκε η πεποίθηση αυτή, συσχετίσθηκε και με άλλες, πιο εξωφρενικές προβλέψεις – όπως την ιδέα πως η Γη θα χτυπηθεί από έναν ανεξέλεγκτο πλανήτη ονόματι ‘Νιμπίρου’, ή πως θα την καταπιεί μια μαύρη τρύπα.»

«Δεν υπάρχει κάποιο κεντρικό πιστεύω», είπε ο Ουίλσον. «Ποικίλει, από την ιδέα πως ίσως μετακινηθούν οι μαγνητικοί πόλοι, μέχρι την ιδέα ενός ‘γαλαξιακού συμβουλίου’ που θα επισκεφθεί την Γη.  Δεν υπάρχει μία, ξεκάθαρη ιδέα. Απλώς καθρεφτίζει τα νεοεποχίτικα πιστεύω από τα οποία προέρχεται.»

«Εχει γίνει μέρος πολλών θρησκευτικών κινημάτων.  Για παράδειγμα, η ‘Γαλαξιακή Ομοσπονδία του Φωτός’ πιστεύει πως ο πλανήτης ‘Χ’ θα περάσει πολύ κοντά από την Γη το 2012, προκαλώντας μια βαθειά μεταμόρφωση στην ανθρώπινη ζωή πάνω στην Γη.»

«Αυτό που έχουν κοινό – αυτή, καθώς και οι άλλες αποκαλυπτικές ημερομηνίες μέσα στα νέα θρησκευτικά κινήματα – είναι πως συχνά προβλέπουν ότι τα γεγονότα θα συμβούν μέσα στα χρόνια ζωής του πιστού, κάνοντας τα πιστεύω τους επείγοντα και σημαντικά», είπε ο Ουίλσον.

«Όμως, ο περισσότερος κόσμος που πιστεύει στην σημασία της 21ης Δεκεμβρίου 2012 έχει μετριάσει τις προβλέψεις αυτές περί αποκάλυψης, και αντ’ αυτού, πιστεύει πως σηματοδοτεί κάποια σημαντική αλλαγή στην ανθρωπότητα.  Τώρα, όσο για το αν πρόκειται για αλλαγή στον πολιτισμό ή για ένα παγκόσμιο γεγονός – οι περισσότεροι που πιστεύουν σε κάποια αποκάλυψη δεν θα προετοιμάζονται για ένα γήινο τέλος, αλλά θα προσδοκούν κάποια επικείμενη μεταμόρφωση.»
«Πολλοί άνθρωποι προσβλέπουν στην ιστορία αυτή για καθησυχασμό – είτε για το οικονομικό κλίμα, ή ακόμα, για τους φόβους που έχουν παραδείγματος χάριν για τον Μεγάλο Επιταχυντή Μορίων Hadron.»

«Αυτό που έχει εκλαϊκευθεί είναι όλα τα δραματικά στοιχεία – εγώ πάντως σίγουρα θα κάνω τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια μου όπως πάντα και εφέτος.»

Η εργασία του Ουίλσον, «From Mushrooms to the Stars» («Από τα μανιτάρια sτα άστρα»), θα κυκλοφορήσει από τον εκδοτικό οίκο Ashgate το 2013.»[vi]

Αυτά λοιπόν για τα πνεύματα των αρχαίων βασιλιάδων και τα παραισθησιογόνα μανιτάρια, που έκαναν κάποιους να δουν άστρα – αλλά και χρήματα.

Σχετικά με τις «πιο εξωφρενικές προβλέψεις – όπως την ιδέα πως η Γη θα χτυπηθεί από έναν ανεξέλεγκτο πλανήτη ονόματι ‘Νιμπίρου’, ή πως θα την καταπιεί μια μαύρη τρύπα» η σχετική σελίδα της ΝΑΣΑ είναι πραγματικά πολύ χρήσιμη: http://astrobiology2.arc.nasa.gov/ask-an-astrobiologist/intro/nibiru-and-doomsday-2012-questions-and-answers

Από εκεί μεταφέρω το απλό επιχείρημα ότι ο ισομεγέθης με τη γη πλανήτης Νιμπίρου ή Χ, ο οποίος θα μας χτυπήσει μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, πολύ απλά δεν υπάρχει, γιατί αν υπήρχε και ήταν τόσο κοντά μας ώστε να μας χτυπήσει σε λίγες μέρες, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ η ΝΑΣΑ ήθελε να το κρύψει για να μην δημιουργηθεί πανικός, θα τον είχαν εντοπίσει τόσο επαγγελματίες, όσο και ερασιτέχνες αστρονόμοι… Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περισσότεροι από 100.000 σε ολόκληρο τον κόσμο και είναι λίγο απίθανο η ΝΑΣΑ να τους ελέγχει όλους…

Αν θέλετε να δείτε πόσες ακόμα φορές και από πόσες διαφορετικές ομάδες προβλέφθηκε το τέλος του κόσμου, και θυμάστε μόνο τους Μάρτυρες του Ιεχωβά που είναι βετεράνοι στο είδος αυτό, κάντε κλικ εδώ.

Να συμπληρώσουμε στις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες του κειμένου, ότι σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο Ρέημοντ Φραντς, πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά, κάποιοι που κήρυτταν «σύντομη καταστροφή του Κόσμου» από τον… Ιεχωβά Θεό, προφανώς δεν τις πίστευαν κι οι ίδιοι… Αφού στα μέσα της δεκαετίας του 1940, κι ενώ η οργάνωση δίδασκε ότι ο κόσμος θα καταστρεφόταν πολύ σύντομα, ο αντιπρόεδρος Φρεντ Φραντς δήλωνε σε τοπική συνάθροιση του Ντητρόιτ ότι στο Μπρούκλυν δεν περίμεναν να κλείσουν, και «όποιος ήθελε να στείλει συνδρομή για το περιοδικό ‘Σκοπιά’ δεν χρειαζόταν να στείλει για έξι μήνες μόνο – μπορούσε να στείλει για έναν ολόκληρο χρόνο ή για δύο χρόνια, αν ήθελε’!»[vii]
Όμως, στο παραπάνω κείμενο του Γραφείου Αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας δεν υπάρχουν μόνο απαρίθμηση ψευδοπροφητών. Υπάρχει και η χριστιανική απάντηση σε όλες αυτές τις – πολύ επικερδείς για κάποιους – ψευδοπροφητείες:

«Μελετώντας την Ορθόδοξη διδασκαλία για τα έσχατα μπορούμε να πούμε:

1ον. Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να υπολογίσει πότε ακριβώς θα γίνει το τέλος του κόσμου.

Mόνο ο Θεός Πατέρας γνωρίζει την ημέρα και την ώρα που θα συμβεί ( Ματθ. κεφ. 24, στίχ. 36 και 42-44). Το ίδιο επαναλαμβάνει και ο απόστολος Παύλος (Α΄ Θεσσ. 5, 2-4).

Επομένως όποιος ορίζει ημερομηνίες είναι απατεώνας.

2ον. Ο Ιησούς Χριστός, όταν Τον ρώτησαν οι μαθητές Του, απάντησε ότι το τέλος θα έρθει απρόσμενα, όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα.

Επομένως θα πρέπει να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, με πνευματική αφύπνιση και επαγρύπνηση.

3ον. Πριν το τέλος θα υπάρξουν «σημεία», που θα προσανατολίσουν τους χριστιανούς όχι στο πότε ακριβώς θα γίνει, αλλά ότι πλησιάζει.

4ον. Το τέλος του κόσμου δεν θα είναι  τέλος, αλλά η «Ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής» (Πράξεις , 2, 20), με γεγονότα που λαχταρούν από τα βάθη της καρδιάς τους οι χριστιανοί από την αρχή του χριστιανισμού!

—  Θα επιστρέψει ο Χριστός γεμάτος φως και συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους (Ματθ. κεφ. 25, 31).

—  Θα γίνει η ανάσταση όλων των νεκρών! (κατά Ιωάννην, κεφ. 5, στίχ. 25. Α΄ Θεσσ. 4, 16. Αποκάλυψις 20, 11-13, κ.λ.π.).

—  Θα νικηθεί τελείως το κακό,

—   θα πάψει ο θάνατος και θα ανατείλει η αιώνια ημέρα του παραδείσου (Αποκάλυψις, κεφ. 21-22).

—  Δεν πρέπει λοιπόν να περιμένουμε το τέλος με φόβο, αλλά με χαρά.

—  Ο απόστολος Παύλος δίνει τον τρόπο αντιμετώπισης κάθε δυσκολίας « Πάντοτε χαίρετε, ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε,  ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ εἰς ὑμᾶς.» (Α’ Θεσ.ε’,16-18)

—   Η ίδια η Αποκάλυψη τελειώνει με την προσευχή «Ναι, έλα, Κύριε Ιησού» (Αποκ.κβ’20)

Αλλά πριν το τέλος, θα έρθει η μέρα της δικής μας συνάντησης με τον Ιησού. Θα είμαστε έτοιμοι να Τον αντικρίσουμε;

Και φυσικά η ετοιμασία που θέλει ο Χριστός από εμάς δεν είναι μάσκες οξυγόνου, καταφύγια και αποθήκες τροφίμων.

—  Στην Ορθοδοξία  λοιπόν δεν φοβόμαστε το «τέλος».

—  Δεν ψάχνουμε για τον αντίχριστο αλλά αναζητούμε με λαχτάρα το Χριστό

—  Εδώ  δεν υπάρχει κανένας κακός Θεός που να απειλεί  με ποτάμια αιμάτων

—  Εδώ δεν περιμένουμε κανένα «τέλος».

—  Περιμένουμε το Χριστό.»[viii]

Καλά Χριστούγεννα λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες.»


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[i] http://www.romioi.com/2012/12/blog-post_8985.html

[ii] http://astrobiology2.arc.nasa.gov/ask-an-astrobiologist/intro/nibiru-and-doomsday-2012-questions-and-answers/

[iii] http://www.romioi.com/2012/12/blog-post_8985.html

[iv] http://news.discovery.com/human/mayans-pissed-off-about-doomsday-diceit-121026.html

[v] http://astrobiology2.arc.nasa.gov/ask-an-astrobiologist/intro/nibiru-and-doomsday-2012-questions-and-answers/

[vi] http://uk.news.yahoo.com/mayan-apocalypse-2012–how-predictions-came-from-new-age-magic-mushroom-trip-130852054.html

[vii] «Κρίση συνείδησης» του Ρέημοντ Φραντς, εκδ. Μυριόβιβλος, σελ. 33.

[viii] «Το ‘τέλος’ του κόσμου και η απάτη σε βάρος του κόσμου», Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς – Γραφείο Επί Των Αιρέσεων.

Πηγή: http://www.maria-dimitriadou.info/telos-kosmou.htm

Μήπως περιμένουμε το τέλος του κόσμου το Δεκέμβριο του 2012; Δεκέμβριος 16, 2012

Posted by expaganus in Αστρολογία, Επικαιρότητα, Ορθοδοξία, Σύγχρονα προβλήματα, ZEITGEIST.
Tags: , , , , ,
add a comment

Και πάλι αναδημοσιεύω, ο τεμπέλαρος…

Μήπως περιμένουμε το τέλος του κόσμου το Δεκέμβριο του 2012;

 

Φωτο από το ενδιαφέρον (τουλάχιστον) άρθρο Το κρυφό μήνυμα της ταινίας «2012»

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Καθώς πλησιάζουμε στο Δεκέμβρη του 2012, σίγουρα αυξάνει η ανησυχία των ανθρώπων που, επηρεασμένοι από κείμενα, ρεπορτάζ και ταινίες, θεωρούν πιθανό να συμβεί τότε μια παγκόσμια καταστροφή.

Όμως για το τέλος του κόσμου δε μιλούν μόνον οι προφητείες των Μάγιας ή άλλων αρχαίων πολιτισμών. Εμείς, οι χριστιανοί, έχουμε επίσης μια προφητεία που δίνει αξιόπιστα και σημαντικά στοιχεία γι’ αυτό το θέμα. Η αξιοπιστία της έχει τεκμηριωθεί από τους χιλιάδες αγίους όλων των αιώνων, που ενώθηκαν με το Θεό, είδαν με τα μάτια τους τα μυστήρια του ουρανού και απόχτησαν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όχι μόνο οι ψυχές τους μετά το θάνατο, αλλά ακόμη και πριν πεθάνουν.

Τέτοιοι άγιοι υπήρξαν και στο τέλος του 20ού αιώνα, όπως οι μεγάλοι Γέροντες Παΐσιος ο Αγιορείτης, Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, Ιάκωβος Τσαλίκης, Κλεόπας Ελίε της Ρουμανίας, Σωφρόνιος του Έσσεξ κ.π.ά. Όλοι αυτοί έχουν άποψη για τη ζωή και το θάνατο, την αιωνιότητα, το Θεό και την Αλήθεια, την τελειότητα του ανθρώπου και το τέλος του κόσμου – και η άποψή τους δεν είναι λιγότερο αξιόπιστη και υπολογίσιμη από την άποψη των Μάγιας ή οποιουδήποτε άλλου. Θα λέγαμε, μάλιστα, ότι είναι πολύ περισσότερο αξιόπιστη και υπολογίσιμη, γιατί είναι άνθρωποι της εποχής μας, ενώ οι Μάγιας και οι άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί δε βλέπουμε να έχουν αντίστοιχους θεοφόρους αγίους στις μέρες μας, και, αν έχουν, μοιάζουν περισσότερο με μάγους παρά με αγίους.

Κλικ εδώ

Οι πνευματικές εμπειρίες των προφητών και διδασκάλων των διαφόρων θρησκειών είναι γνωστές και μελετημένες από τους αγίους διδασκάλους του χριστιανισμού, που τις έχουν αξιολογήσει προσεχτικά και ξεπεράσει με τη δική τους υπέρτατη εμπειρία της θέωσης, δηλαδή της ένωσης με τον Τριαδικό Θεό εν Χριστώ. Τις έχουν αξιολογήσει επίσης με την πνευματική επιστήμη της διάκρισης των πνευμάτων – και της αξιολόγησής τους, αν είναι αγαθά ή σκοτεινά – επιστήμης που λείπει από όλες τις άλλες παραδόσεις εκτός της Ορθοδοξίας.

Με τον ίδιο τρόπο οι ορθόδοξοι άγιοι έχουν αξιολογήσει με αγάπη αλλά και μεγάλη προσοχή τις απόψεις, καθώς και τις πνευματικές εμπειρίες των χριστιανών που είναι μέλη διαφόρων αιρέσεων, οι οποίες εμφανίστηκαν στην πορεία του χρόνου και διαφοροποιήθηκαν από τις αρχαίες χριστιανικές ρίζες, τις οποίες ακολουθεί η Ορθοδοξία. Τέτοιες αιρέσεις είναι ο καθολικισμός (παπισμός), ο προτεσταντισμός, ο πεντηκοστιανισμός και οι «αναγεννημένοι» χριστιανοί, οι «προ-χαλκηδόνιες» Εκκλησίες [«Ανατολικές (Oriental) Ορθόδοξες Εκκλησίες»] κ.ά.

Η προφητεία που έχουμε για το τέλος του κόσμου περιέχεται στην Αγία Γραφή [«Ν»: μπορείτε να δείτε, ανά βιβλίο, Παλαιά Διαθήκη & Καινή Διαθήκη για τις παραπομπές που ακολουθούν]. Είναι γνωστές οι αναφορές της Αποκάλυψης του αγίου Ιωάννη, αλλά ανάλογες αναφορές κάνει και ο Ιησούς Χριστός στο Ευαγγέλιο (π.χ. κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφ. 24 και 25), ο απόστολος Παύλος (π.χ. Α΄ προς Θεσσαλονικείς, κεφ. 4 και 5), ο απόστολος Πέτρος (Β΄ επιστολή Πέτρου, κεφ. 3) κ.λ.π.

Από τα στοιχεία που δίνουν οι παραπάνω, συμπεραίνουμε τα εξής:

1) Είναι αδύνατο να υπολογίσουν οι άνθρωποι πότε ακριβώς θα γίνει το τέλος του κόσμου. Ο Ιησούς Χριστός, όταν Τον ρώτησαν οι μαθητές Του, απάντησε ότι το τέλος θα έρθει απρόσμενα, όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα, και μόνο ο Θεός Πατέρας γνωρίζει την ημέρα και την ώρα που θα συμβεί (π.χ. Ματθ. κεφ. 24, στίχ. 36 και 42-44). Το ίδιο επαναλαμβάνει και ο απόστολος Παύλος (Α΄ Θεσσ. 5, 2-4). Άρα δεν πρέπει να περιμένουμε μια συγκεκριμένη ημέρα ή χρονιά «το τέλος», αλλά να είμαστε έτοιμοι όλη μας τη ζωή.

2) Το τέλος του κόσμου δεν θα είναι καθόλου τέλος, αλλά η «Ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής» (Πράξεις των αποστόλων, 2, 20), με γεγονότα που λαχταρούν από τα βάθη της καρδιάς τους οι χριστιανοί από την αρχή του χριστιανισμού! Θα επιστρέψει ο Χριστός γεμάτος φως και συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους (Ματθ. κεφ. 25, 31). Θα γίνει η ανάσταση όλων των νεκρών! (κατά Ιωάννην, κεφ. 5, στίχ. 25. Α΄ Θεσσ. 4, 16. Αποκάλυψις 20, 11-13, κ.λ.π.). Θα νικηθεί τελείως το κακό, θα πάψει ο θάνατος και θα ανατείλει η αιώνια ημέρα του παραδείσου (Αποκάλυψις, κεφ. 21-22).
Δεν πρέπει λοιπόν να περιμένουμε το τέλος με φόβο, αλλά με χαρά, όπως οι πρώτοι χριστιανοί (η ίδια η Αποκάλυψη τελειώνει με την προσευχή «Ναι, έλα, Κύριε Ιησού»).

Πριν το τέλος θα συμβούν συμφορές (Ματθ. κεφ. 24, Πράξεις 2, 19-21), θα αλλάξει η μορφή του κόσμου (Β΄ Πέτρ. 3, 7-13), αλλά «όποιος επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί» (Πράξεις, ό.π.), καινούργιοι ουρανοί και καινούργια γη θα έρθουν, όπου θα κατοικεί η δικαιοσύνη (Β΄ Πέτρου, ό.π.) και στην αιώνια αυτή βασιλεία του Φωτός, όπου «ήλιος και φεγγάρι της θα είναι ο ίδιος ο Θεός», δε θα υπάρχει πόνος και δάκρυ, ούτε θα μπορεί να μπει κανένα κακό (Αποκάλυψις, κεφ. 21-22).

Ο Χριστός ανάμεσα στους αγίους και τους αγγέλους

3) Πριν το τέλος θα υπάρξουν «σημεία», που θα προσανατολίσουν τους χριστιανούς όχι στο πότε ακριβώς θα γίνει, αλλά ότι πλησιάζει. Το κυριότερο από αυτά τα σημεία θα λέγαμε ότι είναι ο Αντίχριστος, το Θηρίο, ο «άνθρωπος της αμαρτίας» (Αποκάλυψις, κεφ. 13, Β΄ προς Θεσσαλονικείς, κεφ. 2), που θα πείσει σχεδόν όλους τους ανθρώπους να τον λατρέψουν και θα καταδιώξει ανελέητα όσους αρνηθούν (επειδή θα λατρεύουν τον αληθινό Θεό), οι οποίοι θα γίνουν μάρτυρες και άγιοι (Αποκάλ. 20, στίχ. 4).

Ο Αντίχριστος δε φαίνεται να έχει έρθει ακόμη – τα επτά έτη της βασιλείας του, που προφητεύονται, οι δύο προφήτες που θα τον αντιμετωπίσουν, ο μεγάλος πόλεμος που θα τον ρίξει από την εξουσία, δεν έχουν ακόμη συμβεί. Πώς λοιπόν «ήρθε το τέλος»;

Κλικ εδώ & εδώ

Ίσως το τέλος είναι κοντά. Ίσως το ανακάτεμα των θρησκειών που προκαλεί με πονηριά το λεγόμενο «κίνημα της new age πνευματικότητας», με τη μόδα της γιόγκα, της αστρολογίας, των παραψυχολογικών δυνάμεων και τόσων άλλων δοξασιών από τις ειδωλολατρικές θρησκείες όλων των λαών (από το βουδισμό, το ζεν, τον ινδουισμό, μέχρι τους Ινδιάνους, τους αρχαίους Αιγυπτίους ή τους αρχαίους Έλληνες, τους δρυΐδες, τις μάγισσες κ.λ.π.), όλα αυτά ίσως είναι ένα τέχνασμα από σκοτεινούς κύκλους για να καλλιεργήσουν το έδαφος για τη λατρεία του Αντίχριστου. Ίσως ακόμη και όλα όσα λέγονται για «το τέλος» που «θα γίνει το 2012» να είναι ένα κόλπο για να παραπλανήσουν πολλούς, από εκείνους που δεν πιστεύουν πια στο Χριστό, αλλά μπερδεμένοι ψάχνουν την αλήθεια σε ειδωλολάτρες «προφήτες», παράξενες μεθόδους «πνευματικής εμπειρίας» ή «τελειότητας» και εξωτικές θρησκείες. Ίσως ο Αντίχριστος είναι κοντά (ίσως και όχι, γιατί μπορεί να έρθει άλλη εποχή, πιο ταιριαστή στην Αποκάλυψη), αλλά δεν τον είδαμε ακόμη. Μην ανησυχείς, λοιπόν: δεν περιμένουμε το τέλος του κόσμου φέτος ή του χρόνου.

4) Ο Χριστός όμως, και οι άγιοι μαθητές Του, προφήτεψαν και την εμφάνιση απατεώνων, ψευτοπροφητών και ψευτο-Χριστών, που θα ξεγελάσουν τον κόσμο εμφανίζοντας συχνά και υπερφυσικές δυνάμεις, μιλώντας για το τέλος, για «αλήθεια και σωτηρία», αλλά θα λένε ψέματα και θα στρέψουν τους δυστυχείς ανθρώπους σε άλλες κατευθύνσεις, απομακρύνοντάς τους από το Χριστό, κάνοντάς τους να χάσουν την αλήθεια και τη σωτηρία! (π.χ. Ματθ. 24, 23-26).

Μήπως αυτοί που σου μιλάνε για «το τέλος», δίνοντας συγκεκριμένη ημερομηνία και βάζοντας στην καρδιά σου πανικό και απελπισία (αλλά δε μιλάνε καν για τον ερχομό του Χριστού, την ανάσταση των νεκρών και τον παράδεισο, που θα συνοδεύσουν το «τέλος»), είναι τέτοιοι ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και σου στήνουν παγίδα;

Αν θέλεις τη γνώμη μας, μην τους πιστεύεις. Σου έχουμε ήδη δώσει αρκετές παραπομπές στην Αγία Γραφή, που μπορείς να ερευνήσεις και να βγάλεις ο ίδιος τα συμπεράσματά σου.

Εμείς, στην Ορθόδοξη Εκκλησία – την αρχαία πίστη των χριστιανών, την πίστη των αγίων – δεν περιμένουμε το τέλος του κόσμου το 2012! Αλλά περιμένουμε κάθε στιγμή της ζωής μας το Χριστό, τον Οποίο θα συναντήσουμε έτσι κι αλλιώς τη στιγμή του θανάτου μας, που μπορεί να είναι σήμερα ή αύριο. Το «τέλος» θα έρθει όταν Εκείνος θέλει και το περιμένουμε με χαρά, γιατί θα αναστηθούμε μαζί με όλους τους νεκρούς, όλων των λαών, όλων των εποχών.

Υπέροχη εικόνα του Ιησού Χριστού, από εδώ

Αλλά πριν το τέλος, θα έρθει η μέρα της δικής μας συνάντησης με τον Ιησού. Θα είμαστε έτοιμοι να Τον αντικρίσουμε;
Είμαστε έτοιμοι για σήμερα, αν είναι να φύγουμε σήμερα; Είσαι έτοιμος για σήμερα, αν είναι να «φύγεις» σήμερα, αδελφέ μας; Τους δικούς σου, τα παιδιά σου, τους φίλους σου, τους ετοίμασες; Δεν ξέρουμε πότε είναι η μέρα ή η στιγμή. Είναι εύκολο ν’ αρρωστήσω. Είναι εύκολο να πάθω ένα θανατηφόρο ατύχημα. Ο θάνατος τι θα είναι για μένα; Χαρά ή αιώνια καταδίκη;

Το λέμε αυτό, γιατί το Φως του Θεού δεν θα το αντικρίσουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Όσοι το δουν μέσα από την παραμόρφωση του εγωισμού, της κακίας, του μίσους ή ακόμη και της απιστίας, θα το νιώσουν ως πυρ – αυτό είναι το σκότος το εξώτερον και το πυρ της κόλασης, για το οποίο μιλάει και ο Χριστός (π.χ. Ματθ. κεφ. 25) και η Αποκάλυψη (κεφ. 14, στίχ. 10-11. κεφ. 20, στίχ. 10) και οι άγιοι διδάσκαλοι του χριστιανισμού γενικώς.

Αν φοβάσαι το «τέλος», έλα στην Ορθοδοξία. Εδώ δεν περιμένουμε κανένα «τέλος». Περιμένουμε το Χριστό. Εδώ επίσης δεν υπάρχει κανένας σαδιστής Θεός που απειλεί τους φουκαράδες ανθρώπους με την τιμωρία της κόλασης, αλλά ένας δρόμος πολλοί τον έχουν βαδίσει και έχουν ενωθεί με το Θεό. Υπάρχει η βοήθεια του Θεού, για να Τον δούμε ως Φως και όχι ως πυρ, η βοήθεια που Εκείνος προσφέρει σε όποιον θέλει ν’ αγωνιστεί για να καθαρίσει την καρδιά του και να είναι έτοιμος να Τον αντικρίσει.

Δε μιλάμε με ωραία λόγια (όπως ακούμε άλλους), δεν κάνουμε κόλπα. Μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας και, από εκεί και πέρα, ας αποφασίσει καθένας μόνος του.
Εμείς δεν είμαστε «ήδη σωσμένοι», αλλά καλούμαστε ν’ αγωνιζόμαστε κάθε στιγμή ενάντια στις πτώσεις μας, στα λάθη, τις αδυναμίες και τα πάθη μας. Ο Χριστός είναι ο οδηγός μας και οι άγιοι είναι τα πρότυπά μας. Εκείνοι μας διδάσκουν με αγάπη και τον τρόπο να γινόμαστε ένα μαζί Του και με όλους τους ανθρώπους, ακόμα και με όλα τα όντα – όπως έχουν γίνει ένα εκείνοι, και σ’ αυτή τη ζωή και στην αιωνιότητα.

Εδώ υπάρχει η ελπίδα, εδώ υπάρχει η αλήθεια, εδώ είναι ο προθάλαμος για την αιωνιότητα κι όχι για κάποιο «τέλος του κόσμου», σήμερα ή αύριο.
Ψάξε το, αν θέλεις. Ερεύνησε την Καινή Διαθήκη, μάθε για τους αγίους, μάθε για το νόημα και την ουσία της Ορθοδοξίας. Και κάνε ό,τι θέλεις, αδελφέ μας. Είσαι ελεύθερος. Ή μάλλον, για να το πούμε σωστότερα, με τη χάρη του Θεού, γίνε ελεύθερος.

Πηγή: http://o-nekros.blogspot.gr/2012/09/2012.html

Γίνεται να σβήσει ο Έλληνας από αυτόν τον πλανήτη; Νοέμβριος 16, 2012

Posted by expaganus in σκάνδαλα, Επικαιρότητα, Σύγχρονα προβλήματα.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
add a comment
Το διάβασα και το αναδημοσιεύω:

Μπορεί να σβήσει ο Έλληνας από αυτόν τον πλανήτη;

Μια φίλη μου έστειλε ένα κείμενο «του Γάλλου λογοτέχνη Ζαν Ρισπέν (Jean Rispen). Το παραθέτω:
«Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…»
1. Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.
2. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.
3. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη…
Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.
1. Από την ιατρική σας, την… … φαρμακευτική σας.
2. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα)
3. Από την φυσική σας, χημεία
4. Από την αστρονομία σας
5. Από την πολιτική σας
6. Από την καθημερινότητα σας.
Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε…
Θα πείτε «δεν γίνεται«.
Πολύ σωστά, γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μια πρόταση! Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…

Η πρόκληση πάντως ισχύει.»

Όταν πρωτοδιάβασα αυτό το καλογραμμένο κείμενο που απευθύνεται τόσο στη λογική, όσο και στο συναίσθημα συγκινήθηκα, σαν απόγονος των ανθρώπων που δημιούργησαν τη Φιλοσοφία και τόσα άλλα που αναφέρονται σ’ αυτό… Ειλικρινά θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Ζαν Ρισπέν για το χρόνο και την ενέργεια που αφιέρωσε να το γράψει. Μετά από λίγο όμως εξοργίστηκα. Γιατί; Επειδή η προσφορά των Ελλήνων ασφαλώς δεν μπορεί να σβήσει, όμως οι ίδιοι οι Έλληνες μπορούμε… Και μπορούμε, επειδή μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας:

Φωνάζουμε και διαμαρτυρόμαστε, ότι μας πνίγουν οι παράνομοι μετανάστες… Όμως βασικός λόγος που βρίσκονται εδώ οι παράνομοι μετανάστες είναι η υποκρισία και η φιλαργυρία μας. Δυστυχώς θέλαμε ανθρώπους να δουλεύουν ανασφάλιστοι και με λίγα λεφτά, και δεν σταματάμε να το κάνουμε όπως μπορείτε να δείτε από τους σχετικούς ελέγχους του ΙΚΑ!

Ακόμα, πολλοί παράνομοι μετανάστες ήρθαν με σκοπό να πάνε από δω σε άλλες χώρες της Ευρώπης, καθώς η δική μας χώρα έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι χάρη στα δυο μεγάλα κόμματα που ο μέσος Έλληνας ψηφίζει τόσα χρόνια συστηματικά… Σίγουρα οι Τούρκοι λαθρέμποροι έχουν την επιχείρηση με την παράνομη μετανάστευση για χρυσωρυχείο – και όχι μόνο, αφού παλιότερα που είχαμε ναρκοπέδια ξαμολούσαν τους μετανάστες εκεί για να σκοτώνονται και να βλέπουν αυτοί πού είναι οι νάρκες… Όμως, δεν ήταν Τούρκοι αυτοί που υπονόμευσαν το στρατό στα ελληνικά σύνορα και το λιμενικό σώμα για να μπαίνει στη χώρα ο καθένας. Ήταν ΕΛΛΗΝΕΣ ψηφισμένοι από ΕΛΛΗΝΕΣ.

Φωνάζουμε για τις Νιγηριανές πόρνες που έχουν γεμίσει κάποιους δρόμους, αλλά όπως σωστά παρατήρησε κάποιος σε συζήτηση σε ιστότοπο εφημερίδας,

«κανείς δεν θα τις έφερνε αν δεν υπήρχε ζήτηση, κυρίως από Έλληνες, που όσο κι αν αυξάνονται οι μετανάστες, παραμένουν περισσότεροι. Άλλοι Έλληνες ψάχνουν ανάμεσα στους μετανάστες για αρσενικές πόρνες (π.χ. Σιργιανόπουλος).» 

Και βέβαια ας μην αναφέρουμε πόσοι Έλληνες, πολλοί παντρεμένοι ή σε μόνιμες σχέσεις, επιμένουν να έχουν συνουσία με πόρνες χωρίς προφυλακτικό, εκθέτοντας τα κοντινά τους πρόσωπα σε κίνδυνο σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων…

Φωνάζουμε για δρόμους γεμάτους ναρκομανείς, όπως η Τοσίτσα στο κέντρο της Αθήνας, όπου η διακίνηση ναρκωτικών και τα αποτελέσματά της πέφτουν στην αντίληψη των περαστικών – εγώ η ίδια μέσα από το τρόλεϊ έχω δει κοπέλα να σωριάζεται στο πεζοδρόμιο αναίσθητη… Ενώ λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκονται μέλη της Ελληνικής Αστυνομίας, με ελληνικότατη ηγεσία που υπακούει στο ελληνικότατο αρμόδιο υπουργείο.

Φωνάζουμε επειδή δεν υπάρχει αξιοκρατία κι επειδή γίνονται εξοργιστικά σκάνδαλα με τις προσλήψεις στο Δημόσιο… Επειδή τόσα χρόνια λειτουργούν δημόσιες υπηρεσίες φαντάσματα, χωρίς αντικείμενο, μόνο με υπαλλήλους που παίρνουν υπέρογκους μισθούς… Μα δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι που ζητάμε ρουσφέτια χωρίς να το αξίζουμε, και πάντα θεωρούσαμε τόσο καλή τύχη να μπουν σε τέτοιες υπηρεσίες τα παιδιά μας;

Δυστυχώς συνέλληνες, εμείς είμαστε που τα κάνουμε αυτά… Κι ακόμα μου φαίνεται ότι αν υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να σβήσουν οι Έλληνες από τον πλανήτη, δεν είναι πολλοί. Σίγουρα όμως, δεν είναι λίγοι αυτοί που περιμένουν με χαρά και ίσως ανυπομονησία, να βάλουν στο χέρι τον ορυκτό μας πλούτο, τα λιμάνια μας, τα σπίτια μας, τη γη μας, ακόμα και το φως που ο Θεός στέλνει με τον ήλιο Του πάνω στη χώρα μας… Και ξέρετε κάτι; Ήδη άρχισαν να το καταφέρνουν! Γιατί εμείς, οι Έλληνες, τους τα παραδίδουμε! Και ανάμεσα σ’ αυτούς, να το ξέρετε, υπάρχουν κι Έλληνες που περιμένουν την ευκαιρία να πιουν αδίστακτα το αίμα των συμπατριωτών τους,  αγοράζοντας τα υπάρχοντά τους για ένα κομμάτι ψωμί.

Και ναι, οι Έλληνες κάτοικοι της Ελλάδας μπορεί να υποφέρουμε και να λιγοστέψουμε, και ναι, γίνεται και να σβήσουμε… Ειδικά από τη στιγμή που, αντί να μετανοούμε που παραδώσαμε τη χώρα μας βορά σε αδηφάγα κομματόσκυλα, σπεύδουμε να υποστηρίξουμε ακόμα πιο μισάνθρωπα, αντίχριστα κι εθνοπροδοτικά κόμματα όπως η Χρυσή Αυγή… Ώστε να γίνουμε και συνυπεύθυνοι για τα ρατσιστικά εγκλήματα εναντίον συνανθρώπων, συνήθως αθώων κι ανυπεράσπιστων – γιατί βέβαια δεν είδαμε τη Χρυσή Αυγή να τα βάζει με μαφίες αλλοδαπών που διακινούν ναρκωτικά και γυναίκες! Κι αυτό είναι μια μεγάλη, ελληνική τραγωδία… Από την οποία μόνο ο Θεός μπορεί να μας σώσει τώρα πια. Αν κινήσουμε κι εμείς τα χέρια μας…

Πηγή: http://www.maria-dimitriadou.info/ellinas.htm

Τι συμβαίνει όταν ο καλλιτέχνης είναι κακοτέχνης, ο χριστιανός αχρίστιανος, ο προοδευτικός στραβός και ο φασίστας ξύπνιος; Οκτώβριος 15, 2012

Posted by expaganus in προπαγάνδα, προβοκάτσια, παγανισμός, Επικαιρότητα, Ελευθερία συνείδησης, Ορθοδοξία, Παρωδία, Τέχνη.
Tags: , , , , , , , , , , ,
5 Σχόλια

Για να πάρετε μια ιδέα του τι μπορεί να συμβεί, ρίξτε μια ματιά εδώ όπου μια συνάνθρωπος περιγράφει την κατάσταση όσο πιο πιστά μπορεί: άθεοι εμφανίζονται με μπλουζάκια της ένωσης αθέων για να τσιγκλίσουν τους «χριστιανούς», «προοδευτικοί» πολιτικοί χτυπάνε κάρτα «υπέρ της ελεύθερης έκφρασης» καθότι έτσι αποκτώνται οι ρημάδες οι ψήφοι, «χριστιανοί» νιώθουν ότι [διαφημίζοντας ένα βλακώδες κακοτέχνημα] υπεράσπισαν τον Χριστό και την Παναγία που έχουν ανάγκη την υποστήριξή τους και φασίστες βρίσκουν ευκαιρία να καπελώσουν τη θλιβερή αυτή μάζωξη, και με βρισιές και προπηλακισμούς να αυτοαναγορευθούν κι αυτοί σε υπερασπιστές του Χριστού! Του Χριστού που μέσα από την καρδιά τους μισούν παράφορα στο πρόσωπο του κάθε μετανάστη – και στο πρόσωπο πολλών άλλων ανθρώπων που ο Χριστός έπλασε για να βάλει στον παράδεισο. Του Χριστού που κάποιοι οπαδοί τους προσπαθούν να ελληνοποιήσουν και τον παρουσιάζουν σε σχόλιά τους ως «ανηψιό του Κλεώπα» καθότι μισούν τους Εβραίους*… Μοχθούν λοιπόν για να υπερασπιστούν τον Χριστό οι χρυσαυγίτες, καθότι όπως είπαμε, έτσι αποκτώνται οι ρημάδες οι ψήφοι, με κοινωνικές παρεμβάσεις…

Δόξα τω Θεώ υπάρχει και αυτό το άρθρο όπου ο Σιατίστης Παύλος βάζει τα πράγματα στη θέση τους:

Δύο λόγια νοιώθω την ανάγκη να πω ξέροντας πως θα ενοχλήσουν πολλούς. Αφορμή τα όσα διαδραματίστηκαν με ένα άθλιο κινηματογραφικό έργο.

Μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα η αντικειμενική κριτική είχε αποφανθεί ότι πρόκειται για ένα έργο αμφιβόλου καλλιτεχνικής αξίας, για μια μετριότητα.

Η δεύτερη πληροφορία που είχαμε είναι ότι οι συντελεστές του, θα επεδίωκαν την σύγκρουση με την Εκκλησία για καθαρά διαφημιστικούς και εισπρακτικούς λόγους.

Ήδη κάποιοι γνωστοί, αγανακτισμένοι πάντα με τους άλλους και ποτέ με τον εαυτό τους, ρωτούσαν τι κάνει η Ιερά Σύνοδος.

Η Σύνοδος όντως απασχολήθηκε με το θέμα, το συζήτησε, είχε τις πληροφορίες για την επιδιωκόμενη σύγκρουση εκ μέρους των συντελεστών της ταινίας και αποφάσισε να αντιδράσει με σύνεση, χωρίς όμως να τους προσφέρει την επιδιωκόμενη ευκαιρία.

Πάντα όμως υπάρχουν εκείνοι που θεωρούν μόνο τη γνώμη τους σωστή. Εκείνοι που πιστεύουν ότι κάθε άποψη διαφορετική από τη δική τους είναι προδοτική.

Λησμόνησαν ότι το καλό πρέπει να γίνεται καλά για να είναι καλό.

Τελικά οι θλιβεροί συντελεστές του έργου πέτυχαν στο στόχο τους.

Διαφημίστηκαν, παρουσιάστηκαν σαν θύματα οι πραγματικοί θύτες, παρουσίασαν σαν τέχνη, την χυδαιότητα του εσωτερικού τους κόσμου, τέθηκαν υπό την προστασία του γνωστού λόμπυ Τατσόπουλος-Ρεπούση και σία και έτσι πέτυχαν οι δήθεν υπερασπισταί του Χριστού να γίνουν οι καλύτεροι διαφημιστές μιας χυδαίας μετριότητας.

Να παρουσιαστεί σαν τέχνη το άτεχνο, σαν σημαντικό το ασήμαντο, να φανούν σαν σπουδαίοι οι μετριότητες, να παριστάνουν τους ηθο-ποιους οι φθορείς και διαφθορείς του ήθους και της αξιοπρέπειας, ανήγαγαν σε μεγέθη ασήμαντα τα θλιβερά ανθρωπάκια.

Ναι είμαι θυμωμένος με αυτούς τους ψευτο-ομολογητές και ψευτο-ήρωες.

Να τα πάρω όμως τα πράγματα με την σειρά.

Θά με ερωτήσετε: Δεν σε ενόχλησε αυτό το άθλιο έργο; Ασφαλώς και πολύ.

Όταν ξέρεις ποιός είναι ο Χριστός που αγαπάς και πιστεύεις και Τον διακονείς σε όλη σου τη ζωή ενοχλείσαι. Ενοχλείσαι από το κατάντημα των ανθρώπων, από την απίστευη διαστροφή της ψυχής τους, από τα θλιβερά απωθημένα και τις μειονεξίες τους.

Λυπάσαι για τη φτήνεια τους, που προσπαθούν να την πουλήσουν για τέχνη. Όμως ξέρεις: Ο Χριστός σου δεν έχει καμμία σχέση με το περιεχόμενο αυτού του έργου. Ότι ο Χριστός σου ΔΕΝ κινδυνεύει από τα θλιβερά αυτά ανθρωπάρια, από τα γυναικάρια και τα ανδρεικελα που ισχυρίζονται ότι κάνουν τέχνη.

Ο καθένας ο,τι έχει δίνει και όλοι αυτοί δείχνουν τι έχουν και ποιοί είναι. Δείχνουν μόνοι τους την ποιότητα τους και ρεζιλεύονται.

Αν οι θερμόαιμοι δεν τους είχαν διαφημίσει, θα είχαν περάσει απαρατήρητοι. Το μόνο που κατάφεραν η θλιβερή θιασάρχης και η παρέα της είναι να επιβεβαιώσουν την γνωστή προφητεία του Γέροντος Συμεώνος για τον Χριστό. «Ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών και εις σημείον αντιλεγόμενον». Δυστυχώς γι’αυτούς κείται εις πτώσιν.

Το δεύτερο που περιμένω να με ρωτήσετε είναι: Μα δεν πρέπει να υπερασπίσουμε την πίστη μας, τον υβριζόμενο Χριστό μας; Ναι, αλλά πως;

Την μέθοδο που χρησιμοποίησαν οι «αγωνιστές» την έχει αποδοκιμάσει ο ίδιος ο Κύριος μας.

Είναι η μέθοδος του Πέτρου που πήγε να υπερασπισθεί το Χριστό με ένα μαχαίρι. Το ίδιο λοιπόν κάνουν και οι σημερινοί που είναι ικανοί να καταστρέψουν, να κτυπήσουν και πιθανώς να λυντσάρουν τους υβριστές στο όνομα της πίστης.

Τι θλιβερό. Αλλά και πόσο επίκαιρο. Ο Χριστός αποδοκιμάζει τη μέθοδο τους. Θα μπορούσε ο Χριστός να υπερασπισθεί τον εαυτό Του μόνος Του.

Με τις λεγεώνες των Αγγέλων Του. Θα μπορούσε να ρίξει φωτιά και να τους κάψει. Αμφιβάλλετε; Δεν είναι όμως αυτό το πνεύμα Του.

Ο Χριστός δεν κινδυνεύει από τα θλιβερά αυτά ανθρωπάρια. Δεν κινδυνεύει από την αναισχυντία των άθεων και των διεφθαρμένων.

Η Πίστη κινδυνεύει από την αμετανοησία των χριστιανών, από την απουσία αγιασμού και αρώματος χάριτος σ’ αυτούς που θέλουν να λέγονται πιστοί.

Κινδυνεύει από την εκκοσμίκευση της πνευματικής ζωής των χριστιανών που αντικατέστησαν τον αγιασμό και το μαρτύριο για την πίστη, αυτή είναι η πνευματική αντίσταση, με το λυντσάρισμα των απίστων.

Δεν θυμίζει αυτό κάτι από Ιερά Εξέταση και μουσουλμανισμό η κάνω λάθος; Αφήσαμε τα βαρύτερα του νόμου και κυνηγάμε τα εντυπωσιακά και τα εύκολα.

Η απάντηση στη βλασφημία και τον χλευασμό της πίστης είναι η αναπλήρωση της πτώσεως των ταλαίπωρων χλευαστών με το περίσσευμα της δικής αγάπης και του δικού μας αγιασμού.

Θέλω όμως να πω και δυό λόγια και στους «επαγγελματίες» υπερασπιστές κάθε χυδαιότητας στο όνομα της τέχνης.

Με τέτοιους υπερασπιστές δεν μεταποιείται η χυδαιότητα, αδικείται η τέχνη, αλλά και αποκαλύπτεται η πνευματική πτωχεία των δήθεν προοδευτικών.

Η ταύτιση της χυδαιότητας με την τέχνη δεν τιμά αυτούς που το επιχειρούν. Ελευθερία του λόγου είναι και η βλασφημία και η αισχρολογία και η ρυπαρότητα.

Είτε όμως μας αρέσει είτε όχι η γλώσσα πάντα λαλεί από το περίσσευμα της καρδιάς και έτσι οι άνθρωποι δεν δείχνουν την ανύπαρκτη ελευθερία τους, αλλά την θλιβερή ποιότητα και το περιεχόμενο της καρδιάς τους και αυτορεζιλεύονται πέρα από τους τίτλους και τους τύπους τους.

Κανένα επιχείρημα δεν αποκτά ουσία και αλήθεια κρυπτόμενο πίσω από το βαρύγδουπο τίτλο του Πανεπιστημιακού Καθηγητή σε μια εποχή που μια τέτοια εκλογή επιτυγχάνεται με την υποστήριξη συντεχνιών ποικίλης μορφής, πολύ περισσότερο όταν κάποιοι αληθινά ικανοί απερρίφθησαν γιατί δεν ανήκαν στην «ομάδα», γιατί τους απέρριψε ο ιδεολογικός Προκρούστης.

Η χυδαιότητα και η αισχρότητα ούτε τέχνη είναι, ούτε πολιτισμός.

Άφησα τελευταία τη «Χρυσή Αυγή» που στην πραγματικότητα είναι «μαύρη νύκτα».

Είναι θλιβερό ότι κάποιοι «χριστιανοί αγωνιστές» ταυτίστηκαν με τη χρυσή αυγή για να υπερασπιστούν τον Χριστό.

Τον Χριστό που η «χρυσή αυγή» τον διώκει, τον προσβάλλει και τον εξευτελίζει καθημερινά και το πράττει στα πρόσωπα, των προσφύγων, των μεταναστών ακόμα και των παιδιών.

Ξεχάσατε αγαπητοί μου χριστιανοί το λόγο του Χριστού «εφόσον εποιήσατε, ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε;»

Δεν είναι ο άνθρωπος εικόνα του Χριστού όποιος και εάν είναι; Δεν είναι ένας μετανάστης, ένας πρόσφυγας, ελάχιστος αδελφός του Χριστού;

Δεν είναι ο «πλησίον» της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτη; Σύμφωνα λοιπόν με την χρυσαυγίτικη αντίληψη θα έπρεπε ο Σαμαρείτης βλέποντας τον πληγωμένο Ιουδαίο να τον πετάξει στα σκουπίδια, τότε θα ήταν «καλός».

Κάθε εναγκαλισμός και χάϊδεμα χριστιανού η πολύ περισσότερο ιερωμένου προς την Χρυσή Αυγή δείχνει μπέρδεμα φρικτό και ακύρωση της πίστης.

Κανείς δεν μπορεί να παίζει «εν ου παικτοίς». Ο λόγος του Θεού έχει απόλυτο και αιώνιο κύρος.

Είναι άλλο το θέμα των προσφύγων και των προβλημάτων που μια ανίκανη πολιτική ηγεσία άφησε να δημιουργηθούν και άλλο η απόλυτη αξία του ανθρώπινου προσώπου.

Δεν θα ακυρώσουμε την αλήθεια του Θεού για να λύσουμε τα προβλήματα μας. Αντιθέτως τα προβλήματα δημιουργήθηκαν γιατί την αλήθεια του Θεού την αντικαταστήσαμε με την αλαζονεία μας και την επιπολαιότητα μας.

Στώμεν λοιπόν καλώς! Στώμεν μετά φόβου! Η άκρη του κουβαριού είναι του Χριστού το θέλημα και όχι οι αυθαιρεσίες και οι εξυπνάδες των ανθρώπων!

* Ολόκληρο το σχόλιο: «…ο Ελληνογενής, και σε καμία περίπτωση Εβραίος, Ιησούς όταν βαρέθηκε τα πολλά λόγια με τους Σεληνολάτρες και οφιολάτρες της εποχής του είπε πουλήστε και τα ιμάτιά σας και πάρτε μάχαιρα λέγοντας επίσης ότι εγώ δεν ήλθα για να φέρω την Ειρήνη αλλά τον πόλεμο μέχρι να ξεβρομίσει ο τόπος από την αθλιότητα που είχε μαζευτεί απ’ τα βάθη της Ασίας. Σπέρματα του Σατανά επίσης αποκαλούσε εκείνους που έλεγαν τους εαυτούς Ιουδαίους και δεν ήσαν Ιουδαίοι αλλά συναγωγή του Όφι. Ξέρεις τώρα εσύ ποιούς εννοούσε. Νάσαι σίγουρος φίλε μας ότι ο Ιησούς, ο ανιψιός του Κλεώπα, μόνο στην πεντακάθαρη «Οδό» της Χρυσής Αυγής θα …πορευόταν

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Θαυμάστε σε μόλις 39 δευτερόλεπτα πόσο χριστιανικά υπερασπίζεται τον Χριστό ο βουλευτής της Χ.Α. Παναγιώταρος! Γεια σου λεβέντη Παναγιώταρε, εσένα περίμενε ο Κύριος να Τον σώσεις! Το πήρα από τον «Νεκρό» που κάνει Ερώτηση προς τον Πειραιώς Σεραφείμ:

Μνημόσυνο – Νεοελληνική απόδοση Σεπτεμβρίου 8, 2012

Posted by expaganus in Ορθοδοξία.
Tags: , , , , ,
add a comment

Ο καθένας μας έχει τύχει να πάει σε κάποιο μνημόσυνο. Προσωπικά αυτή η ακολουθία, μαζί με την – σε πολλά παρόμοια – νεκρώσιμη ακολουθία, είναι η αγαπημένη μου καθώς με βοηθά να έχω μνήμη θανάτου και να έρχομαι σε κατάνυξη. Βέβαια πολλοί ακούμε την ακολουθία χωρίς να καταλαβαίνουμε πολλά, ή καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα λάθος. Μ’ αυτή τη σκέψη ετοιμάστηκε το παρακάτω κείμενο, που περιλαμβάνει την ακολουθία του μνημοσύνου και τη νεοελληνική της απόδοση και μοιράστηκε σε ένα μνημόσυνο φέτος.

Μόλις το πληροφορήθηκα φρόντισα να ζητήσω ένα αντίτυπο για το μπλογκ. Μου δόθηκε με την προϋπόθεση να διευκρινίσω ότι η απόδοση δεν ετοιμάστηκε για να αντικατασταθεί το πρωτότυπο κείμενο, αλλά για να γίνει πιο κατανοητό και οικείο. Επίσης να ζητήσω όποιος αισθάνεται ωφελημένος από αυτή τη δημοσίευση να προσευχηθεί για την ανάπαυση της δούλης του Θεού Χρυσαυγής, για το μνημόσυνο της οποίας ετοιμάστηκε. Αιωνία της η μνήμη!

Πρωτότυπο κείμενο Νεοελληνική απόδοση
Ευλογητός ει Κύριε, δίδαξον με τα δικαιώματα σου. Είσαι άξιος να ευλογηθείς (δοξαστείς) Κύριε, δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.
Των Αγίων ο χορός εύρε  πηγήν της ζωής  και θύραν Παραδείσου,εύρω καγώ την οδόν δια της μετανοίας,

το απολωλός  πρόβατον εγώ ειμί,

ανακάλεσαι με, Σωτήρ, και σώσον με.

Ο χορός των αγίων βρήκε την πηγή της ζωής και την πόρτα του παραδείσου,θα βρω κι εγώ το δρόμο με τη μετάνοια,

εγώ είμαι το χαμένο πρόβατο,

ξανακάλεσέ με, Σωτήρα, και σώσε με.

Ευλογητός ει Κύριε, δίδαξον με τα δικαιώματα σου.  Είσαι άξιος να ευλογηθείς (δοξαστείς) Κύριε, δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.
Ο πάλαι μεν εκ μη όντων πλάσας με και εικόνι σου θεία τιμήσας,παραβάσει   εντολής   δε πάλιν με επιστρέψας  εις γην εξ ης ελήφθην,

εις το καθ’ ομοίωσιν επανάγαγε, το αρχαίον  κάλλος αναμορφώσασθαι.

Εσύ που τον παλιό καιρό με έπλασες από το μηδέν και με τίμησες με τη θεία σου εικόνα,αφού παραβίασα την εντολή Σου με γύρισες πάλι στη γη από την οποία προέρχομαι,

επανέφερέ με στο καθ’ ομοίωσιν για να ξαναβρώ την παλιά ομορφιά.

Ευλογητός ει Κύριε, δίδαξον με τα δικαιώματα σου. Είσαι άξιος να ευλογηθείς (δοξαστείς) Κύριε, δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.
Εικών ειμί της αρρήτου δόξης σου, ει και στίγματα φέρω πταισμάτων,οικτείρησον το σον πλάσμα Δέσποτα, και καθάρισον ση ευσπλαγχνία,

και την ποθεινήν πατρίδα παράσχου μοι, Παρα­δείσου πάλιν ποιών πολίτην με.

Είμαι εικόνα της ανείπωτης δόξας Σου, αν και φέρω σημάδια της αμαρτίας.Λυπήσου το πλάσμα Σου Δέσποτα και καθάρισέ το με την ευσπλαχνία Σου,

και δώσε μου την πατρίδα που ποθώ κάνοντάς με ξανά πολίτη του Παραδείσου.

Ευλογητός ει Κύριε, δίδαξον με τα δικαιώματα σου. Είσαι άξιος να ευλογηθείς (δοξαστείς) Κύριε, δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.
Ανάπαυσον, ο θεός τη δούλη σου, και κατάταξον αυτήν εν Παραδείσω,όπου χοροί των Αγίων Κύριε, και οι Δίκαιοι εκλάμψουσιν ως φω­στήρες,

την κεκοιμημένη δούλη σου ανάπαυσον, παρορών αυτής πάντα τα εγκλήματα.

 

Ανάπαυσε, Θεέ, τη δούλη σου, και τοποθέτησέ την στον Παράδεισο,όπου βρίσκονται οι χοροί των αγίων και οι δίκαιοι θα λάμψουν σαν τους φωτοδότες [τον ήλιο και τη σελήνη].

Ανάπαυσε τη  δούλη σου που έχει κοιμηθεί παραβλέποντας όλα τα αμαρτήματά της.

Δόξα Πατρί, και Υιώ, και Αγίω Πνεύματι. Δόξα στον Πατέρα, τον Υιό, και το Άγιο Πνεύμα.
Το τριλαμπές της μιάς Θεότητος, ευσεβώς υμνήσωμεν βοώντες,Άγιος ει, ο Πατήρ ο άναρχος, ο συνάναρχος Υιός και το Θείον Πνεύμα,

φώτισον ημάς, πίστει σοι λατρεύοντας, και του αιωνίου πυ­ρός εξάρπασον.

Το τριλαμπές της μίας Θεότητας ας υμνήσουμε με ευσέβεια φωνάζοντας,Άγιος είσαι, ο Πατέρας ο χωρίς αρχή, ο εξίσου χωρίς αρχή Υιός και το Θείο Πνεύμα.

Φώτισε εμάς που σε λατρεύουμε με πίστη, και γλύτωσέ μας από την αιώνια φωτιά [της κόλασης].

Και νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν. Και τώρα και πάντα και στους ατέλειωτους αιώνες. Ναι, πράγματι.
Χαίρε σεμνή,ή Θεόν σαρκί  τεκούσα εις  πάντων σωτηρίαν,

δι’ ης γένος των  ανθρώπων εύρατο την σωτηρίαν,

δια σου εύροιμεν Παράδεισον, Θεο­τόκε αγνή ευλογημένη.

 

Χαίρε σεμνή,εσύ που γέννησες κατά σάρκα τον Θεό για τη σωτηρία όλων,

διά της οποίας το γένος των ανθρώπων βρήκε τη σωτηρία, μέσα από σένα θα βρούμε τον Παράδεισο,

Θεοτόκε αγνή, ευλογημένη.

Αλληλούϊα, Αλληλούϊα, Αλληλούϊα, Δόξα σοι ο Θεός. [3] Δοξάζετε το Θεό, Δοξάζετε το Θεό, Δοξάζετε το Θεό, δόξα σ’ Εσένα Θεέ. [3]
Μετά των Αγίων ανάπαυσον Χριστέ την ψυχήν της δούλης σου,ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή   ατελεύτητος. Μαζί με τους Αγίους ανάπαυσε Χριστέ την ψυχή της δούλης σου,εκεί που δεν υπάρχει πόνος ή λύπη ή στεναγμός, αλλά ατελείωτη ζωή.
ΙΕΡΕΥΣΜετά   πνευμάτων   δικαίων   τετελειωμένων,   την ψυχήν της δούλης  σου,  Σώτερ, ανάπαυσον,

φυλάττων αυτήν εις την μακαρίαν ζωήν, την παρά σοι, φιλάνθρωπε.

ΙΕΡΕΑΣΜαζί με πνεύματα δικαίων που έφθασαν στην τελειότητα ανάπαυσε Σωτήρα την ψυχή της δούλης Σου,

φυλάγοντας την στην ευτυχισμένη ζωή που υπάρχει δίπλα Σου, φιλάνθρωπε.

ΧΟΡΟΣΕις την κατάπαυσιν σου, Κύριε, όπου πάντες οι Αγίοι σου  αναπαύονται,

ανάπαυσον και   την ψυχήν της δούλης σου, ότι μόνος υπάρχεις αθά­νατος.

ΧΟΡΟΣΣτον τόπο ανάπαυσης κοντά Σου, Κύριε, όπου αναπαύονται όλοι οι άγιοί Σου,

ανάπαυσε και την ψυχή της δούλης σου, γιατί μόνο εσύ είσαι αθάνατος.

ΙΕΡΕΥΣΔόξα Πατρί, και Υιώ, και Αγίω Πνεύματι. ΙΕΡΕΑΣΔόξα στον Πατέρα, τον Υιό, και το Άγιο Πνεύμα.
Συ ει ο Θεός ημών, ο καταβάς εις Άδην,και τας οδύνας  λύσας  των  πεπεδημένων,  αυτός   και την ψυχήν της δούλης Σου, Σώτερ, ανάπαυσον. Εσύ είσαι ο Θεός μας που κατέβηκες στον Άδη,και τερμάτισες την οδύνη αυτών που ήταν φυλακισμένοι εκεί,

εσύ Σωτήρα ανάπαυσε και την ψυχή της δούλης Σου.

ΧΟΡΟΣΚαι νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

 

ΧΟΡΟΣΚαι τώρα και πάντα και στους ατέλειωτους αιώνες. Ναι, πράγματι.
Η μόνη αγνή και άχραντος Παρθένος,η  Θεόν αφράστως κυήσασα,

πρέσβευε υπέρ του σωθήναι την ψυχήν της δούλης σου.

Μόνη αγνή και αμόλυντη Παρθένε,που κυοφόρησες με θαυμαστό κι ανεξήγητο τρόπο τον Θεό,

μεσολάβησε για να σωθεί η ψυχή της δούλης σου.

ΙΕΡΕΥΣΕλέησον ημάς ο Θεός, κατά το μέγα έλεος σου,

δεόμεθα σου, επάκουσον και ελέησον.

ΙΕΡΕΑΣΕλέησέ μας Θεέ σύμφωνα με το μεγάλο σου έλεος,

σε παρακαλούμε εισάκουσέ μας και ελέησέ μας.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε ελέησον. ΧΟΡΟΣ: Κύριε ελέησε.
ΙΕΡΕΥΣΈτι δεόμεθα υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της κεκοιμημένης δούλης του Θεού —ς και υπέρ του συγχωρηθήναι αυτής παν πλημμέλημα

εκούσιον τε και ακούσιον.

ΙΕΡΕΑΣΑκόμα παρακαλούμε για να αναπαυθεί η ψυχή της δούλης του Θεού —ς που έχει κοιμηθεί και για να της συγχωρεθεί κάθε σφάλμα,

είτε το έκανε με τη θέλησή της είτε άθελά της.

Όπως Κύριος ο Θεός τάξη την ψυχήν αυτής ένθα οι Δίκαιοι αναπαύονται, τα ελέη του Θεού, την βασιλείαν των ουρανών, και άφεσιν των αυτού αμαρτιών, παρά Χριστώ τω αθανάτω Βασιλεί και θεώ ημών αιτησώμεθα. Για να βάλει ο Κύριος ο Θεός την ψυχή της εκεί που αναπαύονται οι δίκαιοι, ας ζητήσουμε τα ελέη του Θεού, τη βασιλεία των ουρανών και την συγχώρηση των αμαρτιών της από τον Χριστό τον αθάνατο βασιλιά και Θεό μας.
ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. ΧΟΡΟΣ: Χάρισε μας το ζητούμενο, Κύριε.
ΙΕΡΕΥΣ: Του Κυρίου δεηθώμεν. ΙΕΡΕΑΣ: Ας παρακαλέσουμε τον Κύριο.
ΧΟΡΟΣ: Κύριε ελέησον. ΧΟΡΟΣ: Κύριε ελέησε.
ΙΕΡΕΥΣΟ Θεός των πνευμάτων και πάσης σαρκός,

ο τον θάνατον καταπατήσας, τον δε διάβολον καταργήσας, και ζωήν τω κόσμω σου δωρησάμενος,

αυτός, Κύριε, ανάπαυσον την ψυχήν της κεκοιμημένης δούλης σου —ς, εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός.

Παν αμάρτημα το παρ’ αυτ– πραχθέν εν λόγω ή έργω ή διανοία, ως αγα­θός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον

ότι ουκ έστιν άνθρωπος, ος ζήσεται και ουχ αμαρτήσει,

συ γαρ μόνος εκτός αμαρτίας υπάρχεις,

η δικαιο­σύνη σου δικαιοσύνη εις τον αιώνα, και ο νόμος σου αλήθεια.

Ότι συ ει η ανάστασις, η ζωή, και η ανάπαυσις της κεκοιμημένης δούλης σου —ς, Χριστέ ο Θεός ημών,

και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω σου Πατρί, και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι,

νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

ΙΕΡΕΑΣΘεέ των πνευμάτων και κάθε σαρκικής φύσης,

που καταπάτησες το θάνατο και κατάργησες το διάβολο και χάρισες ζωή στον κόσμο σου,

εσύ Κύριε ανάπαυσε την ψυχή της δούλης Σου —ς που έχει κοιμηθεί, σε τόπο φωτεινό, σε τόπο χλοερό, σε τόπο αναψυχής και ξεκούρασης, όπου δεν υπάρχει οδύνη, λύπη και στεναγμός.

Κάθε αμάρτημα που έκανε με λόγια ή έργα ή με τη σκέψη, ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρεσέ το.

Διότι δεν υπάρχει άνθρωπος που θα ζήσει και δεν θα αμαρτήσει,

εσύ μόνο είσαι εκτός της αμαρτίας,

η δικαιοσύνη Σου είναι αιώνια και ο νόμος Σου αλήθεια.

Γιατί εσύ είσαι η ανάσταση, η ζωή και η ανάπαυση της δούλης σου —ς που έχει κοιμηθεί Χριστέ Θεέ μας,

Και σ’ εσένα στέλνουμε τη δόξα,

και στον χωρίς αρχή Πατέρα Σου και στο Πανάγιο και Αγαθό Πνεύμα Σου που δίνει ζωή,

τώρα και πάντα και στους ατέλειωτους αιώνες.

ΧΟΡΟΣ: Αμήν. ΧΟΡΟΣ: Ναι, πράγματι.
ΙΕΡΕΥΣΑιωνία σου η μνήμη, αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφή ημών. [3] ΙΕΡΕΑΣΑιώνια να υπάρχει η μνήμη για σένα [στον ουρανό], αδελφή μας που αξίζεις να σε μακαρίζουν και να σε θυμούνται για πάντα. (3)
ΧΟΡΟΣΑιωνία η μνήμη, αιωνία η μνήμη, αιωνία αυτής η μνήμη.

 

ΧΟΡΟΣΑιώνια να υπάρχει η μνήμη, αιώνια να υπάρχει η μνήμη, αιώνια να υπάρχει η μνήμη γι’ αυτήν [στον ουρανό].

Το «χόρτο του Θεού»… Αύγουστος 28, 2012

Posted by expaganus in φύση, Επικαιρότητα, Σύγχρονα προβλήματα.
Tags: , , , , , , , , , ,
3 Σχόλια

Δημοσιεύτηκε. Κανείς δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση. Αν σας αρέσει να πίνετε τσιγάρα, η είδηση δεν θα σας αρέσει… Όμως, δείτε την και σκεφτείτε το σοβαρά:

«Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, μελέτησε για διάστημα 20 ετών, τις ζωές περίπου 1000 ατόμων στη Νέα Ζηλανδία και διαπίστωσαν ότι σημειώθηκε πτώση του δείκτη νοημοσύνης σε όσους ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν κάνναβη σε ηλικία κάτω των 18 ετών, όταν δηλαδή ο εγκέφαλός τους βρισκόταν ακόμη σε φάση ανάπτυξης.

Οι επιστήμονες είχαν αξιολογήσει τα άτομα που πήραν μέρος στην έρευνα ως εφήβους και στην συνέχεια τους εξέταζαν εκ νέου μέχρι αυτοί να φθάσουν στην ηλικία των 38.

Λαμβάνοντας υπόψη άλλους παράγοντες όπως η εξάρτηση από το αλκοόλ, το τσιγάρο ή άλλες ναρκωτικές ουσίες, όπως και τα χρόνια που διένυσαν στην εκπαίδευση, ανακάλυψαν ότι εκείνοι που χρησιμοποιούσαν συστηματικά κάνναβη, «επλήγησαν» από μια πτώση στη νοημοσύνη τους.

Όσο περισσότερη η χρήση, τόσο μεγαλύτερη ήταν η πτώση του IQ.

To δυσάρεστο εύρημα είναι ότι η μείωση ή ο τερματισμός της χρήσης δεν στάθηκε μέτρο ικανό για την πλήρη αποκατάσταση της απωλεσθείσας ευφυϊας.»

Μόλις διάβασα το άρθρο θυμήθηκα τον γέροντα Παΐσιο, που είχε συμβουλέψει ένα νέο που καλλιεργούσε κάνναβη σε γλάστρα να την κόψει γιατί θα ξεραθεί. (Για όσους δεν ξέρουν την ιστορία, όταν ο νέος γύρισε από την επίσκεψή του στο Όρος η χασισιά είχε ξεραθεί σαν τη συκιά του Ευαγγελίου.) Και δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε τέτοια πράγματα. Το συγκεκριμένο άρθρο έρχεται να προστεθεί στα προηγούμενα για τη σχέση της κάνναβης με τη σχιζοφρένεια, την κατάθλιψη κ.α. που ήδη ξέρουμε και πολλοί κάνουν ότι δεν ξέρουν.

Δεν θέλω να κρίνω κανέναν ούτε ισχυρίζομαι ότι αν πιείτε μια φορά ή αν πίνετε μια φορά το χρόνο θα πέσετε στην ηρωίνη… Αλλά τα στοιχεία είναι υπαρκτά και αδυσώπητα – ενώ οι άνθρωποι που πραγματικά πίνουν μόνο μια φορά το χρόνο είναι μάλλον ανύπαρκτοι… Οπότε μην αρχίσετε να μου στέλνετε μηνύματα με τη ρήση του Νίτσε «Ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει δυνατότερο» γιατί δεν είναι αλήθεια και όπως βλέπετε, κάτι που δεν σε σκοτώνει μπορεί να σε κάνει και χαζότερο… Επίσης μη μου γράψετε για τα παιδιά των λουλουδιών, τον Μπομπ Μάρλεϊ, τις δηλώσεις του Κλεάνθη Γρίβα, για το ότι το THC ή τετραυδροκανναβινόλη, κύριο ψυχοδραστικό συστατικό της κάνναβης, κάνει καλό στο γλαύκωμα και για τις ευχάριστες αναμνήσεις σας από το στρατό, τότε που πρωτοήοπιατε χάρη σ’ εκείνον το φαντάρο από την Καλαμάτα (ή άλλη περιοχή με χασισοκαλλιέργειες)… Ούτε και λίστες με έξυπνους ανθρώπους που δηλώνουν ότι είναι χρήστες κάνναβης (και που δεν ξέρετε ούτε σε ποια ηλικία άρχισαν να πίνουν, ούτε πόσο συχνά πίνουν, ούτε πόσο έξυπνοι θα ήταν αν δεν έπιναν ούτε και τι άλλα προβλήματα τους δημιουργεί η χρήση ούτε αν έχουν κάποια διαταραχή, π.χ. διπολική, που τους ωθεί στη χρήση ουσιών). Και κυρίως, αν έχετε κάποιο παιδί κάτω από τα δεκαοχτώ και σας φαίνεται τόσο φυσικό και αθώο να πίνει κι αυτό πού και πού μαζί σας, σας παρακαλώ σκεφτείτε το δεύτερη φορά…

Πήραμε το χρυσό! Αύγουστος 12, 2012

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, Θαύματα/ανεξήγητα.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
8 Σχόλια

Πολλή γκρίνια έχω ακούσει για την παρουσία της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, όπως και για την απουσία κάποιων αθλητών που θα έπρεπε να είναι εκεί. Μη νομίζετε ότι χαίρομαι για την κατάσταση του ελληνικού αθλητισμού και για το ότι χρήματα που έπρεπε να πάνε σ’ αυτόν, για να ωφεληθεί ο λαός μας όχι απλά για να μαζέψουμε μετάλλια σε αγώνες, τελικά πήγαν σε κάποιες άλλες άπατες τσέπες… Και με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και τα λίγα μετάλλια που με θυσίες κατέκτησαν οι αθλητές μας, σαν θαύμα μου φαίνονται.

Όμως υπάρχει και η διαπίστωση ότι πήραμε το χρυσό.

Ονειρεύεσαι βρε Expaganus, θα μου πείτε… Πού είδες να παίρνουμε χρυσό; Το είδα εδώ κι εδώ και σε πολλές άλλες σελίδες, όπου μπορείτε να το δείτε κι εσείς… Και το κέρδισε αυτή η κυρία. Γιατί δεν μπορούμε να περιοριζόμαστε στο τι κάνει η χώρα μας και να ξεχνάμε ότι είμαστε μέλη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και σαν τέτοιοι ανήκουμε σε ένα άλλο, ευρύτερο «έθνος» ή αν προτιμάτε «γένος». Όπως άλλωστε επιβεβαίωναν και οι μάρτυρές μας, που όταν συλλαμβάνονταν επειδή δεν απέδιδαν τιμές στο θεοποιημένο επικεφαλή του Ρωμαϊκού κράτους και τα άλλα πιο παραδοσιακά είδωλα, έδιναν σταθερά την ίδια απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις: «πώς σε λένε;» «Χριστιανό». «Τι δουλειά κάνεις;» «Είμαι χριστιανός». Και τη συνέχεια την ξέρετε.

Ένας φίλος που συζητούσα πριν ανεβάσω το ποστ έλεγε ότι η Ολυμπιονίκης Μεσερέτ Ντεφάρ είναι κόπτισσα και δεν υπάρχει λόγος να χαίρομαι για τη νίκη της. Να του πω του φίλου από δω, ότι είδα την Μεσερέτ να περιγράφεται ως «χριστιανή Ορθόδοξη» και σε ρωμαιοκαθολικές σελίδες. Και στην πραγματικότητα, δεν χαίρομαι για τη «νίκη» της, με τη στενή έννοια. Χαίρομαι γιατί η Μεσερέτ πήρε απάντηση στις προσευχές της, δυνάμωσε η πίστη της και με την ομολογία της έδειξε σε όλο τον κόσμο πού πρέπει να απευθύνεται για ό,τι αφορά τη ζωή του: στην τριαδική Θεότητα – τη μόνη πηγή ζωής, ελέους και φωτισμού, που εισακούει και πραγματοποιεί τις προσευχές που η Θεοτόκος και Υπέρμαχος Στρατηγός απευθύνει για όλους εμάς τους ανθρώπους.

Με την ευκαιρία να πω ότι χαίρομαι και για τους άλλους χριστιανούς που δολοφονούνται για την πίστη τους στο Χριστό, κι ας μην είναι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι. Χαίρομαι όχι επειδή δολοφονούνται, Θεός φυλάξοι… Αλλά επειδή παραμένουν πιστοί μέχρι το τέλος, νικούν για την αγάπη του Χριστού ακόμα και το πανίσχυρο ένστικτο της αυτοσυντήρησης, που με μαεστρία χρησιμοποιεί ο αρχέκακος εχθρός μας όταν θέλει να μας φέρει στα νερά του. Όλοι αυτοί δείχνουν το δρόμο προς το Σωτήρα μας και, ταπεινά φρονώ, βαπτίζονται στο αίμα τους, όπως και πολλοί αρχαίοι μάρτυρες που, βλέποντας χριστιανούς να μαρτυρούν, έτρεχαν να δηλώσουν ότι κι αυτοί ξαφνικά πιστεύουν στο Χριστό, κι ας μην ήξεραν πολλά για το δόγμα.

Χαίρομαι και για άλλα πράγματα που φαίνονται μικρότερης σημασίας από τα ολυμπιακά μετάλλια. Όπως για παράδειγμα για τις δηλώσεις του αδελφού από την Αμερική ενώ του απονέμεται βραβείο Έμυ, οι οποίες έχουν κάνει από καιρό το γύρο του Ίντερνετ.

Γιατί όλα αυτά δείχνουν στους ανθρώπους που για διάφορους λόγους τα παρακολουθούν, πού πραγματικά πρέπει όλοι να προσέξουμε. Δείχνουν τον άλλο αγώνα, που κρατάει μια ζωή, και που στο τέλος του περιμένει για τον καθένα μας ένα άλλο «χρυσό μετάλλιο», ανώτερο από τα μετάλλια και τα βραβεία που ξέρουμε εδώ.

Ας ευχηθούμε να καταφέρουμε όλοι, με τη χάρη του Θεού, να αξιωθούμε εκείνο το μετάλλιο, αδελφοί. Αμήν.

Αρέσει σε %d bloggers: