jump to navigation

Ο Ζουγκλάκιας και οι δαιμονοδιάλογοι των παπικών Νοέμβριος 7, 2014

Posted by expaganus in Θαύματα/ανεξήγητα, Τέχνη.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
add a comment

Πρόσφατα παρακολούθησα με φίλους το θρίλερ «Deliver us from evil» δηλ. «ρύσαι ημάς από του πονηρού» που στα ελληνικά αποδόθηκε ως «Ξόρκισε το κακό». Εκεί βλέπουμε έναν παπικό δαιμονολόγο/εξορκιστή να κάνει κάτι που συνηθίζουν οι παπικοί εξορκιστές: Διάλογο με το δαιμόνιο επιμένοντας να μάθει το όνομά του. Όσοι έχουν δει την ταινία «Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ» θα θυμούνται τη σχετική σκηνή.

Ο διάλογος αυτός δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο αυτοσχεδιασμό. Στο Καθολικό Πρακτορείο Ειδήσεων εδώ, υπάρχουν λεπτομέρειες για τέτοιους διαλόγους  από έναν αρμόδιο να μιλήσει για το θέμα, έναν Αμερικανό παπικό ιερέα ο οποίος «εστάλη από τον επίσκοπό του να πλαισιώσει το έργο των έξι επίσημων εξορκιστών της επισκοπής της Ρώμης. Σε πρακτικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι εμπλέκεται σε περίπου τρεις εξορκισμούς την ημέρα.’«

Στο ερώτημα, αν «ένας εξορκιστής διαλέγεται με τον διάβολο«, ο εκπαιδευόμενος εξορκιστής απαντά:

«Ναι, τους θέτω μια σειρά από ερωτήματα: «Ποιο είναι το όνομά σου;», εφόσον όταν χρησιμοποιείται το όνομά του σε μια εντολή, τον αποδυναμώνει.»

Μόλις ένας δαίμονας δίνει το όνομά του, τότε ο εξορκιστής του λέει να «βγει» και, επίσης, μπορεί να ρωτήσει «πώς μπήκε μέσα και πότε πρόκειται να φύγει Το κλειδί είναι να περιοριστεί ο διάλογος, δήλωσε ο εκπαιδευόμενος εξορκιστής. «Δεν θέλουμε να τους θέτουμε ερωτήσεις μόνο από περιέργεια, αυτό δεν είναι υγιές.«

Ας μη νομίσει κανείς ότι αυτά τα λέει ο εκπαιδευόμενος λόγω απειρίας. Στην Καθολική Εφημερίδα της Βοστώνης εδώ διαβάζουμε σχετική συνέντευξη άλλου, πολύ πιο έμπειρου εξορκιστή σε δημοσιογράφο της Sunday Telegraph:

«Ο πατέρας Gabriele Amorth {Γκαμπριέλε Άμορτ} είναι πράγματι ο εξορκιστής, ο αρχαιότερος και πλέον σεβαστός. Ιερέας για 50 χρόνια, είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης των έξι εξορκιστών της πόλης  (που διορίζονται από τον καρδινάλιο στον οποίο ο Πάπας μεταβιβάζει το αξίωμα του Βικαρίου της Ρώμης) και επίτιμος πρόεδρος εφ’ όρου ζωής του Διεθνούς Συνδέσμου εξορκιστών. …

«Μιλάω με το διάβολο κάθε μέρα», λέει, χαμογελώντας πλατιά σαν καλοκάγαθο τέρας. «Του μιλάω Λατινικά. Απαντάει στα ιταλικά. Παλεύω μαζί του, μέρα με τη μέρα, για 14 χρόνια. … Οι δαίμονες είναι προσεκτικοί όταν μιλούν και πρέπει να αναγκαστούν να μιλήσουν. Όταν οι δαίμονες είναι εθελοντικά ομιλητικοί είναι ένα τέχνασμα για να αποσπάσουν την προσοχή του εξορκιστή. Δεν πρέπει ποτέ να ρωτάμε άχρηστες ερωτήσεις από περιέργεια. Αλλά πρέπει να τους ανακρίνουμε προσεκτικά. Πρέπει πάντα να ξεκινάμε ζητώντας το όνομα του δαίμονα. «

«Και αυτός απαντάειΡωτώ.
Ο πατέρας Άμορτ γνέφει. «Ναι, μέσα από τον ασθενή, αλλά με μια παράξενη, αφύσικη φωνή. Αν είναι ο ίδιος ο Διάβολος, λέει «είμαι ο Σατανάς, ή ο Εωσφόρος, ή ο Βεελζεβούλ. Ρωτάμε αν είναι μόνος του ή αν υπάρχουν και άλλοι μαζί του. Συνήθως υπάρχουν δύο ή πέντε, 20 ή 30. Πρέπει να προσδιορίσουμε ποσοτικά τον αριθμό τους. Ρωτάμε πότε και πώς μπήκαν στο συγκεκριμένο σώμα. Μαθαίνουμε αν η παρουσία τους οφείλεται σε ένα ξόρκι και τις ιδιαιτερότητες του εν λόγω ξορκιού
Λοιπόν,  αυτή η εμμονή με το όνομα του δαίμονα και η δοξασία ότι αν το μάθουμε ο δαίμονας γίνεται πιο ανίσχυρος απέναντι στις εντολές μας μου θυμίζει την αποκρυφιστική δοξασία, ότι αν γνωρίζουμε το απόκρυφο όνομα ενός «μυημένου στο πνευματικό μονοπάτι» (κοινώς, ενός αποκρυφιστή) μπορούμε να τον βλάψουμε.
Δεύτερον, ο δαίμονας μπορεί κάλλιστα να δώσει ένα ψεύτικο όνομα. Δεν τον λέει άδικα ο Κύριος «πατέρα του ψεύδους». Για τον ίδιο λόγο προφανώς δεν πρέπει να τον ανακρίνουμε, καθώς είναι ικανός να συκοφαντήσει αθώους ότι π.χ. έκαναν μάγια στον δαιμονισμένο και του έδωσαν δικαίωμα να μπει.
Σε τελευταία ανάλυση, τι μας νοιάζει πώς τον λένε; Ο σκοπός του εξορκισμού είναι να αφήσει ο δαίμονας τον άνθρωπο ήσυχο, και αυτό γίνεται με τη δύναμη του Θεού και όχι με τις δικές μας γνώσεις. Και ο Θεός έτσι κι αλλιώς γνωρίζει το όνομα του δαίμονα, και δεν του επέτρεψε να μπει στο αγαπημένο πλάσμα Του για να εντρυφούν οι… εξορκιστές στη δαιμονολογία.
Στην Ορθοδοξία υπάρχουν επτά εξορκιστικές ευχές, «ποὺ ἀποδίδονται οἱ μὲν τρεῖς πρῶτες εὐχὲς στὸν Μέγα Βασίλειο, οἱ δὲ ἄλλες τέσσερις στὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸ Χρυσόστομο»*, δεν υπάρχει όμως πουθενά διάλογος με τα δαιμόνια.
«Οἱ Ἐξορκισμοὶ … διαβάζονται ἀπὸ τὸν ἱερέα. Κατὰ παράδοσιν στὴν Ἐκκλησία μας οἱ εὐχὲς τῶν Ἐξορκισμῶν διαβάζονται ἀφοῦ πρῶτα προηγηθεῖ τὸ ἱερὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως καὶ ἀπαραιτήτως τῆς Θείας Λειτουργίας. Ὁ πνευματικὸς θὰ συμβουλεύσει ἐὰν ὁ ἀσθενὴς θὰ μεταλάβει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Οἱ Ἐξορκισμοὶ δὲν ἀποτελοῦν ὑπόθεση κοινοῦ θεάματος. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, κι ἀφοῦ φύγει ὅλος ὁ κόσμος ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναό, ὁ ἱερέας θὰ διαβάσει τοὺς Ἐξορκισμοὺς εἰς τὸν ἀσθενοῦντα ἀπὸ Ὡραίας Πύλης ἔχοντας στὰ χέρια του ἀπὸ τὴ μιὰ τὸν Τίμιον Σταυρὸν κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ Εὐχολόγιον, τὸ λειτουργικὸ βιβλίο ποὺ περιέχει τὶς ἐξορκιστικὲς εὐχές. Ὁ ἀσθενῶν θὰ πρέπει νὰ εἶναι γονατισμένος ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως καὶ ὁ ἱερέας ἀφοῦ βάλει τὸ ἐπιτραχήλιον του ἐπάνω στὸ κεφάλι τοῦ ἀσθενοῦντος θὰ διαβάσει τὶς εὐχὲς μετὰ πολλῆς συναισθήσεως, εὐλαβείας καὶ ἁπλότητας. Ἐπειδὴ εἰς τὸ Εὐχολόγιον δὲν περιλαμβάνεται ὁλόκληρη ἡ ἀκολουθία γιὰ τὴν περίπτωση τῶν Ἐξορκισμῶν θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε ὁ ἱερέας νὰ βάλει Εὐλογητός, Τρισάγιον, Ἀπολυτίκια τῶν Ἁγίων ἰαματικῶν καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων, τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ, Ἐκτενής μὲ τὸ αἴτημα ὑπὲρ ὑγείας καὶ ἀναρρώσεως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ, Ἐκφώνησις Ὅτι ἐλεήμων, Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν κι εὐθὺς οἱ εὐχὲς τῶν Ἐξορκισμῶν καὶ στὸ τέλος Ἀπόλυσις καὶ ἀσπασμὸς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπὸ τὸν ἀσθενοῦντα. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἀναγνώσεως τῶν Ἐξορκιστικῶν εὐχῶν ὁ ἱερέας ἔχει μονίμως ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ ἀσθενοῦντος τὸν Τίμιον Σταυρὸν καὶ μάλιστα πολλὲς φορὲς σχηματίζοντας τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ.
Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν Ἐξορκισμῶν κάποιου ἀσθενοῦντος ὀφείλουν νὰ παρευρίσκονται τὰ οἰκεία πρόσωπά του, δηλ. οἱ γονεῖς, τὰ ἀδέλφια του, σύζυγος καὶ παιδιά. Ἅπαντα τὰ παρευρισκόμενα πρόσωπα πρέπει νὰ εἶναι ἐξομολογημένα, νὰ ἔχουν συμμετάσχει στὴν Θεία Κοινωνία, νὰ ἔχουν τηρήσει αὐστηρὴ νηστεία καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἀναγνώσεως τῶν εὐχῶν νὰ εἶναι ἅπαντες γονατισμένοι καὶ προσευχόμενοι ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως τῆς ὑγείας τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ. Μόνον μ’ αὐτὸν τὸν προσευχητικὸ τρόπο μπορεῖ νὰ βοηθηθεῖ κάποιος ἀσθενὴς ποὺ ἐλαύνεται ὑπὸ δαιμονίων γιὰ νὰ ἐλευθερωθεῖ ἀπ’ αὐτά.**
Όταν ο γέροντας Παΐσιος ρωτήθηκε αν βοηθιούνται οι δαιμονισμένοι με τους εξορκισμούς, απάντησε:

«Ανάλογα. Οι εξορκισμοί βοηθούν, όταν διαβάζονται σε ένα παιδάκι δαιμονισμένο που δεν έδωσε δικαιώματα και δεν ξέρει από εξομολόγηση ή σε έναν μεγάλο που έχασε τα λογικά του και δεν μπορεί να εξομολογηθεί. Όταν έχει τα λογικά του ο δαιμονισμένος, πρέπει πρώτα να βοηθηθεί να βρει σε τι έφταιξε και δαιμονίστηκε, να μετανοήσει, να εξομολογηθεί και μετά, αν χρειαστεί, να του διαβάσουν εξορκισμούς. Γιατί και μόνο με την συγχωρητική ευχή, μπορεί να φύγει το δαιμόνιο. … Νοερώς είναι καλύτερα {να διαβάζονται οι εξορκισμοί}. Βασικά οι εξορκισμοί πρέπει να διαβάζονται με πόνο, με ταπείνωση, όχι με υπερηφάνεια. Όταν οι ιερείς λένε δυνατά και υπερήφανα το  «έξελθε πνεύμα ακάθαρτον», αγριεύει ο διάβολος, θυμώνει, εκμεταλλεύεται τον εγωισμό του δαιμονισμένου και μπορεί να του πει: «για δες, σε κάνει ρεζίλι στον κόσμο· κοπάνα τον αυτόν τον παπά», οπότε ο δαιμονισμένος αρχίζει να χτυπάει τον παπά. Έτσι δεν φεύγει το δαιμόνιο, αλλά φεύγει ο παπάς με το ευχολόγιο του… Μια φορά ένας ιερέας είπε σε έναν δαιμονισμένο: «ΣΕ διατάζω, ακάθαρτο πνεύμα, να φύγεις από αυτόν τον άνθρωπο!». «Ε, γι’ αυτό κι εγώ δεν φεύγω…» του λέει ο διάβολος με το στόμα του δαιμονισμένου. Γι’ αυτό λέω στους ιερείς, όταν διαβάζουν εξορκισμούς, ποτέ να μην φωνάζουν: «έξελθε, ακάθαρτον πνεύμα…», λες και τα δαιμόνια δεν ακούν! Αλλά και οι συγγενείς του δαιμονισμένου δεν χρειάζεται να πουν σε άλλους ότι θα καλέσουν τον παπά να διαβάσει εξορκισμούς. Καλύτερα να πουν ότι θα διαβάσει μια παράκληση, και ας  διαβάσει τους εξορκισμούς με χαμηλή φωνή.***

 Ο π. Α. Μυτιληναίος σε ομιλία του είχε αναφερθεί σε ανθρώπους που κυκλοφορούσαν κασέτες με συνομιλίες με δαιμονισμένους:

«Μήπως, μπορούμε να ρωτάμε τους δαίμονες, δια μέσου των δαιμονιζομένων, διάφορα πράγματα; … Ακούστε πάνω σε αυτό, τι λέγει ο ιερός Χρυσόστομος: ‘’Ο Κύριος εφείδου και λαλείν εκώλυεν (τους δαίμονας), μήποτε μετά της αληθείας και την ιδίαν κακία ενεισπύρωσιν’’. Δεν επέτρεπε, λέγει, δεν επέτρεπε ο Κύριος να ομιλούν οι δαίμονες, τους το απαγόρευε ο Κύριος. Ώστε, να μην πουν μαζί με μια αλήθεια και το σπόρο του κακού ή του ψεύδους. Και συνεχίζει: ‘’Και ίνα και ημάς συνετίσειν, μηδέποτε τοις τοιούτοις προσέχειν, καν δοκόσι τα αληθή λέγειν’’. Και μας δίδαξε ο Κύριος ότι δεν πρέπει να φθάνομε να ερωτούμε τους δαίμονες, και αν ακόμη υποτεθεί ότι μπορεί να λέγουν κάτι το αληθινό. … Και συνεχίζει: ‘’Και γαρ απρεπές, έχοντας ημάς τα αγίας Γραφάς και την παρά του Σωτήρος ελευθερίαν, διδάσκεστε παρά του διαβόλου του μη τηρήσαντος την ιδίαν τάξιν’’.»

Σας θυμίζει η ταπεινή προσευχητική προσέγγιση που περιγράφουν τα προηγούμενα Ορθόδοξα κείμενα την αγριωπή ερώτηση «πες μου το όνομά σου δαίμονα» και το «μιλάω με το διάβολο κάθε μέρα, παλεύω μαζί του εδώ και 14 χρόνια» που μοιάζει σαν καύχηση; Και, τι νόημα έχει από τη μια να λέμε ότι δεν πρέπει να κάνουμε στους δαίμονες ερωτήσεις λόγω περιέργειας, κι από την άλλη να θέλουμε να τους αναγκάσουμε να μιλήσουν και να ρωτάμε το όνομά τους και διάφορα άλλα, μέσα από τα οποία μπορεί να πέσουμε σε παγίδες;

 Στην ταινία “Ρύσαι ημάς από του πονηρού”, το δαιμόνιο απαντάει στον παπικό εξορκιστή ότι τον λένε Jungler, ο μεταφραστής το αποδίδει “Ζουγκλάκιας”, και η τρομακτική ταινία αποκτά έναν φαιδρό χαρακτήρα. Ομως πάλι καλά. Με το βήμα που παρέχουν οι παπικοί εξορκιστές στα δαιμόνια να λένε ό,τι παραμύθι κατέβει στον πολυμήχανο νου τους, η απάντηση θα μπορούσε να είναι πολύ φαιδρότερη…

 

Υ.Γ. Ο εξορκιστής Άμορτ λέει στη συνέντευξή του διάφορα πράγματα για τα δαιμόνια, όπως ότι το να αφήσει ένας δαίμονας ένα σώμα και να πάει πίσω στην κόλαση σημαίνει να πεθάνει για πάντα και να χάσει κάθε ικανότητα να παρενοχλεί ανθρώπους στο μέλλον κ.α. Προφανώς, τα λεγόμενά του προέρχονται από πληροφορίες που δίνουν στους εξορκιστές τα ίδια τα δαιμόνια, οπότε δεν είναι να τα πιστεύει κανείς.

Ο εξορκιστής Γκαμπριέλε Άμορτ σε πρόσφατη εμφάνισή του στην ιταλική τηλεόραση

Ο εξορκιστής Γκαμπριέλε Άμορτ σε πρόσφατη εμφάνισή του στην ιταλική τηλεόραση.

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

* και ** http://www.orthmad.gr/faq/%CE%B5%E1%BD%90%CF%87%E1%BD%B2%CF%82-%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD-%E1%BC%90%CE%BE%CE%BF%CF%81%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%E1%BF%B6%CE%BD-%E1%BC%90%CF%80%E1%BD%B6-%CF%80%CE%B1%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD-%E1%BD%91%CF%80%E1%BD%B8-%CE%B4%CE%B1%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6-%E1%BC%90%CF%80%E1%BD%B6-%CF%80%E1%BE%B6%CF%83%CE%B1%CE%BD-%E1%BC%80%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD

*** http://www.oodegr.com/oode/asynithista/apokryfismos/mavres_dynameis.htm#_Toc113189270

Δείτε το άρθρο “Μια συνέντευξη με τον π. Γκαμπριέλε Άμορτ, τον κορυφαίο εξορκιστή της Εκκλησίας” στον Τζάιλς Μπράντρεθ της Σάντεϊ Τέλεγκραφ εδώ: http://www.boston-catholic-journal.com/an-interview-with-father-gabriele-amorth-the-church%27s-leading-exorcist.htm

Δείτε τη συνέντευξη του εκπαιδευόμενου εξορκιστή εδώ: http://www.catholicnewsagency.com/news/american-exorcist-in-training-shares-his-experience/

*Όλα τα άρθρα αποσπάσματα των οποίων παραθέτω, έχουν ημερομηνία ανάκτησης 07/11/2014.*

Αρέσει σε %d bloggers: