jump to navigation

Ο expaganus και άλλοι άρθρο στην Ελευθεροτυπία Δεκέμβριος 3, 2008

Posted by expaganus in Επικαιρότητα, κλήρος, ομοφυλοφιλία.
Tags: , , ,
2 Σχόλια

Δεν είναι δύσκολο να γράψεις άρθρο τη σήμερον ημέρα… Κάνεις μια βόλτα στα μπλογκς και αντιγράφεις σχόλια από διάφορους μπλόγκερ. Γιατί να κουραζόμαστε άλλωστε;

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=05.05.2007,id=45596092

Οι διάλογοι για αδελφοποιημένους κληρικούς
«Πρέπει να έχεις κάποια παρανόηση, πάτερ. Η αδελφοποίηση δεν αφορά ευλογία ερωτικής σχέσης, αλλά ανθρώπους που είναι πολύ αγαπημένοι και θα ήθελαν να είναι αδέλφια», σχολιάζει ο expaganus στο blog, για να λάβει την απάντηση από τον Αβέρκιο: «Ενδιαφέρουσα η άποψή σου, expaganus.Ας αφήσουμε και άλλους μπλογκίστες να εκφρασθούν. Είμαι βέβαιος πως οι τοποθετήσεις θα είναι ποικίλες. Εχουμε καιρό για να ξεκαθαρίσουμε το θέμα».Ο «Σ» ρωτά: «Είναι δυνατόν όλοι οι αδελφοποιημένοι κληρικοί να δηλώσουν μετάνοια για μια αμαρτία που δεν την ζουν ως αμαρτία;Αυτός είναι ο τρόπος που θα εκλείψει αυτόματα η «επάρατη» ομοφυλοφιλία σ’ όλες τις βαθμίδες του Κλήρου; Οι αδελφοποιημένοι κληρικοί υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε στους κόλπους της Εκκλησίας. Το ζήτημα δεν είναι πώς θα απαλλαγεί η Εκκλησία απ’ αυτούς, αλλά πώς θα ζήσουν και θα υπηρετήσουν ως άνθρωποι και όχι ως μιάσματα».

Ο «Ερασμος» από την πλευρά του γράφει και, θα έλεγε κανείς, προκαλεί:

«Αδελφέ Αβέρκιε, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Λες το αυτονόητο που η πλειοψηφία των πιστών δεν μπορεί να καταλάβει. Κατανοεί τις ιερές κρουαζιέρες, τη συνεργασία με τη χούντα, τα κηρύγματα του μίσους, το χρυσάφι των ναών, την αλαζονεία της μπέμπας, τις στρατιωτικές τιμές και τα αγήματα, τις εικόνες που κλαίνε, τα ιερά λείψανα που βρωμάνε, την απάτη του Αγίου Φωτός, τον προκλητικό πλούτο, την προκλητική φτώχεια, το ξέχειλο παγκάρι, τις αναθυμιάσεις του λιβανιού, την απίστευτη υποκρισία, αλλά της φταίει η φουκαριάρα τραβεστί της Συγγρού. Της λείπει η κουλτούρα της κατανόησης, της ανοχής και της αγάπης. Εγώ που είμαι αγνωστικιστής είμαι πιο κοντά στη χριστιανική θεολογία.

Η Ιεραρχία έχει εκτρέψει την Ορθόδοξη Εκκλησία στην αίρεση του εθνικισμού, ή φυλετισμού όπως τον λέτε εσείς. Ελλαδική Εκκλησία, Βουλγαρική Εκκλησία, Ρωσική Εκκλησία και τα ρέστα. Ετσι άνοιξε και ο δρόμος και για άλλους ρατσισμούς, όπως σεξιστικούς.

Οι άνθρωποι πρέπει να κρίνονται από το αν βλάπτουν ή ωφελούν τους συνανθρώπους τους και όχι από την κρεβατοκάμαρά τους.

Η ηθική δεν εδρεύει στα αιδοία. Καλή τύχη, Αβέρκιε, στο σπουδαίο έργο που ανέλαβες».

Ο Manolis προτείνει μετάνοια: «Αγαπητέ π. Αβέρκιε, επικρίνεις ως ηθικολόγους αυτούς «που συνιστούν να μετανοήσουν οι ομοφυλόφιλοι για την αμαρτία τους». Και συνεχίζεις: «Μπορεί η λύση που προτείνουν να εξαλείψει αυτόματα το φαινόμενο της υποτιθέμενης αμαρτωλής ομοφυλοφιλίας;»

Η λύση που προτείνουν όχι οι «ηθικολόγοι», αλλά η ίδια η θεραπευτική μέθοδος της Εκκλησίας, η Αγία Γραφή, οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες είναι η μετάνοια. Βεβαίως, δεν πρόκειται να εξαλείψει όσους αρέσκονται να μείνουν αθεράπευτοι και σοδομίτες.

Αλλά η εξάλειψη ή όχι μίας κατάστασης δεν είναι σοβαρό επιχείρημα για το αν κάτι είναι αμαρτία ή όχι! Π.χ. αν εφαρμόσουμε το ίδιο κριτήριο για την παιδεραστία, που αυτή κάποιος σας φαίνεται να την αναγνωρίζει ως αμαρτία, εσείς ποια λύση προτείνεται εκτός της μετανοίας; Και την πατερική μέθοδο θεραπείας κάποιοι θα αρνηθούν να την δεχτούν, οπότε θα συνεχίσουν να παραμένουν παιδεραστές. Μήπως για τους «αδελφοποιημένους» κληρικούς η λύση είναι να πάψουμε να θεωρούμε αμαρτία την παιδεραστία για να εξαλειφθεί το πρόβλημα; Διότι για την ομοφυλοφιλία αυτό φαίνεται να υπονοείτε!».

Ο expaganus επανέρχεται: «Πρέπει να έχεις κάνει κάποια παρανόηση, πάτερ. Η αδελφοποίηση δεν αφορά ευλογία ερωτικής σχέσης, αλλά ανθρώπους που είναι πολύ αγαπημένοι και θα ήθελαν να είναι αδέλφια.

Παράλληλα με αυτήν, υπάρχει και ευχή για την υιοθεσία παιδιών. Επειδή πρόκειται για ευχές που θεωρείται ότι εγκαθιστούν μια απτή συγγενική σχέση, η ερωτική σχέση μεταξύ ανθρώπων που έγιναν αδελφοποιτοί, ή μεταξύ θετών γονέων και υιοθετημένων παιδιών, θεωρείται ΑΚΡΩΣ ΑΘΕΜΙΤΗ.

Εξάλλου η «αδελφοποίηση» δεν γίνεται μόνο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο κλέφτης της Πελοποννήσου Ζαχαριάς, που είχε μια αδελφοποιτή, και για να τον προκαλέσουν πήγαν να την πειράξουν.

Παράλληλα, δεν υπάρχει περιορισμός στον αριθμό των αδελφοποιτών. Μπορεί κανείς να έχει πάρα πολλούς και πάρα πολλές, αν θέλει, ενώ όπως μας τα γράφεις εδώ, δίνεται η εντύπωση ότι είναι κάπως σαν ζευγαράκια.

Τέλος, ο λαός δεν μιλάει για κληρικούς «αδελφοποιημένους». Καταπώς φτάνουν τα σχόλια στα δικά μου αυτιά, μιλάει για «αδελφές» (του ελέους, προϊσταμένες κ.τ.λ.), «αδερφάρες», «αδελφάτο» κ.ά. Ούτε και νομίζω να πηγαίνει το μυαλό κανενός στην αδελφοποίηση που αναφέρεις».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 05/05/2007

Και τώρα αγαπητοί αναγνώστες, δοξάστε με! Και μην ξεχνάτε: βρίσκεστε εις το βλόγιον μίας διασημότητας: Σεμνά και ταπεινά…
Υ.Γ. Τα τελευταία συνιστούν αυτοσαρκασμό βεβαίως βεβαίως! Μην τρελαθούμε κιόλας…
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: